Tueries du Brabant: les demandes de l’ancien gendarme inculpé sont rejetées

Qui étaient “Jean” et “Roger” qui ont proposé un marché à l’ex-adjudant de la cellule Delta : la justice refuse d’enquêter.

Dans un axe de l’enquête actuelle sur les tueries du Brabant (28 personnes tuées entre 1982 et 1985), deux anciens gendarmes suspectés d’avoir manipulé le dossier, ce qu’ils réfutent, ont été inculpés et détenus en janvier et février 2019.

Pendant sa détention, l’ex-adjudant Achten, qui bossait à la cellule Delta, affirme avoir reçu la visite d’enquêteurs qui l’ont extrait de cellule et emmené à l’hôtel où une salle avait été réservée. Les enquêteurs lui auraient fait miroiter divers avantages s’il acceptait de prendre le statut de témoin protégé et faire les révélations espérées dans le sens de la manipulation. François Achten n’a pas marché.

Libéré le 15 février, François Achten s’est étonné de cette pratique assez particulière pour qui lit et relit le code d’instruction criminelle. L’initiative provenait-elle de la juge d’instruction? Celle-ci en était-elle informée? Les avocats Pierre Chomé et Samuel Rosenblatt ont introduit une demande de devoirs complémentaires. La justice allait-elle les leur accorder?

La demande visait à identifier les deux personnes ayant extrait François Achten de prison et qui se sont présentées à lui comme se prénommant “Jean” et “Roger” et à leur demander de qui émanaient les instructions et de produire le compte rendu de ce qui a été dit à l’hôtel. Enfin, de faire confirmer par l’hôtel, M. Achten ayant constaté que “Jean” et “Roger” ont payé la salle 123 euros.

Selon nos informations, la chambre des mises en accusation de Mons a refusé lundi d’autoriser ces recherches. Pour elle, ces devoirs “ne sont pas nécessaires à la manifestation de la vérité concernant les faits dont le juge d’instruction a été valablement saisi”. Le refus tient en trois lignes, sans même un semblant de motivation.

Bron » La Dernière Heure | Gilbert Dupont

De eeuwige Bende van Nijvel-verdachte doet zijn verhaal: “Het is tijd dat de mensen de waarheid horen”

De Bende van Nijvel. Spreek die vier woorden uit en binnen de tien tellen valt ook de naam van Philippe De Staerke. De Brusselse ex-gangster is tot hiertoe de enige die ooit in beschuldiging is gesteld voor lidmaatschap. Nu, na 34 jaar, duikt zijn naam nóg maar eens op na een nieuwe getuigenis. Wie is die man met de gitzwarte ogen en de rijkswachtersnor, de schrik van de jaren 80? En waarom blijft hij maar gelinkt aan het Bende-dossier? “Het is tijd dat de mensen in Vlaanderen eindelijk de waarheid eens aanhoren.”

Hij is 62, maar oogt nog bij­zonder scherp. Zijn grote moustache is nog indrukwekkender dan op de oude zwart-wit foto’s. De blik nog even priemend. Hij praat vrijuit, geeft antwoord op alles wat we vragen. Maar als we dingen zeggen die volgens hem niet kloppen, reageert hij fel.

Philippe De Staerke zit voor ons in zijn kleine, knusse appartement in een verloederde Brusselse banlieue. Hij woont er met zijn echtgenote ­Lisette (73), een Vlaams-Brusselse die hem heeft opgevangen nadat hij in 2001 uit de gevangenis werd vrijgelaten. En met hun onafscheidelijke hond, Tao, die iets van een Duitse herder heeft.

Hij wil zijn verhaal doen, zegt hij. “Omdat het tijd is dat de mensen in Vlaanderen die me nog steeds als verdachte aanzien, eindelijk de waarheid eens aanhoren.” Maar eerst geeft hij een rondleiding door zijn flat, dat tot aan het plafond vol hangt met eigen schilderijen. De Staerke is kunstenaar geworden. “Pointillist.” Hij maakt portretten met spikkels verf. Daarnaast ook “metalen schilderijen”, gesoldeerde juwelen op een tableau. “De mensen lusten het. Twee metalen tableaus verhuizen binnenkort naar het museum en ik heb al geëxposeerd op tientallen tentoonstellingen”, zegt hij trots.

Om aan de kost te komen, rijdt de gangster van weleer rond met geneesmiddelen voor apotheken. “Geen slechte job en die wil ik houden. Daarom kom ik ook liever niet met mijn gezicht in de krant. Nog vier jaar en dan ga ik met pensioen. Ik heb het uitgerekend: ik zal moeten rondkomen met 1.000 euro per maand.”

De Staerke was 24 bij de eerste feiten van de Bende van Nijvel, en vandaag kijkt de voormalige hoofdverdachte naar zijn pensioen. Zo oud is het ­dossier al. Vorige maand werd een ex-speurder gearresteerd, de vaste ondervrager van De Staerke, zo bleek. En twee weken geleden nog dook een ­getuigenis op van René D., een slachtoffer van de Delhaize-overval in Aalst, die De Staerke “herkend had aan zijn gitzwarte ogen”. “Ik zal er mij bij moeten neerleggen”, zegt De Staerke. “Als Google over vierhonderd jaar nog ­bestaat, zal dit ‘vuile’ dossier nog steeds aan mij kleven. Ik heb ermee ­leren leven, maar makkelijk is het niet: aanzien worden als een moordenaar van 28 onschuldigen. Dat weegt.”

De omgekeerde Bende

Toch is het logisch dat De Staerke in het vizier liep als verdachte. De ex-gangster was de beruchte aanvoerder van de Bende van Baasrode. Die pleegde in die vroege jaren 80 tientallen overvallen. Hun topperiode was het jaar 1985, ook de periode van de aanslagen van De Bende van Nijvel in Aalst, Overijse en Eigenbrakel. Het was de donkere tijd waarin gangsters vanuit hun Golf GTI op politie schoten en geldtransporten overvielen, terwijl scherpschutters van de rijkswacht op de daken van supermarkten winkelende gezinnen moesten beschermen.

Zijn toenmalige vriendin beweerde dat ze de dag van de aanslag in Aalst samen met De Staerke de Delhaize daar was gaan verkennen. Kompanen beweerden dat De Staerke wapens bezat die gebruikt waren bij de overval in Aalst. Op een bepaald moment bekénde De Staerke zelfs – een getuigenis die hij later weer introk.

Op zijn 62ste, in de zetel van zijn ­appartement, wuift De Staerke dat allemaal weg. “Ik was een gangster, dat geef ik toe. En ik kende mijn vak. Tweehonderd overvallen en diefstallen heb ik op mijn actief, soms alleen, soms in bende. Vooral postkantoren waren ons doelwit. We stormden steeds met een bivakmuts het kantoor binnen. Eén van mijn kompanen plaatste zich dan met zijn wapen tussen de klanten, waarop ik met een grote zak in de hand over de balie sprong. Ik duwde de loketbediende op de knieën en zei: Kalm. Open die kluis. Meteen. En dat gebeurde ook, steeds weer. Ik moest zelfs mijn stem nooit verheffen of mijn wapen trekken, zo verbouwereerd waren ze dat ze meteen de zak met geld vulden. Niet één overval mislukte, telkens gingen we met miljoenen frank aan de haal.”

“Wij waren het omgekeerde van de Bende van Nijvel. Op de kop één minuut hadden we nodig voor een overval – max. Steeds een grote buit. Bij onze overvallen zijn ook nooit slachtoffers gevallen, er is zelfs nooit een schot gelost. Vergelijk dat even met de Bende van Nijvel: in Aalst hebben ze langer dan tien minuten op de parking rondgestruind en schoten ze op alles wat bewoog. Er vielen acht doden en de buit was zoals steeds heel klein. Er is eigenlijk geen gelijkenis. Wij wilden geld. Zij wilden terreur.”

Manouche, moi?

Toch is er die recente getuigenis – dertig jaar verborgen gehouden door een Bende-speurder die zich onlangs van het leven beroofde – waarin René D. hem dus herkende in Aalst. Niet alleen aan zijn ogen, ook aan een ander opvallend kenmerk: zijn accent. “Ik riep iets in het zigeunerdialect, hij draaide zich om”, staat er. Van De Staerke wordt gezegd dat hij een ­zigeuner was, vandaar.

“Ik weet het. Overal staat geschreven dat ik een Manouche ben. Maar dat klopt niet, dat is een fantasie. Mijn vader was van Zottegem en mijn moeder was een Belgische van Joods-Duitse afkomst. Omdat ze de opvoeding van mijzelf, mijn zus en mijn broers niet aankonden, ben ik naar het weeshuis in Schaltin bij ­Ciney verhuisd. Mijn mentor daar was een ex-militair. Hij heeft mij met een ijzeren discipline opgevoed, ik keek naar hem op.”

“Het enige ‘zigeunerachtige’ aan ­onze familie is het feit dat mijn broer een tijdje op zo’n rondtrekkers­camping gewoond heeft. Meer niet. Ik spreek dus ook geen Manouche, ik spreek alleen Frans en de enige drie Nederlandse woorden die ik ken zijn: ja, nee en kuisen. Geleerd van mijn vrouw.”

De Staerke behaalde in zijn schooltijd diploma’s in metaalbewerking, metselen, tekenen en solderen. Toen hij 18 was, ging hij werken in een metaalfabriek in Brussel. “Na één jaar ging die failliet. Het was crisis en er was geen werk. Daarop besloot ik naar Frankrijk te trekken om me aan te sluiten bij het Vreemdelingen­legioen. Een jongensdroom.”

Het liep niet helemaal zoals verwacht. Op het einde van zijn opleiding in Castelnaudary kreeg De Staerke het in de douche aan de stok met het neefje van de kolonel. “Ik verkocht hem flink wat klappen en moest op het appel komen. De kolonel gaf me een vernederende straf. Hij verplichtte me in een belachelijk kostuum met te grote schoenen – zodat ik niet kon gaan lopen – alle voertuigen van de legionairs te wassen.” Toen De Staerke met zijn spons voor een 2PK stond, nam hij een drastische beslissing. Hij sprong in de auto en reed weg. Gedeserteerd uit het Vreemdelingenlegioen. “Zonder dat incident had mijn leven er helemaal anders uitgezien, bedenk ik me soms.”

Al kwam het gangsterbestaan ook niet helemaal uit de lucht gevallen. Zijn oudere broers waren toen al bekende namen in de Brusselse ­onderwereld. Ze stonden in contact met de Brusselse peetvaders en ­waren cracks in het witwassen en sjoemelen. Eenmaal terug in ons land stapte de kleine broer in hun voetsporen. “Ik ben die dag naar de speelgoedwinkel gereden en heb een plastic pistooltje gekocht. Daarmee pleegde ik mijn eerste overal. Het lukte zowaar. Overvallen leek me zo simpel, en veel winstgevender dan het gesjoemel van mijn broers. Ik ging mijn eigen weg.”

Postkantoren. Juweliers. Winkels allerhande. Alles ging voor de bijl. De Staerke vertelt over een overval op een wijnwinkel, en koperdiefstallen bij de douane van Halle en noemt het “grote successen”. “Het klinkt gek, maar het was als gaan werken. Dat ging in die vroege wilde jaren 80 zo, er waren heel veel overvalbendes. ­Berouw heb ik niet, nee. Ik heb nooit iemand gedood of gekwetst.”

“En daarbij, die waren allemaal goed verzekerd, toch? Zeker de juweliers. En De Post? Dat was toch maar geld van de staat dat we meenamen. We hebben sommigen misschien goed doen schrikken, maar fysiek geweld was er nooit.”

De Grote ontsnapping

Zijn eerste veroordeling liep De ­Staerke op toen hij 19 was. Hij kwam vrij, maar in 1982 en 1983, de eerste jaren van de Bende van Nijvel, zat de gangster weer in de cel na een nieuwe veroordeling. “Voor zowat alles wat in die in de vroege jaren aan de Bende van Nijvel toegeschreven wordt, heb ik een waterdicht alibi: ik zat in de ­gevangenis. Al die doden die er in die jaren gevallen zijn: ik heb er niks mee te maken.”

In de cel dus, behalve dan tijdens de Bende-overval op de Colruyt van ­Nijvel op 17 september 1983, waar drie dodelijke slachtoffers vielen? “Ja, daar hebt u een punt. Maar eigenlijk ook weer niet. Ik was die avond in Doornik aan het ontsnappen uit de gevangenis. La Grande Evasion, zoek het maar op in uw archief. Met 28 man zijn we toen door een gat in de muur van mijn cel gekropen. De ­cipiers staakten en de gendarmen ­namen de bewaking over, maar legden ons geen strobreed in de weg. We klommen met touwen en zelfgemaakte haken over de buitenmuur, zoals in de film, en stoven alle kanten op. Ik liep weg met een kerel die een autodief bleek te zijn. Geen echt goeie, want hij moest wel vijf auto’s openwrikken voor hij er één aan de praat kreeg: een BMW. Daarmee zijn we om drie uur ’s nachts naar Brussel ­gevlucht. De overval in Nijvel was dan al lang gebeurd.” De Staerke grijnst. “Dus evengoed een alibi.”

Enkele maanden nadien ging hij weer de cel in, om pas in 1985 ­opnieuw vrijgelaten te worden. Dan begon de tijd van de Bende van Baasrode, genoemd naar de overval op De Post aldaar. De zware criminaliteit, overvallen bij de vleet. De Staerke had drie kompanen. Vooreerst was er zijn Griekse jeugdvriend Apostolos ‘Stereo’ Papadopoulos, een boom van een kerel die ook ooit aanzien werd als de Reus van de Bende van Nijvel – “Hij heeft me nooit verraden.” Dan autodief Dominique Salesse, zachtere inborst – “Hij kon goed auto’s pikken, maar een vriend is hij niet.” Tot slot nog een tweede ‘Griek’: Nicolas Karafilis. “De verklikker. Hij heeft me met een hoop leugens verdacht gemaakt bij de speurders als zou ik bij de ­Bende van Nijvel gezeten hebben.”

Niet één patat

“Tijd voor taart”, roept Lisette, die het gesprek van aan de keukentafel mee volgt. Ze schept een stevige punt brésilienne op een bordje. De Staerke is ondertussen naar zijn bureau gelopen om een stuk dossier te zoeken. Hij vindt het niet meteen, er volgen een paar ferme vloeken. Lisette glimlacht. “Zo is Philippe. Het hart op de tong. Steeds rechtdoor, kop vooruit. Van niemand schrik.”

De Staerke komt weer aan tafel. Voor hem ligt een stuk taart, maar niet het dossier dat hij zocht: het vonnis in de zaak van de Bende van Baasrode, die zijn hoogtepunt beleefde in 1985. Hetzelfde jaar gebeurt ook de aanslag op de Delhaize in Aalst; met acht doden het meest verwoestende wapenfeit van de bende van Nijvel, en het enige waarvan de speurders vermoedens hadden dat De Staerke erbij betrokken was. Dat kwam in eerste instantie door zijn toenmalige vriendin, Yvette. Die verklaarde aan de ­politie dat De Staerke die dag de ­Delhaize van Aalst gaan verkennen was. “Ze liegt”, zegt De Staerke daar staalhard over. “Het feit dat ze die verklaring wel tien keer aangepast heeft, maakt dat duidelijk. Kijk, ik ben daar nooit geweest. Waar ik die dag wel was, weet ik niet meer. Ik ben pas een hele tijd nadien ondervraagd. Als ik u vraag wat u op 9 november 1985 als lunch gegeten hebt, zal u het ook niet meer weten.”

Yvette is nochtans altijd bij haar verklaring gebleven. “Het houdt echt geen steek. Ik werd gezocht toen. Mijn kop prijkte op de wanted-list van alle rijkswachtkazernes in het land. Mijn leven bestond uit verstoppen – dat deed ik op de appartementen van verschillende vriendinnen waar ik ook de buit van onze overvallen bewaarde. Denk je dan dat ik even in de Delhaize ga rondsjokken met ‘een’ vriendin? Ik heb nooit met haar één patat gekocht. Het idee alleen al. Je kan evengoed op je knieën het ­politiecommissariaat binnenkruipen en je overgeven.”

Toch staat Yvette niet alleen. Er was ook nog zijn kompaan Karafilis, die verklaarde dat hij wapens van de ­Bende van Nijvel bij De Staerke had gezien. In het beruchte Samsonite-koffertje. “Ze zijn onder druk gezet door de speurders, die nota bene nu zelf in de gevangenis gezeten hebben op verdenking van manipulatie van het onderzoek. Bij Yvette hebben ze gezegd dat ze haar kind zouden plaatsen als ze me niet wou beschuldigen. En Karafilis, die werd ontzien door de speurders en niet vervolgd van een aantal overvallen waarvan iedereen wist dat hij ze gepleegd had, in ruil voor wat verklaringen in mijn richting. Ach, tests met hulzen van Aalst hebben bewezen dat mijn wapens niet voor die aanslag gebruikt zijn. Nog een bewijs dat ik er niet bij was.”

Een andere verklaring: David Van de Steen. Het slachtoffer van Aalst, wiens ouders en zus werden doodgeschoten, zei ook dat hij zeker is dat De Staerke en Patrick Haemers – die andere beruchte gangster – er die dag wel bij waren. “Het spijt me voor hem, hij is een slachtoffer en het is vreselijk wat men hem aangedaan heeft, maar het klopt niet wat hij zegt: ik was er niet. En Haemers ken ik niet, ik heb hem nooit ontmoet.” Er zijn nochtans bronnen te vinden die zeggen dat De Staerke Haemers van drugs voorzag. “Absoluut onwaar. Ik heb nooit drugs verhandeld tout court. Haemers kende ik alleen van naam, iedereen in de gangsterwereld kende die naam.”

Ja, ik was het

In 1986 werd De Staerke eindelijk gevat door de Speciale Eenheden. De gangster zou samen met zijn kompanen van de Bende van Baasrode ­terechtstaan voor zes overvallen. Het beruchte en fel gemediatiseerde proces – waar ook de iconische zwart-wit-foto’s zijn gemaakt – vond plaats in 1987. “Twintig jaar heb ik toen gekregen. Voor zes overvallen. Loodzwaar vond ik dat. Alsof men me een voorafje gaf voor mocht ooit toch nog ergens bewezen worden dat ik lid was van de Bende van Nijvel.”

De dag van de veroordeling stelde onderzoeksrechter Freddy Troch De Staerke in verdenking van lidmaatschap van De Bende van ­Nijvel, als enige ooit. Het gezicht van De Staerke draait nu op onweer, hij wordt feller. “Die Troch moet ik niet. Hij heeft me nooit ondervraagd, maar vertrouwde blind op die speurders. Hij heeft alles uit de kast gehaald om me te doen veroordelen. Al die valse verklaringen van Yvette en al de anderen. Dat zijn manipulaties waar hij achter zit.”

“U zal het me vergeven, maar het nieuws van vorige maand, toen mijn vaste ondervrager V. achter de tralies vloog wegens manipulatie van het onderzoek, heeft me écht vrolijk gemaakt. De goeden zijn niet altijd de goeden, ziet u. V. was een manipulator, maar wel een intellectueel. Van hem heb ik nooit slagen gekregen tijdens het verhoor. Er waren er anderen.”

Gezien de felheid waarmee De Staerke zijn onschuld bepleit, vraag je je af waarom hij in 1990 een brief schreef naar het weekblad Panorama-De Post. Daarin: een bekentenis dat hij lid was van de Bende van Nijvel. Het was ongezien: een echte bekentenis na jaren ­onderzoek. “Het was een kamikazeplan, ik was bereid om afscheid te ­nemen van deze wereld. In die periode zat ik in de problemen. Mijn gevangenisregime was al jaren onmenselijk hard. Troch en zijn mannen zetten me zwaar onder druk om me te doen geloven dat ik van de Bende was. Ik dacht aan zelfmoord, maar toen kreeg ik die inval: als ik beken en ik sleur er de hele rijkswacht bij, levert mij dat twee winstpunten op. Het eerste: nieuwe speurders zullen mijn betrokkenheid moeten onderzoeken en ik zal onschuldig blijken. En twee: ze zullen ook in de richting van de rijkswacht moeten gaan zoeken. Zo, hoopte ik, zullen ze bij de echte daders uitkomen.”

Het onderzoek verhuisde stante pede naar Charleroi. De Staerke kreeg een menselijker regime, werd nog één keer ondervraagd en werd in 2001 buiten vervolging gesteld door de raadkamer, en ook in beroep haalde hij zijn slag thuis. “Half, want het spoor naar de rijkswacht is nooit onderzocht. De speurders hebben me wel geen strobreed meer in de weg gelegd. (lacht) Stel je voor dat hij weer over de rijkswacht begint.”

Vat vol haat

Vandaag wandelt de ex-gangster met zijn hond door de wijk. Iedereen groet hem, elke andere hond krijgt een aai over het kopje en er volgt altijd een babbel. Achttien jaar is hij vrij en hoewel de huidige onderzoekers opnieuw met een half oog naar De Staerke kijken, moeten ze ook toegeven dat ze geen écht nieuw materiaal hebben om hem het vuur aan de schenen te leggen.

“In 2000 ben ik gelost na veertien jaar cel. De wereld zag er helemaal anders uit. Het is dankzij mijn vrouw dat ik op het rechte pad gebleven ben. Want de dag dat ik vrijkwam, was ik een kokend vat vol haat en zou ik wat rekeningen gaan vereffenen. Met ex-bendeleden, flikken en een journalist die me belazerd had. Het zou pijn gaan doen, daar mochten ze zeker van zijn. Lisette heeft me die wraakgevoelens uit het hoofd gepraat. Dankzij haar heb ik een mooi tweede levensdeel gehad.”

Rest nog één vraag. Wie er volgens De Staerke dan wél achter de Bende van Nijvel zit? “Ik denk hetzelfde waar ­iedereen stilaan van overtuigd geraakt: hoge mensen in de politiek die rijkswachters voor hun kar spanden met als doel politieke terreur te veroorzaken. Waarom zijn de politiemensen net voor de aanval in Aalst anders teruggeroepen zodat de moordpartij kon plaatsvinden? Of de ex-rijkswachters Bouhouche en Beijer? Die zijn niet zomaar naar het buitenland gevlucht, net als die gevangenisdirecuter ­Bulthot, die van de Roze Balletten? En het feit dat er bewijsmateriaal uit het onderzoek – gevoerd door rijkswachters – ‘toevallig’ verdwenen is. Het gaat één richting uit, maar daar wordt dus niet gezocht. Een gewone gangster als zondebok uitkiezen is uiteraard makkelijker. Ach, het onderzoek is verknoeid. Er zal nooit iemand nog berecht worden, vrees ik.”

Bron » Het Nieuwsblad | Dirk Coosemans

Ook tweede oud-speurder Bende van Nijvel vrijgelaten onder voorwaarden

Na Philippe V. wordt nu ook François A. vrijgelaten door de onderzoeksrechter. Dat zegt zijn advocaat aan VRT NWS. Beide oud-speurders werden aangehouden in het onderzoek naar de Bende van Nijvel.

De twee oud-speurders werden ervan verdacht informatie te hebben achtergehouden over de wapenvondst in het kanaal van Ronquières in 1986. Beiden werden in januari aangehouden, maar werden nu door de onderzoeksrechter opnieuw vrijgelaten. Hun aanhouding is blijkbaar niet langer nodig voor het onderzoek. Ze moeten zich wel aan voorwaarden houden, zoals een contactverbod met de pers.

Verdachte wapenvondst

De wapenvondst in het kanaal van Ronquières is al lang verdacht. In 1986 werden daar onder andere wapens gevonden die konden worden gelinkt aan een aanslag van de Bende van Nijvel in 1985. Opvallend, want ook in 1985 werd in het kanaal gezocht, en toen werd amper iets gevonden. Volgens wetenschappelijk onderzoek zou de wapenvondst in 1986 gesaboteerd zijn, want de wapens lagen maximaal twee weken in het water.

Het federaal parket, dat nu het onderzoek naar de Bende voert, vraagt zich af waarom er in 1986 opnieuw werd gezocht in het kanaal. Dat gebeurde op basis van informatie van speurder Philippe V., die de info op zijn beurt van een andere speurder François A. had gekregen.

Het parket vermoedt dat de twee een informant hebben die hen aanspoorde om opnieuw in het kanaal te zoeken in 1986. Die mogelijke informant zou de onderzoekers dichter bij de Bende kunnen brengen, maar beide speurders ontkennen dat ze een informant hebben.

Bron » VRT Nieuws

Onderzoek naar dood ex-Bendespeurder: ‘Sinds doorbraak in dossier was papa enorm nerveus’

De speurders van de Bende van Nijvel ­onderzoeken of er een ­verband is tussen de dood van oud-Bendespeurder ­Roger Romelart (78) en de recente aanhouding van twee van zijn ex-collega’s. Gisteren werd bij de overleden speurder een huiszoeking gedaan. De kinderen van Romelart werden door de huidige Bendespeurders ook verhoord. Zijn lichaam wordt naar Charleroi overgebracht voor autopsie.

Vooral de ­timing van het overlijden doet vragen rijzen bij de kinderen van Roger ­Romelart. Eind januari werd Philippe V. opgepakt. Hij was een collega van ­Romelart bij de cel-Delta, die in de jaren 80 het onderzoek voerde naar de Bende van Nijvel. Kort daarna, op 1 februari, schreef Romelart een afscheidsbrief. Vorige zondag stapte hij thuis in ­Erpe-Mere uit het leven.

Dat kan geen toeval zijn, verklaarde zijn dochter Caroline. ‘Papa liep zenuwachtig rond. Sinds de piste van een gemanipuleerd onderzoek weer was opengegooid, leek het wel alsof hij de draad van wat hij destijds te weten was gekomen, weer wou opnemen.’

Maar wat wist Roger Romelart dat hem zo onrustig maakte? De politieman kwam in 1985 bij de cel-Delta van onderzoeksrechter Freddy Troch. Die spitste zijn speurwerk toe op het doen en laten van Robert De Staerke, een van de broers van Philippe De Staerke. Die werd door de cel-Delta beschouwd als een spilfiguur in de Bende. Een van zijn beste makkers was Apostolos Papadopoulos, iemand over wie Romelart ook een en ander wist.

Te droge cheques

Is Romelart zaken op het spoor gekomen die hem bleven dwarszitten? Een vijftal jaar geleden verklaarde de oud-speurder aan zijn jongere collega’s alleszins dat het hem was opgevallen hoe droog sommige cheques ­waren die in 1986 werden opgevist uit het kanaal. Terwijl die er al een jaar, sinds de overval op de Delhaize in Aalst, zouden hebben gelegen.

‘Hij was de enige die dat ooit geopperd heeft’, klinkt het in het huidige speurdersteam in Charleroi. De opmerking van Romelart strookt met de hypothese van de huidige speurders dat het ­bewijsmateriaal pas kort voor de ‘wonderbaarlijke visvangst’ in het kanaal werd gedumpt. Maar volgens oud-collega’s van Romelart ­bestond er een perfecte verklaring. De ‘droge cheques’ bevonden zich in het midden van de bundels cheques.

De speurders willen nu ­zekerheid. Gisteren werd de woning van Romelart in Erpe-Mere uitgekamd. Op zoek naar zijn archieven, nota’s of andere documenten die hij over de Bende bewaard zou hebben. Zij hebben het Dendermondse gerecht gevraagd na te gaan of de man wel helemaal vrijwillig uit het leven is gestapt. Maar omdat Dendermonde niet op hun vraag wou ingaan en het bij zelfdoding hield, hebben de Bendespeurders in Charleroi beslist het zelf uit te zoeken.

Gisteren hielden ze een huiszoeking en werden Romelarts kinderen uitgebreid verhoord. Zijn ­lichaam wordt naar Charleroi overgebracht om via een autopsie definitief de doodsoorzaak van de oud-Bendespeurder te achterhalen.

Wie vragen heeft rond zelfdoding, kan ­terecht op de zelfmoordlijn via het gratis nummer 1813 of op www.zelfmoord1813.be.

Bron » De Standaard

Oud-speurder Bende van Nijvel vrijgelaten onder voorwaarden, gerecht wil overlijden andere ex-speurder nauwkeuriger onderzoeken

Philippe V., één van de twee oud-speurders die waren aangehouden in het onderzoek naar de Bende van Nijvel, is door de onderzoeksrechter vrijgelaten onder voorwaarden. V. wordt ervan verdacht betrokken te zijn bij een mogelijke manipulatie van het onderzoek rond de vondsten in het kanaal van Ronquières in november 1986. Hij zou cruciale informatie achtergehouden hebben. Ondertussen gaat het gerecht de zelfdoding van ex-speurder Roger Romelart nauwkeuriger onderzoeken naar aanleiding van de ontwikkelingen in het Bende-onderzoek.

De zestiger V. maakte veertien maanden deel uit van de Delta-cel die zich destijds bezighield met het Bende-onderzoek. Hij is ook de man die in 1986 voorstelde om een nieuwe zoekactie te houden in het kanaal van Ronquières. Met groot succes: hij haalde toen de wapens boven van de overval op de Delhaize van Aalst, net als het geldkistje en de cheques.

Het nieuwe speurdersteam onder leiding van onderzoeksrechter Martine Michel gelooft echter dat de wapenvondst in scène gezet was. V. heeft altijd beweerd dat hij pas na het doornemen van het dossier besloot om opnieuw te gaan duiken. Vlak na de overval in Aalst op 9 november 1985 was er namelijk al eens gezocht in hetzelfde kanaal. Maar volgens V. gebeurde dat niet grondig genoeg.

Vrij onder voorwaarden

V., die nu gepensioneerd is, werd vorige maand aangehouden. Na drie weken voorhechtenis heeft de onderzoeksrechter nu gebruikgemaakt van zijn recht om een verdachte vervroegd vrij te laten, omdat het gerecht oordeelt dat er geen collusiegevaar is.

Het was echter met die reden dat François A. (70), een ex-rijkswachter uit Halle, eind januari werd aangehouden. Hij zou V. ertoe aangezet hebben te duiken in het kanaal van Ronquières.

Een urenlange confrontatie tussen V. en A. die deze week werd georganiseerd, moest leiden tot de ontmaskering van de tipgever die één van de mannen zei waar de wapens lagen.

De aanhouding van A. werd dinsdag verlengd. Hij heeft daar beroep tegen aangetekend. Op 21 februari moet A. verschijnen voor de Kamer van inbeschuldigingstelling in Mons. Maar mogelijk wordt hij net als V. al eerder vrijgelaten.

Zelfdoding gepensioneerde speurder

Ondertussen gaat het gerecht het overlijden van Roger Romelart (78), gepensioneerd speurder van de onderzoekscel naar de Bende van Nijvel, nauwkeuriger onderzoeken. Het lichaam van de ex-collega van V. werd deze week in zijn woning in Erpe-Mere aangetroffen.

Volgens de eerste vaststellingen zou de man zelf uit het leven zijn gestapt. Maar de dochter van Romelart liet weten dat haar vader sinds een maand bijzonder bezorgd leek rond te lopen. Zij kon zich niet aan de indruk onttrekken dat het dramatische besluit van haar vader te maken had met de recente ontwikkelingen in het Bende-onderzoek.

Het gerecht in Charleroi wil het overlijden onderzoeken om uit te zoeken of het daadwerkelijk om zelfdoding gaat. De twee kinderen van Romelart zullen gehoord worden. Zij lieten al weten dat hun vader geen reden voor zijn daad heeft achtergelaten.

Bron » Het Nieuwsblad

Oud-speurder Bende van Nijvel vrijgelaten onder voorwaarden

Philippe V., een van de oud-speurders die was aangehouden in het onderzoek naar de Bende van Nijvel, is vrijgelaten onder voorwaarden. Dat heeft onze redactie vernomen. De andere oud-speurder die werd opgepakt, François A., zit wel nog in de cel.

Philippe V. werd ervan verdacht dat hij informatie heeft achtergehouden over de wapenvondst in het kanaal van Ronquières in 1986. Hij werd vorige maand aangehouden, maar kennelijk is zijn aanhouding nu niet langer nodig voor het onderzoek.

“Er was geen enkele reden meer om de voorlopige hechtenis nog te handhaven”, zegt zijn advocaat Walter Damen, die ook verduidelijkt onder welke voorwaarden V. is vrijgelaten. “De voorwaarden zijn een contactverbod met de pers en met de personen die in het dossier worden genoemd. Voor de rest mag hij gaan en staan waar hij wil.”

François A., de andere speurder die werd opgepakt, blijft voorlopig wel in de cel. Speurders hadden François A. aangeboden om spijtoptant te worden, zodat hij in ruil voor informatie een mogelijke strafvermindering kon krijgen, maar A. weigerde.

Verdachte wapenvondst

De wapenvondst in het kanaal van Ronquières is al lang verdacht. In 1986 werden daar onder andere wapens gevonden die konden worden gelinkt aan een aanslag van de Bende van Nijvel in 1985. Opvallend, want ook in 1985 werd in het kanaal gezocht, en toen werd amper iets gevonden. Volgens wetenschappelijk onderzoek zou de wapenvondst in 1986 gesaboteerd zijn, want de wapens lagen maximaal twee weken in het water.

Het federaal parket, dat nu het onderzoek naar de Bende voert, vraagt zich af waarom er in 1986 opnieuw werd gezocht in het kanaal. Dat gebeurde op basis van informatie van speurder Philippe V., die de info op zijn beurt van een andere speurder François A. had gekregen.

Het parket vermoedt dat de twee een informant hebben die hen aanspoorde om opnieuw in het kanaal te zoeken in 1986. Die mogelijke informant zou de onderzoekers dichter bij de Bende kunnen brengen, maar beide speurders ontkennen dat ze een informant hebben.

Bron » VRT Nieuws

Oud-speurder blijft aangehouden in zaak Bende van Nijvel en “weigerde spijtoptant te worden”

François A., één van de oud-speurders die werd opgepakt in de zaak rond de Bende van Nijvel, blijft aangehouden. Dat heeft de raadkamer beslist, en schrijft De Standaard. Volgens zijn advocaat werd de man vorige week ook door enkele speurders naar een hotelkamer gebracht om een spijtoptantenregeling voor te stellen. Ook andere bronnen bevestigen aan VRT NWS dat dat gebeurd is.

Het is ondertussen zo’n twee weken geleden dat twee oud-speurders – François A. en Philippe V. – werden opgepakt in de zaak rond de Bende van Nijvel. Volgens het federaal parket maakten de oud-speurders zich mogelijk schuldig aan manipulatie van het onderzoek, en deelname aan een vereniging van misdadigers. Alles draait rond de wapenvondst in het kanaal van Ronquières in 1986. Het parket denkt dat de twee oud-speurders een informant hadden die de tip gaf om daar te gaan zoeken. De speurders hebben de twee oud-speurders recent nog eens met elkaar geconfronteerd.

