Oproep 2020 leidt één keer op drie tot doorbraak

In 30,1 procent van de gerechtelijke dossiers die in de uitzendingen van Oproep 2020 (VTM) en Appel à témoins (RTBf) behandeld werden, leidde de uitzending tot een opheldering of minstens een grote doorbraak in het onderzoek. De speurders zijn tevreden met dat resultaat. Over het algemeen blijken de magistraten en speurders bijzonder tevreden te zijn over de samenwerking met de twee opsporingsprogramma’s.

Bij de zaken die in de tijdsspanne februari 1999 – januari 2000 mede door de tv-programma’s werden opgelost zaten een poging tot verkrachting en moordpoging in Geraardsbergen. Ook een grote sigarettenroof, die gepaard ging met een gijzeling op de E19 in april 1999, werd opgelost. