Exact veertig jaar na de bloedige overval van de Bende van Nijvel op de Delhaize in het Vlaams-Brabantse Jezus-Eik (Overijse), waarbij vijf mensen omkwamen, volgt dit weekend voor het eerst een stille wake. Slachtoffers, nabestaanden en het personeel komen zaterdagavond samen aan de supermarkt. “De beelden van de gruwel staan voor eeuwig op mijn netvlies gebrand”, getuigt een personeelslid.
27 september 1985: tientallen mensen doen nietsvermoedend inkopen in het Delhaize-warenhuis in Jezus-Eik terwijl gangsters zich klaarmaken om een bloederige overval op de supermarkt te plegen. Luttele minuten later is de tol hoog: maar liefst vijf mensen werden koelbloedig vermoord door de Bende van Nijvel.
Nu zaterdag, exact veertig jaar later, organiseren Guido Maene, Lennart Segers en Dirk Pauwels samen met het personeel van Delhaize voor het eerst een stille wake op het parkeerterrein van de supermarkt waar de gruweldaden zich afspeelden. “We komen er om 20 uur sereen samen, houden er een minuut stilte en branden kaarsjes. Iedereen is er welkom”, klinkt het bij Guido Maene.
Angst en chaos
E.P., vandaag nog steeds een personeelslid van het Delhaize-warenhuis, was veertig jaar geleden als 18-jarige student aan de slag in de supermarkt toen het drama zich voltrok.
“Ik werkte die avond in de afdeling groenten en fruit en herinner me nog goed dat ik de wortelen aan het aanvullen was. Toen ik knallen en gebroken glas hoorde, dacht ik dat er een pallet wijn gevallen was. Ik ging nietsvermoedend naar de voorkant van de winkel en zag alle klanten naar achteren lopen, maar besloot toch nog verder naar voren te wandelen. Tot ik plots oog in oog stond met een van de overvallers – die later De Reus genoemd zou worden – met masker en riotgun.”
“Ik draaide me om en ben ook weggelopen. Via de achterdeur ging ik naar buiten. Daar heerste echter complete angst en chaos. Na een tijdje hoorden we van mensen die achter auto’s lagen dat de criminelen weg waren. Terug in de winkel zagen we welk bloedbad en gruwel ze hadden aangericht. Die beelden staan op mijn netvlies gebrand.”
Dromen en plannen
Ook Martine Wille was die avond van dienst in de supermarkt. “Voor iedereen die deze gebeurtenis van dichtbij heeft meegemaakt, blijven de herinneringen zwaar. Ik wil een moment nemen om de namen en levens van de slachtoffers in gedachten te houden. Zij waren niet alleen slachtoffers, maar ook geliefden, vrienden, collega’s, mensen met dromen en plannen. We willen hen eren, niet alleen door stil te staan bij hun tragisch einde, maar door hun herinnering levend te houden.”
Lennart Segers, vandaag journalist voor Radio 2 Vlaams-Brabant, schaart zich mee achter de herdenking. Hij woonde die bewuste avond nog vlak bij de supermarkt. “Het viel me op hoe de overval tot nu nog erg gevoelig ligt in Overijse en dat het veel mensen bezighoudt. Het verbaast me dat er door de jaren heen heel weinig voor de slachtoffers is gebeurd. Na 40 jaar is een wake dan ook het minste wat we kunnen doen. Het blijft onbegrijpelijk dat politie en Justitie geen enkele verdachte hebben kunnen laten veroordelen.”
Onderdrukt
Overijsenaar Guido Maene is vandaag nog steeds in de ban van de overval, hoewel hij 40 jaar geleden nog in de buurt van het Heizelstadion in Laken woonde. “Maar het greep mij aan en liet mij niet meer los, zeker omdat de daders en hun beweegredenen verborgen bleven. Toen ik in Overijse kwam wonen, voelde ik een onverteerd verleden rond het thema. Iedereen van mijn generatie had wel iets gezien of gehoord, maar er gebeurde niets. De herinnering zelf was volledig onderdrukt. Ik ben verheugd voor de nabestaanden van de slachtoffers en alle personen die door deze feiten werden getraumatiseerd, dat hier met deze week nu eindelijk een einde aan komt.”
De lokale Delhaize werkt zelf ook mee aan de herdenking van zaterdagavond en liet inmiddels weten dat er die avond ook ‘iets’ bekendgemaakt zou worden. Wat dat is, is voorlopig nog onduidelijk.
Bron » Het Laatste Nieuws | Robby Dierickx
