Dossiers verbrand, wapens gepikt, slachtoffers geschoffeerd: onderzoek Waals-Brabant is één grote warboel

De gouden tip naar oud-rijkswachter C. B. werd eind 1998 bij de cel Waals-Brabant (CWB) behandeld door rijkswachters. Terugblik op wat eens werd aangekondigd als het “onderzoek van de laatste kans”.

Met honderd waren ze, voor wat was aangekondigd als het “onderzoek van de laatste kans”. Ze kregen in Jumet, bij Charleroi, een kazerne toegewezen. De politiehervorming moest nog komen, maar hier zou eind 1996 een keurkorps van politiemensen van tot dan toe rivaliserende korpsen de finale doorbraak realiseren. Het was in die tijd ongezien: speurders van zowel BOB (rijkswacht) als gerechtelijke politie die niet enkel kantoren zouden delen, maar ook informatie.

De groep werd opgedeeld. 60 mensen zouden sporen naar het klassieke banditisme uitvlooien, 40 anderen zouden focussen op “politieke” sporen. De ene groep werkte onder leiding van de Franstalige rijkswachter Lionel Ruth, de andere onder die van de Nederlandstalige Eddy Vos.

Telefooncentrale

Eind 1998 werd ze dan gelanceerd, met een persconferentie in Charleroi: de grote oproep aan de bevolking door Lionel Ruth. Een serie knalgele affiches met robotfoto’s, waaronder sommige die toen al 15 jaar stof had liggen vergaren, werden in het hele land verspreid.

Toen Marc Van Damme eind 1998 de affiche zag en zijn jeugdvriend herkende, kwam hij terecht bij iemand van het team van Ruth. “Dat was zo afgesproken”, zegt een toenmalige speurder. “Dat de mannen van Ruth dat gingen doen.”

Er kwamen 1.300 oproepen, waarvan het overgrote deel meteen de vuilbak in kon wegens afkomstig van een ruziënde buurman of iemand die de reus meende te herkennen in een gezicht waarvan de speurders wisten dat die maar 1,75 meter mat.

Dat is de vraag. Waarom beoordeelde de CWB de tip als niet relevant? C.B. beantwoordde als ex-agent van de groep Diane, met zijn gestalte en – naar nu blijkt – zijn contacten met criminelen Madani Bouhouche en Robert Beijer aan het profiel. Hij was in 1981 bij de groep Diane weggestuurd na een schietincident waarbij hij net niet een collega doodschoot. Bijna gelijktijdig met de verbanning van Bouhouche en Beijer bij de BOB Brussel, nadat die afluisterapparatuur hadden geplaatst bij hun oversten.

Al in 2001 zit de klad er bij de CWB in. Tijdens een contact met de nabestaanden loopt de 79-jarige Albert Van den Abiel, de opa van David Van de Steen, boos weg. Hij zal nooit meer terugkomen. “Voor de zoveelste keer hebben ze mij belachelijk gemaakt omdat ik vragen heb over de rijkswacht.”

Op zaterdagavond 9 november 1985 zag Van den Abiel vanuit zijn raam aan de Parklaan in Aalst een R4’tje van de rijkswacht voor de Delhaize wegrijden, enkele minuten voor de hel losbarstte en hij zijn dochter, zijn schoonzoon en zijn kleindochter zou verliezen. Hij kon daar niet bij, dat de daders klokvast schenen te weten vanaf welke minuut er geen rijkswachtbewaking zou zijn. Dat daar valse processen-verbaal over waren opgesteld. En hij daar geen vragen over mocht stellen.

Vooral medeonderzoeksleider Ruth maakte de man woest: “Die lacht ons in ons gezicht uit. Het enige wat die kan zeggen is dat ik spoken zie.”

Naar buiten communiceert de CWB dat alle sporen grondig worden onderzocht, intern rommelt het constant. Vooral jonge speurders worden er moedeloos van. Pistes die Vos wél wil onderzoeken en Ruth niet. Velen vragen hun overplaatsing. Er is nood aan een nieuwe expert ballistiek. Dat wordt Pierre Fievez, een oudgediende van de BOB Brussel die met Madani Bouhouche had gewerkt. Hij begint meteen dossiertjes aan te leggen tegen Eddy Vos.

Afrekeningen

In 2010 wordt Lionel Ruth uit de cel gezet. Hij blijkt wapens uit het Bende-onderzoek mee naar huis te hebben genomen. Rond die tijd is het aantal CWB-speurders geslonken tot twaalf. Er wordt een nieuwe directeur aangesteld bij de federale politie in Charleroi: Jean-Luc Duterme, een rijkswachtofficier die in 1983 de speurders Franz Balfroid en Gérard Bihay wegstuurde, die als eerste de Bende situeerden binnen de rijkswacht.

Een vertrouweling van Duterme laat tot afgrijzen van Vos een deel van het Bende-dossier, 3 miljoen pagina’s, verbranden. Als Vos op 19 april 2012 bezwaar maakt, heet dat insubordinatie en kan hij na 16 jaar beschikken.

Vandaag werken er bij de CWB nog vijf speurders.

Bron » De Morgen

Tueries du Brabant: un ancien enquêteur attaque l’Etat belge en justice

Lionel Ruth ancien enquêteur du dossier des “tueurs du Brabant” attaque l’État belge en justice. Il accuse ses anciens patrons d’avoir monté des dossiers judiciaires contre lui pour l’écarter du dossier.

Paris Match livre aujourd’hui les détails de cette affaire. Deux dossiers ont permis de mettre l’enquêteur sur la touche durant cinq ans. Le premier dossier concerne une arme trouvée dans une armoire qui n’avait pas été correctement répertoriée. L’autre est une suspicion de fraude à l’Inami dans le cadre des activités de son épouse. Ces deux dossiers se sont dégonflés par la suite et se sont terminés par un acquittement.

L’homme ne conteste pas l’ouverture d’enquête lorsque c’est nécessaire. Mais, ici, la légèreté des accusations aurait dû apparaitre. Il avait espéré obtenir un non-lieu en chambre du conseil, dit-il aujourd’hui: “Ce ne fut pas le cas puisqu’on est allé devant le tribunal de première instance, et puis même devant la cour d’appel”. Lionel Ruth est amer, il évoque aussi les dégâts en termes d’image.

Lors d’un récent Devoir d’enquête le procureur général De Valkeneer l’avait accusé d’avoir pris des libertés avec les procédures. Une déclaration faite alors qu’il n’avait pas encore été acquitté par la justice. Lionel Ruth dispose de tous les éléments prouvant le magistrat n’a pas dit la vérité.

C’est la raison pour laquelle il assigne également le ministre de la Justice pour obtenir réparation.

Bron » RTBF

Tueries du Brabant: le rebondissement

L’ancien commissaire Lionel Ruth attaque l’Etat belge: la police fédérale et le Procureur général de Liège visés. “On m’a volé cinq ans de ma vie et bousillé ma fin de carrière”. Ainsi s’exprime Lionel Ruth dans les colonnes de Paris Match.

L’ancien commissaire, retraité depuis 2014, qui dirigea pendant près de quinze ans la cellule d’enquête sur les tueries du Brabant attaque l’Etat belge en justice. Son avocat, Maître Uyttendaele, a déposé des plaintes au civil contre les ministres de la Justice et de l’Intérieur, mais c’est la police fédérale et le procureur général de Liège, Christian De Valkeneer, qui sont visés.

Lionel Ruth demande réparation à son ancien employeur pour son écartement, injustifié selon lui, d’une durée de cinq ans à la suite de déboires judiciaires dont il est sorti blanchi à la faveur d’un double acquittement. Quant au procureur Devalkeneer, qui conserve la haute main sur l’enquête relatives aux tueries du Brabant, le commissaire retraité lui reproche des propos mensongers qu’il aurait tenus à son égard dans l’émission Devoir d’enquête de la RTBF.

Lionel Ruth dit avoir été victime d’acharnement et de chasse aux sorcières. Derrière ces agissements, il suspecte une volonté délibérée de lui nuire aux fins de l’écarter de la cellule Brabant wallon au moment où, en 2010, il gênait l’orientation prise par l’enquête.

Bron » La Dernière Heure

Charleroi: l’ex-chef d’enquête de la cellule du Brabant wallon acquitté

Lionel Ruth, ex-chef d’enquête dans le dossier des Tueurs du Brabant a été acquitté par le tribunal correctionnel de Charleroi, ce lundi, dans une affaire de faux et escroqueries liées aux activités d’infirmière de son épouse. Le commissaire a également été blanchi pour le détournement d’une arme relative aux Tueries.

En 2008, le Grand Hôpital de Charleroi (GHDC) se constituait partie civile contre Françoise C., une infirmière qui effectuait des prestations comme salariée et comme indépendante, via sa société de soins à domicile. Un patient s’était plaint d’avoir été avisé par l’INAMI de prestations dont il n’avait pas fait l’objet. L’enquête menée avait alors révélé que Françoise C. était la recordwoman de Belgique en matière de soins de plaies pour les années 2006 et 2007, période durant laquelle elle était pourtant en burn-out.

Selon le parquet, elle aurait effectué 4.857 prestations de ce type sur une année, en plus des soins classiques. L’enquête menée par l’INAMI a permis de constater que 366 prescriptions médicales n’avaient pas été réellement signées par les médecins qui auraient approuvé les soins prodigués par la prévenue. Or, celle-ci a rentré des attestations auprès des mutuelles pour toucher les tiers-payants. Au total, le préjudice s’élevait à 38.000 euros, déjà remboursés par Françoise C..

Lionel Ruth, l’époux de Françoise C., se voyait reprocher le fait d’avoir paraphé certaines attestations. Le commissaire a toutefois expliqué qu’il était actionnaire de la sprl de son épouse et qu’il avait agi en toute bonne foi, pour l’aider dans son travail administratif lorsqu’elle était en burn-out. Lors des perquisitions menées dans ce dossier, une arme relative à l’enquête sur les Tueurs du Brabant avait été retrouvée dans une armoire de la Cellule de Jumet.

Saisie en 1986, elle avait été rendue à sa propriétaire en 1991 mais cette dernière n’avait pas voulu la récupérer. Or, aucun document de sortie n’a été rédigé à l’époque. En 2008, la propriétaire a dû se régulariser auprès du gouverneur et a demandé une attestation à M. Ruth qui l’a rédigée, inscrivant que l’arme était saisie alors qu’elle ne l’était pas. Sur ce point, le parquet n’avait pas insisté, le commissaire n’ayant aucun intérêt à faire un faux. Ce dernier a d’ailleurs plaidé la bonne foi.

Ce lundi, le tribunal a acquitté Lionel Ruth, tant pour le détournement de l’arme que pour les faits relatifs aux activités de son épouse. Pour cette dernière, le tribunal a reconnu une culpabilité partielle pour l’ensemble des faits retenus à sa charge. Elle bénéficie de la suspension du prononcé.

Bron » La Nouvelle Gazette

“Devoir d’enquête” fait le point sur les tueries du Brabant

Novembre 1986, au lieu-dit “Le Large de Fauquez” à Ronquières. Le long du canal de Charleroi-Bruxelles, la cellule d’enquête flamande Delta mandate une dizaine de plongeurs. Un procès-verbal (le PV 2420 du dossier d’instruction relatif à la filière boraine) avait déjà mené les policiers sur les berges du canal, un an plus tôt. Sans résultat.