Gisteren moesten de twee voor de raadkamer in Charlerloi verschijnen, die moest beslissen over de verdere aanhouding. De advocaat van Philippe V. vroeg echter uitstel, omdat de vertalingen van de confrontatie nog niet in het dossier zitten. De raadkamer ging daar op in, en zal daarom over de verdere aanhouding van Philippe V. pas volgende week een uitspraak doen.

Maar de advocaat van François A. vroeg géén uitstel en dus besliste de raadkamer om de man wél verder aan te houden. Zijn advocaat vraagt zich af waarom zijn cliënt in de cel moet blijven: “De confrontatie is gebeurd, welke onderzoeksdaden moeten er nog volgen die in gevaar gebracht zouden worden door de vrijlating van mijn cliënt?”, zegt hij.

Opvallend, volgens de advocaat zouden enkele speurders vorige week François A. ook meegenomen hebben uit de gevangenis. “Ze brachten hem naar een hotelkamer en stelden hem daar voor om spijtoptant te worden. Mijn cliënt weigerde”, zegt de advocaat. Ook andere bronnen bevestigen dat de spijtoptantenregeling aan de man is voorgesteld op een plek buiten de gevangenis.

De advocaat van François A. gaat in beroep tegen zijn verdere aanhouding. De kamer van inbeschuldigingstelling zal zich daarover binnenkort buigen.

Bron » VRT Nieuws

Confrontatie ex-speurders Bende van Nijvel levert nog geen doorbraak op

In het onderzoek naar de Bende van Nijvel heeft de confrontatie gisteren tussen Philippe V. en François A., de twee ex-speurders die in de cel zitten op verdenking van manipulatie, nog niet tot een doorbraak geleid. De twee mannen verschijnen deze namiddag voor de raadkamer, die beslist over hun verdere aanhouding.

De voormalige speurder van de Delta-cel Philippe V. (61) werd als eerste aangehouden door de onderzoeksrechter in Charleroi. Hij wordt ervan verdacht betrokken te zijn bij een mogelijke manipulatie van het onderzoek rond de vondsten in het kanaal van Ronquières in november 1986. Ook François A. (70), die deel uitmaakte van de Waalse onderzoekscel, werd daarvoor aangehouden.

Zakken met wapens

In de zwaaikom in Ronquières werden op 6 november 1986 zakken ontdekt met bewijsmateriaal dat de feiten van de Bende van Nijvel aan elkaar linkt. De vondst werd gedaan door de Delta-cel onder leiding van de Dendermondse onderzoeksrechter Freddy Troch, nadat Waalse speurders bij een eerdere speuractie een jaar ervoor niets hadden gevonden. Tijdens die tweede duik werden een hele resem wapens en voorwerpen bovengehaald. Wetenschappelijk onderzoek heeft intussen duidelijk gemaakt dat de zakken met wapens maximaal een week, maar vermoedelijk amper 24 à 48 uur voor de duik in het kanaal gedropt werden.

Philippe V. verklaarde in 1997 in het parlement aan De Tweede Bendecommissie dat hij een aantal pv’s herbekeken had, waaruit bleek dat de zwaaikom de eerste keer op een amateuristische manier was doorzocht. V. stelde later dat hij het bewuste proces-verbaal kreeg van François A. Die ontkende eerst dat hij het pv overmaakte, maar gaf dat wel toe tijdens een eerste confrontatie enkele jaren geleden.

Informant?

De speurders wilden gisteren met een nieuwe confrontatie duidelijkheid krijgen of A. of V. een informant had, die mogelijk meer weet over de Bende van Nijvel.

Tussen V. en A. waren er ten tijde van het bende-onderzoek in de jaren 80 al regelmatige contacten, maar tussen de cel Delta en de Waalse speurders waren er conflicten over de aanpak van het onderzoek. Volgens de eerdere verklaringen van de ex-speurders heeft François A. zonder medeweten van zijn oversten het pv gekopieerd, en dan in een café in Brussel aan Philippe V. bezorgd. Die manier van werken zou nodig geweest zijn wegens de concurrentie tussen de speurdersteams in Vlaanderen en Wallonië.

Tijdens de nieuwe confrontatie werd de chronologie van de informatie van de twee speurders samengesteld, maar volgens de eerste gegevens blijven de verdachten bij hun eerdere verklaringen dat er geen informant was. Het federaal parket, dat nu het onderzoek voert, geeft geen informatie over de confrontatie. Ook de advocaten van V. en A. geven geen commentaar.

De twee ex-speurders verschijnen deze namiddag voor de raadkamer in Charleroi, die beslist over hun verdere aanhouding. Philippe V. zit intussen drie weken in de cel, François A. twee weken. De verdediging vraagt vermoedelijk uitstel om het dossier voor te bereiden.

Bron » Het Laatste Nieuws

Speurders Bende van Nijvel stellen aangehouden collega voor spijtoptant te worden

‘Dit is om steil achterover van te vallen’, zeggen de advocaten van de aangehouden ex-Bendespeurder François A.. ‘Onze cliënt werd door twee speurders blijkbaar op eigen houtje uit de cel gehaald en naar een hotel gebracht. Daar stelden zij hem voor om hen de naam van de gouden tipgever in het Bendeonderzoek te geven in ruil voor het statuut van spijtoptant. Dit kan gewoon niet.’

De speurders die alsnog de Bende van Nijvel willen ontmaskeren, halen duidelijk alles uit de kast. Maar volgens de advocaten van ex-Bendespeurder François A. (65) die al twee weken in de cel zit op verdenking van het verzwijgen van cruciale informatie, gaan ze daarbij zonder meer uit de bocht.

