Bende van Nijvel-speurders graven lichaam van gewezen huurling op

Speurders die de Bende van Nijvel proberen te ontmaskeren hebben in – what’s in a name – Bande, een dorp nabij het Ardense Marche-en-Famenne, het lichaam opgegraven van een man, die ooit in Frankrijk deel heeft uitgemaakt van een groep huurlingen. De onderzoekers willen het DNA van René N. vergelijken met de genetische sporen die zij op bewijsmateriaal in het Bende-dossier hebben teruggevonden.

De laatste 20 jaar van zijn leven baatte René N. een goed aangeschreven restaurant uit in Marche-en-Famenne. Maar in de jaren 70 leidde hij een avontuurlijker leven. Zo trok hij met de huurlingen van de Franse ‘kolonel’ Robert Denard naar Afrika en het Verre Oosten. Denard hielp daar enkele staatsgrepen klaarstomen. “René heeft zijn verleden als huurling nooit verloochend, maar toen hij huwde en een vaste stek koos in de Ardennen, hield hij dat allemaal definitief voor bekeken”, vertellen kennissen aan Sudpresse.

Omdat zijn naam in het kader van een oude wapentrafiek in het Bendedossier genoemd werd, wilden de speurders absoluut ook over het DNA van René N. beschikken. Dat hij huurling geweest is, kan extra interessant zijn. “Huurlingen zouden perfect voor de uitvoering van Bende-raids kunnen gediend hebben. Zij kunnen met wapens omspringen, deinzen voor niets terug en zullen nooit ofte nimmer uit de biecht klappen”, is de redenering. “Maar het moet gezegd dat, toen de Bende een spoor van dood en vernieling door het land trok, deze man al goed gesetteld was in zijn nieuwe leven.”

Bron » Het Nieuwsblad

Lichaam van zestiger opgegraven in onderzoek naar Bende van Nijvel

Bendespeurders hebben dinsdag een opgraving uitgevoerd op een begraafplaats in het Waals-Brabantse Eigenbrakel, melden de kranten van L’Avenir vandaag.

Onderzoekers van de cel Waals-Brabant lieten de opgraving van het lichaam van Dieter L. (1937-2006) uitvoeren op de begraafplaats van Foriest.

Begin december werd eveneens in Eigenbrakel het lichaam van stuntman Alain Vinckx (1946-1987) opgegraven. Hij lag begraven op de begraafplaats van deelgemeente Ophain-Bois-Seigneur-Isaac. Politiecommissaris Stéphane Vanhaeren verklaarde toen dat onderzoeksrechter Martine Michel de onderzoeksopdracht liet uitvoeren “om gebruik te maken van de nieuwste beschikbare DNA-analyses.”

Bij hold-ups op warenhuizen en andere aan de Bende van Nijvel toegeschreven feiten vielen tussen 1982 en 1985 minstens 28 doden, wat de overvallenreeks de grootste na-oorlogse geweldsspiraal in ons land maakt. De hele zaak verjaart in 2025.

Bron » Het Laatste Nieuws

Federale regering trekt geld uit voor coachen terreurslachtoffers

Er komen deze zomer speciale coaches die de slachtoffers en nabestaanden van terreuraanslagen intensief kunnen begeleiden. Federaal minister van Justitie Vincent Van Quickenborne (Open VLD) trekt daarvoor 300.000 euro per jaar uit, zo schrijven Het Laatste Nieuws en De Morgen dinsdag.

Het geld zal gaan naar de vzw V-Europe, de vereniging die zich al jaren opwerpt als vertegenwoordiger van de terreurslachtoffers. ‘Daarmee kunnen ze twee voltijdse coaches aanwerven (één Franstalige en één Nederlandstalige, nvdr.) en één persoon die de verbinding zal maken met de bevoegde overheidsdiensten’, zegt Van Quickenborne.