Toutefois, les témoins persistent : ils ont vu des hommes jeter “quelque chose” dans l’eau, dans la nuit du 10 au 11 novembre 1985. Soit un jour après le dernier carnage commis par les tueurs fous, à Alost.

Les plongeurs remontent finalement de nouvelles preuves. Des armes ayant servi en 1982-1983 comme en 1985, une veste pare-balles volée à Tamise en 1983, un mini-coffre volé à Alost en 1985, un pistolet arraché à des policiers lors de la première vague de tueries et, enfin, des cartouches de Riot Gun n’ayant servi qu’en 1985. Malheureusement, indique le magazine d’investigation judiciaire “Devoir d’enquête”, ces indices ne permettront pas d’identifier les auteurs.

Vingt-cinq ans plus tard, coup de théâtre : la (sixième) juge d’instruction Martine Michel soupçonne ses collègues flamands de “manipulations”. A un an de la prescription, et pour la première fois, Lionel Ruth (l’ancien chef d’enquête de la cellule des tueries) s’exprime et donne son avis sur le dossier. “En toute liberté de parole”, indique la RTBF.

Au cours de cette soirée spéciale, la journaliste Malika Attar revient sur le mystérieux informateur de la cellule Delta. L’équipe s’interroge notamment sur l’expertise réalisée par l’Institut national de Criminalistique et de Criminologie (INCC) concernant les preuves retrouvées à Ronquières et évoque le cas surmédiatisé de Jean-Marie Tinck, l’unique personne inculpée.

La filière d’extrême droite, privilégiée par la juge d’instruction Martine Michel, est également abordée. Au cœur de ce scénario : Eric Lammers, membre de l’organisation néonazie WNP, alors dirigée par Paul Latinus et l’ancien SS flamand Karl De Lombaerde. Eric Lammers s’exprime également, pour la première fois.

Autre découverte intéressante (quoique déjà révélée par le journaliste Frédéric Loore), le rapport Danièle Zucker, du nom de cette experte en profiling chargée d’ouvrir de nouvelles pistes, en 2006. Dans son étude, elle avait identifié plusieurs suspects mais ses conclusions ont été jetées aux oubliettes.

Sur le plateau de “Devoir d’Enquête”, Malika Attar recevra le procureur général Christian De Valkeneer en charge, au parquet, des tueries du Brabant. Il réagira aux reportages concoctés par le magazine. Une enquête sur l’enquête qui, à défaut d’apporter des éléments nouveaux, livre un récit prenant sur l’affaire la plus controversée de notre histoire judiciaire.

Bron » La Libre Belgique

L’ex-chef d’enquête de la Cellule du Brabant wallon poursuivi pour faux et escroquerie

Lionel Ruth, ex-chef d’enquête dans le dossier des “Tueurs du Brabant” et son épouse infirmière ont comparu lundi devant le tribunal correctionnel de Charleroi dans une affaire de faux et escroqueries liées à des prescriptions médicales. Le commissaire devait également s’expliquer sur une arme relative aux Tueries retrouvée dans ses bureaux alors qu’elle aurait dû être restituée à son propriétaire.

En 2008, le Grand Hôpital de Charleroi (GHDC) se constituait partie civile contre Françoise C., une infirmière qui effectuait des prestations comme salariée et comme indépendante, via sa société de soins à domicile. Un patient s’était plaint d’avoir été avisé par l’INAMI de prestations dont il n’avait pas fait l’objet. L’enquête menée par l’INAMI a révélé que Françoise C. était la recordwoman de Belgique en matière de soins de plaies pour les années 2006 et 2007, période durant laquelle elle était pourtant en burn-out.

Selon le parquet, elle aurait effectué 4.857 prestations de ce type sur une année, en plus des soins classiques. L’enquête menée par l’INAMI a permis de constater que 366 prescriptions médicales n’avaient pas été réellement signées par les médecins qui auraient approuvé les soins prodigués par la prévenue. Or, celle-ci a rentré des attestations auprès des mutuelles pour toucher les tiers-payants.

“Trois griefs ont été retenus : 617 prestations n’ont pas été réellement prestées, 1.511 sont considérées comme des erreurs administratives avec surévaluation et 5.687 prestations n’ont pas été prescrites par un médecin”, constate le parquet qui précise que bon nombre de patients étaient des proches ou des voisins du couple et que certains soins prétendument réalisés étaient contre-indiqués et n’auraient jamais été prescrits par un médecin. Au total, le préjudice s’élève à 38.000 euros, déjà remboursés par Françoise C..

Lionel Ruth, lui, se voyait reprocher le fait d’avoir paraphé certaines attestations. Le commissaire explique qu’il était actionnaire de la sprl de son épouse et qu’il a agi en toute bonne foi, pour l’aider dans son travail administratif lorsqu’elle était en burn-out.

Défendue par Me Namurois, l’infirmière a sollicité l’acquittement expliquant qu’elle préparait effectivement les prescriptions médicales pour les médecins et qu’elle les plaçait dans un signataire, pour les récupérer une fois signées. “Il se peut que des remplaçants, des stagiaires ou même des secrétaires aient signé ces documents”, a plaidé l’avocat.

Lors des perquisitions menées dans ce dossier, une arme relative à l’enquête sur les Tueries du Brabant avait été retrouvée dans une armoire de la Cellule de Jumet. Saisie en 1986, elle avait été rendue à sa propriétaire en 1991 mais cette dernière n’avait pas voulu la récupérer. Or, aucun document de sortie n’a été rédigé à l’époque.

En 2008, la propriétaire a dû se régulariser auprès du Gouverneur et a demandé une attestation à M. Ruth qui l’a rédigée, inscrivant que l’arme était saisie alors qu’elle ne l’était pas. Sur ce point, le parquet n’a pas insisté, le commissaire n’ayant aucun intérêt à faire un faux. Ce dernier a d’ailleurs plaidé la bonne foi. Jugement le 3 novembre.

Bron » 7 Sur 7

Weer speurder van onderzoek Bende van Nijvel gehaald

Opnieuw is een speurder van het onderzoek van de Cel Brabant-Wallon gehaald. “Een administratieve maatregel”, klinkt het. Bronnen binnen de cel, die de misdaden van de Bende van Nijvel onderzoekt, zeggen dat het vertrouwen weg was. In februari raakte de cel al een onderzoeksleider kwijt.

Met zes zijn ze nu nog, de Cel Brabant-Wallon. Die voert al 25 jaar onderzoek naar de golf van overvallen waarmee de Bende van Nijvel tussen september 1982 en november 1985 liefst 28 dodelijke slachtoffers maakte.

Enkele dagen geleden werd een van hun ervaren speurders, met al 15 jaar dienst bij de Cel, van het onderzoek gehaald én overgeplaatst naar de politie van Dinant. Officiële reden: een administratieve maatregel. “Maar het vertrouwen was zoek”, bevestigde gisteren een van de overgebleven leden. Of er een gerechtelijk onderzoek loopt tegen de weggestuurde speurder? “Neen, deze keer niet.”

Dat is namelijk wel het geval voor Lionel Ruth. De onderzoeksleider werd begin februari, na 25 jaar bij de Cel, geschorst omdat het gerecht van Bergen hem in verdenking stelde van oplichting. Directe aanleiding was dat in zijn bureau een wapen lag dat toebehoorde aan de ex-vriendin van Jean-Bultot. In de jaren ’80 was Bultot adjunct-directeur in de gevangenis van Sint-Gillis en hij werd ooit ook genoemd in het onderzoek naar de Bende van Nijvel.

In 1991 werd nochtans al een pv opgemaakt waarin gesteld werd dat het wapen aan de rechtmatige eigenaar was teruggegeven. Ruth verklaarde dat de vrouw het wapen niet meer wilde en dat hij slordig was door geen pv te maken en het wapen in zijn kast te houden.