‘Zij hebben onze cliënt op eigen initiatief uit de cel gehaald om hem tijdens een onderonsje te proberen overhalen om hen de zogenaamde gouden tipgever te geven. Zij legden hem uit dat hij in ruil meteen kon genieten van de nieuwe wet op de spijtoptanten om eventueel bescherming te krijgen, of zelfs van identiteit te veranderen om hem voor eventuele wraakacties af te schermen. Lang heeft dat gesprek niet geduurd. Ik heb geen gouden tipgever, legde onze cliënt hen uit. Een half uur later werd hij opnieuw naar de gevangenis gebracht.’

Cowboymethodes

Volgens meesters Pierre Chomé en Ruben Bomans is deze manier niet alleen hoogst ongewoon, maar ook onwettelijk. ‘Onderzoeksrechter Martine Michel beweert dat dit onderzoek nu gevoerd wordt met moderne middelen, maar wat haar speurders met onze cliënt hebben proberen te doen lijkt meer op cowboymethodes uit lang vervlogen tijden’, zegt meester Chomé.

‘Wij horen bij alle onderzoeksdaden aanwezig te zijn waar onze cliënt aan moet deelnemen. Niks daarvan in deze duistere episode. Twee speurders zijn meneer A. enkele dagen zonder enig mandaat uit de cel gaan halen. Zij hebben hem naar een hotel (in Waver, red.) gebracht, waar zij voor de gelegenheid een vergaderruimte hadden afgehuurd (prijskaartje 125 euro, red.). Dat heeft er toch alle schijn naar dat de speurders op zijn minst een wig willen drijven tussen François A. en zijn eveneens aan gehouden ex-collega Philippe V., die al een week langer in de cel zit. Of op z’n zachtst gezegd de druk op de twee oud-speurders maximaal opdrijven.’

Gouden tipgever

Tot dusver hebben de inspanningen van de Bende-speurders om de twee aangehouden oud-rijkswachters de naam te laten geven van een gouden tipgever niks opgeleverd. Deze onbekende persoon zou volgens de speurders Philippe V. en/of François A. hebben verteld waar ze in 1986 opnieuw moesten duiken om bewijsmateriaal van de Bende van Nijvel te vinden. Op dezelfde plaats waar in 1985 niets werd gevonden, maar de tweede keer vonden ze wel bewijsmateriaal.

Hij zou dus de sleutel zijn om op te klimmen tot bij de Bendeleden zelf. Maar zowel Philippe V. als François A. blijven erbij: zij hebben nooit een gouden tipgever gehad. Zelfs de urenlange confrontatie tussen de twee mannen die gisteren op het getouw werd gezet, leverde niets op. ‘Hun versies van wat zich in 1985-1986 in het Bendeonderzoek heeft afgespeeld, komen op enkele details na perfect met elkaar overeen’, zeggen meesters Walter Damen en Dimitri de Béco, de advocaten van Philippe V.

Verschillende tactiek

De verdediging van de twee oud-speurders koos gisteren voor de raadkamer wel voor een verschillende tactiek. De advocaten van Philippe V. wachten tot volgende week op een vollediger dossier alvorens de vrijlating van hun cliënt te pleiten. De verdedigers van François A. vroegen dat gisteren al.

‘Het gaat tenslotte om een nevendossier van de Bende-bundel, eventuele fouten in het dossier die meer dan 30 jaar geleden zouden gepleegd zijn en dus verjaard zijn. En wat de duur van het verblijf van het bewijsmateriaal in het kanaal betreft, kan men zich afvragen of de zakken, waarin ze staken, het niet gewoon een jaar hebben uitgehouden en pas kort voor hun ontdekking in 1986 gescheurd zijn. Dan is er van manipulatie van het onderzoek geen sprake. Maar deze veronderstelling werd klaarblijkelijk nooit geopperd’, aldus meester Chomé.

Bron » De Standaard

Oud-speurders Bende van Nijvel met elkaar geconfronteerd

De twee oud-speurders die de afgelopen twee weken aangehouden werden voor manipulatie van het onderzoek naar de Bende van Nijvel, worden vandaag met elkaar geconfronteerd. Philippe V. (62) en François A. (70) werden intussen verschillende keren ondervraagd over hun rol in het onderzoek en hun verstandhouding met de bende-De Staerke, een groep misdadigers die al in de jaren 80 aan de Bende gelinkt werd.

Duidelijke antwoorden, voor eens en voor altijd. Die hoopt de speurderscel naar de Bende van Nijvel vandaag te rapen tijdens de confrontatie van oud-speurders Philippe V. en François A., beiden in de cel op verdenking van manipulatie van het Bende-onderzoek in 1986. Het nieuwe speurdersteam verdenkt V. en/of A. ervan een tipgever te hebben gehad.

Die zou er via één van beide speurders voor gezorgd hebben dat de toenmalige Deltacel een jaar na de laatste Bende-overval in Aalst opnieuw een duik in het kanaal Brussel-Charleroi ter hoogte van de zwaaikom van Ronquières organiseerde. Tijdens die tweede duik werden een hele resem wapens en voorwerpen bovengehaald, terwijl er een jaar eerder niets ontdekt werd. Wetenschappelijk onderzoek heeft intussen duidelijk gemaakt dat de zakken met wapens maximaal een week, maar vermoedelijk amper 24 à 48 uur voor de duik in het kanaal gedropt werden.

Zigeuners

Een verdachte vondst dus, waarover V. en A. – die in het verleden al meermaals ondervraagd werden en in 2015 al eens geconfronteerd werden – vandaag samen duidelijkheid moeten scheppen. Bovendien wil het nieuwe speurdersteam ook uitvissen hoe de verstandhouding van beide oud-speurders was met leden van de bende-De Staerke, een groep misdadigers rond een Brusselse zigeunerfamilie die in de jaren 80 al gelinkt werd aan de Bende van Nijvel.

De speurders vermoeden dat een lid van die clan de bewuste tipgever kan zijn. Normaliter verschijnt zowel V. als A. morgen voor de raadkamer in Charleroi, maar die zou door de confrontatie verplaatst kunnen worden naar later deze week.

Bron » Het Laatste Nieuws