V-Europe kwam in november zelf met het voorstel op de proppen en kon de minister overtuigen. De coaches zullen ongeveer 800 huisbezoeken per jaar kunnen doen. Ze moeten mensen helpen met de meest uiteenlopende zaken. ‘Van papierwerk invullen tot eens gaan wandelen om te praten’, zegt V-Europe.

Bron » De Standaard

Internationale uitwisseling DNA-sporen levert maandelijks 440 matches op

De internationale uitwisseling van DNA-sporen tussen België en 22 andere EU-landen is een groot succes. Elke maand levert die uitwisseling ons land 440 bruikbare DNA-sporen op in de strijd tegen de misdaad. Dat zegt Justitieminister Vincent Van Quickenborne (Open Vld) vandaag in het Nieuwsblad en in de kranten van Sudpresse.

In vele duizenden gevallen kon DNA uit de Belgische databank gelinkt worden aan buitenlandse personen die in verband werden gebracht met een misdrijf. Zo waren er al 1.745 identificaties van Nederlanders en 2.565 Fransen.

De uitwisseling van DNA-gegevens tussen Frankrijk en België heeft ook voor een doorbraak gezorgd in een aanrandingsdossier. Bijna dertig jaar lang heeft de dader slachtoffers kunnen maken aan beide zijden van de Frans-Belgische grens. In 2018 werd hij gearresteerd in België en konden zijn sporen gelinkt worden aan het DNA-profiel.

Derde in het rijtje zijn de Duitsers met 1.670 identificaties.

Minister van Justitie Van Quickenborne wil nu ook snel een uitwisseling opstarten met Denemarken, Ierland en Cyprus. “Misdaad kent geen grenzen, de internationale uitwisseling van DNA-gegevens is essentieel in de strijd tegen terrorisme, grensoverschrijdende criminaliteit en aanranding. Hoe meer onze database wordt gevoed, hoe groter de kans op een match”, zegt hij in de krant.

Bron » De Morgen

‘Het Comité P moet vooral eerlijke informatie geven’: voorzitter Kathleen Stinckens weerlegt de kritiek

Een agent die een minderjarige knock-out slaat in Antwerpen, een restauranthouder die een kniestoot krijgt. Opnieuw duiken er beelden op van politiegeweld. Kathleen Stinckens, voorzitter van het Comité P, verdedigt zich tegen de kritiek dat het controleorgaan niet transparant genoeg of partijdig zou zijn.

Politiegeweld is niet weg te slaan uit het nieuws. De politievakbond ACOD distantieerde zich onlangs zelf van het gedrag van federale agenten. Na de betoging tegen klassenjustitie in Brussel hadden minderjarigen slagen gekregen in de politiecellen. Maar ondanks alle aandacht ervoor is het volgens criminologen nog steeds erg moeilijk om zicht te krijgen op het fenomeen. Omdat er geen heldere cijfers over bestaan.

In het jaarrapport van het Comité P over 2019 bleek dat het aantal klachten rond agressie was toegenomen in vergelijking met het jaar ervoor. Maar dat kon ook aan een andere onderverdeling liggen. “We hebben bij de publicatie van dat rapport gezegd dat het nog te vroeg was om conclusies te trekken”, zegt Stinckens. “Want die stijging kon inderdaad te maken hebben met een andere manier van registreren. Ik hoop dat we daar in ons volgende jaarverslag een antwoord op kunnen bieden.”

Is het niet slecht voor de reputatie van het Comité P om een rapport uit te brengen zonder te weten wat de cijfers betekenen?

“Ik denk dat het Comité P vooral eerlijke informatie moet geven. We hebben de klachten van dat jaar nauwkeuriger proberen bijhouden (het was mogelijk om voor één bepaalde klacht meer categorieën aan te vinken, YV). Als we daardoor geen heldere conclusies kunnen trekken, dan denk ik dat het objectief en correct is om dat te zeggen.”