De speurders vonden in Ruths bureau alleszins nog twee andere wapens die in de jaren ’90 in beslag werden genomen en waarover hij ‘uit slordigheid’ geen pv maakte. Het parket van Bergen beklemtoonde dat die twee wapens niets te maken hadden met de misdaden die aan de Bende worden toegeschreven. “Er is op dit moment niets wat erop kan wijzen dat mijnheer Ruth het onderzoek naar de Bende bewust schade zou hebben toegebracht”, zei Christian De Valkeneer, de procureur van Charleroi, toen.

De commissaris kwam volgens het gerecht vooral in de problemen omdat hij met zijn vrouw, een verpleegster, het Riziv zou hebben opgelicht door valse ziektebriefjes te verkopen voor een bedrag van rond de 50.000 euro.

Voorlopig zijn de geschorste en weggestuurde speurders nog niet vervangen. Toch ontkennen de overgebleven leden dat de Cel op sterven na dood is. “Heel binnenkort komt er zowel op de Vlaamse als de Waalse televisie een nieuw opsporingsbericht over de tweede golf van overvallen. We zoeken nog altijd getuigen. Want iemand moet iets gezien hebben waardoor we de zaak alsnog kunnen oplossen.”

Bron » De Morgen

Topspeurder Bende van Nijvel verdacht van oplichting

Lionel Ruth, de geschorste onderzoeksleider in het dossier over de misdaden van de Bende van Nijvel, wordt verdacht van oplichting en schriftvervalsing. Ruth werd begin deze maand van het onderzoek gehaald en geschorst. De directe aanleiding was dat in zijn bureau een wapen lag dat toebehoorde aan de ex-vriendin van Jean Bultot, die in de jaren tachtig adjunct-directeur was in de gevangenis van Sint-Gillis.

Volgens de procureur van Charleroi, Christian De Valkenaar, werd in 1991 nochtans een pv opgemaakt waarin gesteld werd dat het wapen aan de rechtmatige eigenaar was teruggegeven. “Ruth zegt dat de vrouw het wapen niet meer wilde en dat hijzelf slordig was door geen pv te maken en het wapen in zijn kast te houden”, luidt het in De Standaard.

De speurders vonden in Ruths bureau nog twee andere wapens die in de jaren negentig in beslag werden genomen maar waarover hij geen pv maakte. “De wapens hebben niets te maken met de misdaden die aan de Bende worden toegeschreven”, aldus De Valkeneer.

Volgens het parket van Charleroi zijn de zwaarste beschuldigingen tegen Ruth van privé-aard. Zo werkte zijn echtgenote als verpleegster in een ziekenhuis in Charleroi en zou zij de voorbije twee tot drie jaar met de hulp van haar echtgenoot het Riziv hebben opgelicht door valse ziektebriefjes te verkopen voor een bedrag van rond de 50.000 euro. “Voor die feiten is Ruth in verdenking gesteld wegens schriftvervalsing en oplichting”, aldus De Valkeneer.

Bron » De Morgen

Speurder uit onderzoek Bende van Nijvel gezet

Lionel Ruth, één van twee onderzoeksleiders in het dossier van de misdaden van de Bende van Nijvel, is van de zaak afgehaald. Er loopt een gerechtelijk onderzoek tegen hem. Het grootste raadsel uit de criminele geschiedenis van ons land – de Bende van Nijvel – staat verder af van een oplossing dan ooit tevoren. Lionel Ruth, een speurder die al heel veel jaren met het dossier was belast, is uit het onderzoek verwijderd. De directe aanleiding is dat in zijn bureau een wapen lag dat heeft toebehoord aan Jean Bultot, een van de figuren die in het Bende-dossier is genoemd.

