De lijst van kleine Waalse gruweldorpen wordt alsmaar langer. Na Jumet, Sars-la-Buissière en Marcinelles is nu ook Cuesmes, een voorstadje van Bergen, geen blinde vlek meer op de Belgische landkaart. De binnen- en buitenlandse pers heeft er massaal de tenten opgeslagen na de ontdekking van verschillende zakken met menselijke ledematen.
Uiteraard hadden de inwoners liever gehad dat hun woonplaats op een positievere manier in het nieuws zou komen. De lugubere vondsten lijken de meesten onder hen echter niet meteen te verontrusten.
Op het eerste gezicht verschilt Cuesmes niet zo gek veel van de dorpen waar de bende Dutroux actief was. Net zoals in Jumet is dit stadje na de sluiting van de steenkoolmijnen in 1967 precies stil blijven staan. De hoge mijnterril waakt over de oude, tegen elkaar geplakte huizen. De daken gaan gebogen onder jaren van verwaarlozing. Alles is grauw, grijs en vuil.
De ongeveer 12.000 inwoners van Cuesmes zijn voor het merendeel oudere mensen van buitenlandse origine, die na de laatste mijnsluiting hun oude dag slijten in deze godvergeten buurt. De lugubere ontdekkingen maken blijkbaar niet echt indruk. Vele mensen halen de schouders op als we hen naar een reactie vragen. Ze zijn blijkbaar al gewoon geraakt aan de voortdurende spiraal van ontvoeringen, verkrachtingen en moorden.
“Rustige buurt”
“Dit is natuurlijk iets heel bizar”, zegt Theo Mibikis, die op nog geen honderd meter van de vindplaats woont. “Ik heb geen schrik, want ik kan niet geloven dat de moordenaar in dit dorp woonachtig is. Voor mensen met kinderen verandert er door deze affaires misschien wel het een en ander, want ik kan me niet voorstellen dat de jeugd nog alleen op straat zal mogen komen. Na de sluiting van het station werd dit een hele rustige buurt. Als de TV opstaat hoor je hier ’s avonds niets meer. Met de buren heb ik niet zoveel contact, want ik kan mij moeilijk verplaatsen. Alleen om boodschappen te doen ga ik af en toe naar het centrum.”
“Café lokt veel tuig”
Sabine Lespoix woont juist naast de spoorlijn waar de gruwelijke ontdekking gebeurd is. “Tijdens de week is het hier vrij rustig”, zegt ze, “maar in het weekend wordt er wel vaak amok gemaakt. Een beetje verderop ligt een café waar er regelmatig vechtpartijen uitbreken. Ik heb al geregeld de politie moeten bellen voor nachtlawaai en kleine vandalenstreken. Het lijkt mij echter onwaarschijnlijk dat die mensen ook tot zulke macabere feiten in staat zouden zijn. Ik dacht dat dit alleen in spannende films kon gebeuren. Zo zie je maar. Mijn avondwandelingen zullen nu toch voor enige tijd uitgesteld worden.”
“Geen schrik op straat”
André Legrand is een gepensioneerde uit de gemeente, en woont op enkele kilometers van de bewuste spoorwegberm. “Volgens mij is er geen verband tussen deze vondst en de bende Dutroux. Dit zijn volwassen vrouwen die door een ziekelijke maniak in stukken gesneden werden. Dat heeft toch niks met pedofilie te maken. Ik denk evenmin dat de dader hier in de buurt woont, want dat zou het de speurders al te gemakkelijk maken. Ik maak me dus niet ongerust. De plaats waar de resten gevonden werden leent zich ertoe om iets te verbergen. Er wordt regelmatig aan sluikstorten gedaan, en de spoorwegen zijn niet geneigd om al die rotzooi op te ruimen.”
Bron » Het Belang van Limburg