VUB-criminologe Sofie De Kimpe zegt dat het moeilijk is om een beeld te krijgen op politiegeweld, omdat de cijfers niet enkel bij het Comité P maar ook bij de parketten zitten. Als een politieagent iemand een zware klap geeft, gaan zij hem vervolgen.

“Wel, ik heb een overleg gehad met het College van procureurs-generaal om te spreken over een betere informatie-uitwisseling. Daar zijn we sterk op aan het inzetten. Ook zouden we eventueel investeren in een nieuw informaticasysteem om alle klachten tegen de politie op een platform te kunnen samenbrengen. Maar dat ligt dus nog in de toekomst.”

Kan u even uitleggen hoe het Comité P een klacht opvolgt?

“Als iemand een klacht indient, kan die langs verschillende wegen gaan. Het Comité P maakt een groot aantal klachten over aan de dienst Intern Toezicht van een politiezone. Die verzamelt voor ons informatie. Als blijkt dat er tekortkomingen zijn bij een individuele agent, dan gaat de korpschef daarover oordelen. Als de klager niet akkoord gaat met de beslissing van de korpschef, kan hij bij ons altijd een tweede lezing vragen. Dan nemen wij het hele dossier nog eens door.”

Maar het is dus wel zo dat de eigen politiezone uiteindelijk moet oordelen over een collega. Is dat dan wel objectief?

“Een korpschef is geen collega, maar een baas. Als het niet over zware zaken gaat, denk ik dat een korpschef ook het best geplaatst is om te oordelen, omdat hij zijn eigen agenten kent. Hij heeft er geen belang bij om slecht functionerende agenten te laten voortdoen, want dat schaadt de reputatie van het korps. Mocht dat toch systematisch gebeuren, dan gaan wij het hele korps doorlichten.”

Toch is het volgens korpschef van Brussel-Zuid Jurgen De Landsheer zeer moeilijk om een rotte appel buiten te krijgen, als die zich vaak misdraagt. Omdat de tuchtwetgeving enorm ingewikkeld is.

“Een tuchtsanctie is pas nodig als er een fout is gemaakt. Maar dat is inderdaad iets wat ik ook vaak hoor: het tuchtrecht is ongelofelijk complex. Om dat te verhelpen, moet er nieuwe wetgeving komen. Het is dan aan de wetgevende macht om daar werk van te maken.”

Het Comité P zou zelf niet onafhankelijk genoeg zijn, omdat het deels bestaat uit politieagenten die tijdelijk voor het Comité P komen werken. Klopt dat?

“Binnen onze organisatie zijn het de vijf vaste leden van het Comité P die beslissen over hoe elke klacht wordt behandeld. Bij de vijf vaste leden zitten geen politiemensen, maar wel drie magistraten. In de dienst enquêtes zitten voor een deel gedetacheerde politieagenten, maar ook anderen, zoals criminologen.”

“Die gedetacheerde agenten zijn nodig, want zij beschikken over de nodige terreinkennis. Zij kunnen bijvoorbeeld zeggen of een aanbeveling die wij aan een politiekorps doen, haalbaar is. Dat is belangrijk, want zo worden onze aanbevelingen ook sneller gerealiseerd.”

Wat gebeurt er dan precies met de rapporten die het Comité P maakt?

“Het Comité P geeft dus aanbevelingen over de werking van politiediensten. We zijn niet bevoegd om sancties uit te delen. Maar als onze aanbevelingen niet worden opgevolgd, dan starten we opnieuw een onderzoek en dan rapporteren we opnieuw aan onze begeleidingscommissie in het parlement.

“Voordat we een rapport naar buiten brengen, mag een politiekorps het ook lezen en opmerkingen formuleren. Door de korpsleiding erbij te betrekken, is die ook meer geneigd om de aanbevelingen in de praktijk om te zetten.”

Bron » De Morgen | Yannick Verberckmoes