Al 25 jaar buigt commissaris Lionel Ruth zich uitsluitend over de golf van overvallen waarmee de Bende van Nijvel tussen september 1982 en november 1985 liefst 28 dodelijke slachtoffers maakte. Zijn Vlaamse tegenhanger in de Cel Waals Brabant is Eddy Vos, die net als Ruth beschouwd wordt als het levende geheugen van het Bendedossier. Vos spitte de voorbije jaren de denkpiste uit dat de Bende de politieke destabilisering van ons land nastreefde. Ruth ploos uit of de Bende uit winstbejag op een bloeddorstige manier klanten van warenhuizen doodschoot.

In dat banditisme-onderzoek vielen bekende namen uit het toenmalige gangstermilieu. Zoals die van Patrick Haemers en zijn bende. Maar diens betrokkenheid is nooit aangetoond. In een lade van het bureau van Ruth is nu een zwaar pistool teruggevonden dat eigendom zou zijn van Jean Bultot. Hij was begin de jaren ’80 adjunct-directeur van de gevangenis van Sint-Gillis. Zijn rechtse sympathieën en zijn liefde voor wapens en schietclubs maakten hem in de ogen van de speurders verdacht.

Ze zagen in hem een potentiële spilfiguur van een organisatie die het Belgische staatsapparaat een draai naar rechts wou geven door met een vlaag van gewelddadige overvallen een klimaat van terreur te creëren. Jean Bultot heeft zijn betrokkenheid altijd ontkend en er is ook nooit enig bewijs tegen hem gevonden. Maar zijn flamboyante levenswandel en onder meer zijn deelname aan seksfuiven in confituurbaden in clubs die door het gerecht in de gaten werden gehouden, blijven hem achtervolgen.

Dat Ruth het wapen van een mogelijke verdachte in zijn eigen bureau bewaarde, in plaats van dat bij de griffie in te dienen, is een grove blunder. De procureur-generaal van Bergen Claude Michaux, benadrukte wel dat het wapen in kwestie nooit gebruikt is bij één van de overvallen die aan de Bende wordt toegeschreven. Het onderzoek reikt echter verder. De onderzoekers vermoeden dat Ruth al heel lang een scheve schaats rijdt, met alle gevolgen van dien voor het Bende-onderzoek.

De levenswandel van de commissaris wordt eveneens onder de loep genomen. Ruth zou een rijkelijk leven leiden. Hij zou ook veel te dicht staan bij het gangstermilieu dat hij geacht wordt te onderzoeken. Zijn echtgenote recent ontslagen in het ziekenhuis Charleroi waar ze werkte. Ze zou betrokken zijn bij een fraude met ziektebriefjes die het Riziv tienduizenden euro kostte. Er wordt nu onderzocht of ook Ruth van die fraude profiteerde en of hij er zijn levenswandel mee financierde.

Bron » De Standaard

Blog van Chris Van den Abeele: Alles komt terug

Hoera, hij is verrezen! Dacht u dat ook toen u van de week plots Hugo Coveliers zag verschijnen in TerZake? Met heimwee dacht ik terug aan de tijd dat Coveliers niet weg te branden was uit onze nieuwsbulletins. Voor ons, journalisten op zoek naar straffe quotes en verhalen, was de man met het typische baardje een geschenk uit de nieuwshemel. In 2004 was hij voor de VLD dé man om Antwerpen uit de Visa-crisis te halen, burgemeester moest hij daar worden, maar amper één jaar later werd hij door zijn eigenste VLD uitgespuwd. Hij richtte de politieke beweging VLOTT op (ik bespaar u de onnozele betekenis van het letterwoord, maar het kwam er op neer dat hij wél wou samenwerken met het Vlaams Belang) en verdween uit het nieuws.

Tot vorige woensdag. Plots zat hij weer in de studio. Hij zag er goed uit! Lieven Vertraete ondervroeg hem over één van de nieuwsverhalen van de dag, namelijk het feit dat een topspeurder in het onderzoek naar de Bende van Nijvel was geschorst omdat hij een in het kader van het onderzoek in beslag genomen wapen had scheefgeslagen. Eerst zagen we een filmke waarin meester Peter Callebaut, die sinds jaar en dag de belangen van de slachtoffers van de bende behartigt, zei dat de situatie nu wel helemaal hopeloos was. Hij zei net niet : in wat voor apenland leven wij hier, maar je kon het hem horen denken. En toen was het dus de beurt aan Hugo Coveliers.

Nu kan je van Coveliers veel beweren, bijvoorbeeld dat hij een intellectuele lapzwans is, maar als het over de Bende van Nijvel gaat heeft de Antwerpse politicus-advocaat wel degelijk recht van spreken. Coveliers was de secretaris van de fameuze ‘Bendecommissie’, die enkele jaren na de moordende overvallen onderzocht hoe banditisme en terrorisme in ons land worden bestreden. Bovendien was hij verslaggever van de onderzoekscommissie ‘Georganiseerde Misdaad’. Geef toe, dat zijn referenties.

Hugo Coveliers constateerde in de studio dat 25 jaar bende-onderzoek niets had opgeleverd. Tot nu toe zijn alleen enkele journalisten, misdaad-auteurs en complotbedenkers daar beter van geworden. De angst die het land in het midden van de jaren ’80 verlamde is weggeëbd, om de drie jaar maakte één of andere onderzoeker ons wijs dat een ontknoping nabij was, maar een oplossing van het criminele raadsel kwam nooit écht in zicht. Vijfentwintig jaar, een kwart-eeuw van onderzoeken, twijfelen en speculeren. Over vijf jaar ‘verjaren’ de moordaanslagen, met andere woorden na 2015 kunnen de daders niet meer worden vervolgd (als ze al gevonden zouden worden).

“Dat ze stoppen met het onderzoek”, zei Coveliers. “Dit heeft geen enkele zin meer. Laat ons hopen dat één van de daders op zijn sterfbed besluit dat hij de waarheid niet mee in zijn graf wil nemen.” En verder beweerde Coveliers dat informele contacten ons misschien verder kunnen helpen. Zo had Paul Vanden Boeynants, wiens naam in de bendecomplottheorieën veel werd genoemd, Hugo eens aangesproken, tijdens een golftornooi in Knokke. “Hugo we moeten nog eens klappen”, had VDB gezegd, maar het was er niet van gekomen, en VDB was gestorven, nu ook al negen jaar geleden.

We vernamen dat er nog acht onderzoekers voltijds met het onderzoek naar de Bende bezig zijn. Kunt u zich dat voorstellen? Wat doen die mannen ganse dagen; je kunt toch niet blijven sporen onderzoeken of er nieuwe bedenken? Acht voltijdse speurders! Laat ons die in godsnaam voor nuttiger onderzoeken gebruiken. Ja toch? Het moest er ooit eens van komen : voor één keer vind ik dat Hugo Coveliers helemaal gelijk heeft.

Met het einde van het Bendeonderzoek in zicht wordt een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan het boek der mysteriën van onze vaderlandse geschiedenis. Elk land heeft zijn eigen mysteriën. De moorden op Kennedy, op Pim Fortuyn, en bij ons Julien Lahaut en de bende van Nijvel. Het soort nieuwsfeiten waarvan een mens zich nog precies herinnert waar hij/zij was toen het verhaal begon. Toen de Bende op een avond haar moordende raid hield op de Delhaize in Aalst, was ik net twintig geworden.Ik zat aan de toog van Jeugdhuis Beukenhof, in Eeklo. Ik weet nog precies waar. Want de herinnering aan het gevoel van ontzetting, van absolute verbijstering toen we vernamen wat er was gebeurd, dat verdwijnt nooit. Daar staat geen verjaringstermijn op.

Bron » VRT Nieuws