Eens bandiet, altijd bandiet. Dat geldt zeker voor de vier overvallers ‘op leeftijd’ die deze week zijn gearresteerd toen ze op het punt stonden een gewapende overval te plegen op een bank in Elsene. Stuk voor stuk beroepscriminelen die al in de jaren ‘80 en ‘90 hun eerste feiten pleegden en nadien nooit zijn gestopt. Tenzij ze in de cel zaten. Wie waren ze en wie waren de andere godfathers van de Belgische onderwereld die keer op keer hervielen in hun oude zonden?
We spreken vooral van de periode na de Bende van Nijvel. De late jaren tachtig en de jaren negentig. Een periode waarin er nog geen sprake was van terrorisme. Toch niet zoals we dat nu kennen. Het was vooral de periode van bankovervallen en bloedige raids op waardetransporten. Van ontvoeringen en ander zwaar banditisme. Opvallend genoeg doken steeds dezelfde namen op.
Als we het over godfathers van het Belgische misdaadmilieu hebben, komen we onvermijdelijk bij Marcel Habran terecht, de peetvader van de Luikse maffia. Hij is nu 84 en zat tot twee jaar geleden nog in de gevangenis. Want ook al mag hij dan beweren dat hij nooit iemand eigenhandig heeft vermoord, voor politie en justitie is hij het brein achter de bloedige overval op een geldtransport in Borgworm en verschillende andere feiten van zwaar banditisme.
“De zwaarste overval die aan hem gelinkt wordt, is die op een geldtransport van Brinks-Ziegler. In januari 1998 werd in de volle ochtendspits op de E40 in Borgworm een geldwagen klemgereden en doorzeefd met oorlogsmunitie. Twee geldkoeriers, de Vlamingen Benny Demeester (41) en Koen Meirens (36), werden van dichtbij afgemaakt”, zegt een speurder.
Als twintiger had hij al verschillende meisjes voor hem werken in de Luikse bars. In het nachtleven kwam hij in contact met zware jongens uit het milieu en het duurde niet lang of hij zette zelf de stap naar het zwaardere werk. Diefstal, gewapende overvallen, fraude, verboden wapenbezit, afpersing. De lijst met misdaden is schier eindeloos. Van een strafblad was al snel geen sprake meer. Het was eerder een strafbundel.
Habran handelde officieel in tweedehandsauto’s. Maar zijn echte beroep, dat waar hij echt goed in was, was topgangster. De criminele carrière van Habran en zijn bende lag overigens bezaaid met lijken. Toch omschreven alle gerechtspsychiaters die hem ooit onderzochten als “een echte gentleman”. Het vuile werk, liet hij gedurende zijn lange staat van dienst door anderen opknappen.
Tijdens één van zijn processen, begin jaren negentig, vroeg een rechter hem hoeveel jaar hij nu eigenlijk al in de cel had gezeten. “Ik denk 22 of 23 jaar. Alleszins veel te lang. Maar ik heb nergens spijt van”, zei hij.
Koenraad Spitaels (61), een van de gangsters die deze week is opgepakt, maakte in de jaren negentig deel uit van de bende rond Marcel Habran. Samen met verschillende andere daders pleegde hij in 2000 een overval op een geldtransport op de luchthaven van Findel in Luxemburg, waarbij het kwam tot een achtervolging en een schietpartij.
De man werd daarvoor veroordeeld tot 20 jaar cel en kwam pas kort geleden vrij.De populairste gangster blijft zonder twijfel Patrick Haemers (41). Hij maakte in de jaren ‘80 deel uit van het Brusselse misdaadmilieu, en was leider van de ‘bende Haemers’, gespecialiseerd in hold-ups en gewapende overvallen op geldtransporten. Maar in 1989 werd ‘le grand blond’ pas echt bekend met de ontvoering van ex-premier Paul Vanden Boeynants. Nadien doken beelden op van Haemers en zijn vriendin Denise Tyack in Brazilië, waar ze naartoe waren gevlucht. Maar het sprookje stopte toen hij in de boeien werd geslagen.
Meer dan tien jaar lang waren de criminele avonturen van Patrick Haemers en zijn trouwe luitenant Philippe Lacroix (58)de favoriete ontbijtlectuur van een generatie. Tot hij op vrijdagochtend 14 mei 1993 dood werd gevonden in zijn cel. Opgehangen aan zijn radiator.
Djurica Djordjevic (64), die deze week werd gearresteerd door de speciale eenheden van de federale politie, was net als Philippe Lacroix één van de trouwe luitenants van Haemers. Duckie, zijn bijnaam, was een van de beruchtste overvallers van ons land. Hij zou onder meer het brein geweest zijn achter een overval op het postsorteercentrum van Charleroi X, in 1989, ook al werd hij daar nooit voor veroordeeld. Voor andere gewelddadige overvallen zat hij wel jaren achter de tralies.
Dat topcriminelen moeilijk kunnen stoppen, bewees Kaplan Murat (55) meermaals. Ook hij was een vriend en kompaan van Patrick Haemers, maar begon nadien ‘op zijn eigen’. Gewapende overvallen, diefstal, geweldplegingen. Kaplan stond vooral bekend als een uitstekend chauffeur die er een sport van maakte om achtervolgende politiewagens af te schudden. Kaplan zat jaren in de cel en maakte deel uit van het trio dat 1993 ontsnapte uit de gevangenis van Sint-Gillis door de directeur te gijzelen en hem met een geweer tegen het hoofd half uit de wagen te laten hangen om hun vlucht te dekken.
In 2005 kwam hij voor de laatste keer in het nieuws. Bij een overval op een houthandel langs de A12 in Londerzeel werd hij neergeschoten door de politie. Hij overleefde het, ontsnapte aan een nieuwe lange celstraf en houdt zich sindsdien kalm.
Dat is ook het geval met Philippe De Staerke (61). Van de Belgen wordt gezegd dat ze met een baksteen in de maag geboren worden. Bij hem was dat een pistool en een bivakmuts. De telg uit een beruchte zigeunerfamilie is de enige verdachte in het dossier van de Bende van Nijvel die effectief in verdenking werd gesteld en jaren in de cel zat.
Tot hij in 2001 buiten vervolging werd gesteld. Hij was dan toch niet de reus van de Bende. Maar met zijn crimineel palmares verdient hij zeker een plaatsje in het overzicht van de echte godfathers van de misdaadwereld in ons land. Net als zijn broer Leon trouwens die meer dan de helft van zijn leven in de cel zat. De Staerke imponeerde met zijn forse postuur zijn slachtoffers en verdiende met al zijn overvallers veel meer dan wat een normaal mens in zijn leven kan verdienen door te gaan werken.
Net als De Staerke is ook topgangster Léopold Van Esbroeck (68) in verband gebracht met de Bende van Nijvel. Ook ‘Popolino’ werd ooit als reus beschouwd. Hij was in de jaren ‘80 vriend en kompaan van Philippe De Staerke en kreeg in 1987 twintig jaar cel voor een reeks gewapende overvallen. In 1995 kwam hij vrij maar werd vier jaar later weer gearresteerd, dit keer voor drugshandel. Na opnieuw een lange gevangenisstraf te hebben uitgezeten werd hij weer opgepakt na een aantal kunstdiefstallen in Brussel. Opvallend aan Van Esbroeck was dat hij er helemaal niet als een crimineel uitzag. Dat zeiden zelfs zijn slachtoffers.
Ook de ontvoerder van Anthony De Clerck vindt zichzelf geen gangster en heeft zelfs sterallures. Begin vorig jaar brandde de villa van ex-topgangster Danny Vanhamel (62) in Lummen af. Een afrekening. De daders lieten hun signatuur achter op de dure Audi van Vanhamel: een witte fles cava met een strikje rond. Begin jaren negentig was Vanhamel wereldnieuws nadat hij met zijn bende de elfjarige Anthony De Clerck, de kleinzoon van de West-Vlaamse textielondernemer Roger De Clerck, ontvoerde.
Vanhamel zat dertien jaar gevangenisstraf uit. Van de 254 miljoen euro losgeld is een flink deel nooit teruggevonden. De beruchte Limburgse gangster was niet aan zijn proefstuk toe. In de reeks ‘Ex-gangsters’ op Vier vertelde hij vorig jaar vrijuit over de overval op het postkantoor Antwerpen X in 1982. Zijn “best georganiseerde overval ooit”, getuigde hij voor de camera’s.
Op oudejaarsdag 1982 overviel hij samen met zijn bende het postkantoor Antwerpen X. De bende had een tip gekregen dat er een grote buit in de kluizen lag. Ongeveer 700 miljoen Belgische frank (17.352.553 euro) in de grote kluis en nog eens 100 miljoen frank (ongeveer 2,5 miljoen euro) in een tweede kleinere safe. Er was een 70-tal personeelsleden aan het werk op dat moment. De helft zat in de kantine, meent hij zich te herinneren. “Wij maakten ze met hun armen vast ronde de pilaren.”
Met zijn bende pleegde hij ook nog verschillende overvallen op geldtransporten. En ze ontvoerden ‘per ongeluk’ de secretaresse van de Nederlandse miljonair Melchior. Eigenlijk viseerden ze zijn dochter om nadien losgeld op te strijken.
Hassan Maâche (51) had in tegenstelling tot Vanhamel en Van Esbroeck wel een echt boevengezicht. Agressieve blik en een huid die getekend was door littekens. De Brusselaar sleet de helft van zijn leven in Belgische gevangenissen wegens overvallen op geldtransporten. “Ik ga mijn leven beteren”, zei in september 2007 toen hij vrijkwam.
Hij had net 22 jaar cel uitgezeten. Op een gegeven moment keek Maâche zelfs aan tegen een gevangenisstraf van 36 jaar. Straffen die hij bijeen sprokkelde met een indrukwekkende reeks gewelddadige overvallen op geldtransporten, banken en wisselkantoren. De modus operandi van Maâche en van zijn criminele broers, was altijd dezelfde: gewelddadig en met veel wapenvertoon en zelfs -gebruik. Hij gijzelde ooit ook de familie van een bankdirecteur bijna twee dagen. “Maar ik liet mevrouw een bad nemen”, zei hij daarover op zijn proces. Waar hij nu verblijft is onduidelijk. Maar het Franse gerecht zoekt hem.
En dan zijn er nog de ex-rijkswachters Robert Beijer (66) en zijn kompaan Madani Bouhouche (66) Ze waren de prototypes van de flikken die aan de verkeerde kant van de wet terechtkwamen en samen de ergste misdaden pleegden. Ze werden ook meermaals in verband gebracht met de Bende van Nijvel. En met de moord op Francis Zwart, de veiligheidsagent op de luchthaven van Zaventem die spoorloos verdween. En met hem een partij diamanten.
Toch hebben ze dat altijd ontkend. Beiden zijn voor hun criminele activiteiten veroordeeld tot lange celstraffen. Na zijn vrijlating verhuisde Beijer naar Thaihland, Bouhouche trok zich terug op een boerderijtje in de Franse Pyreneeën waar hij tijdens het tuinieren uit een boom viel en stierf. Over zijn dood bestaan verschillende complottheorieën.
Bron » Het Nieuwsblad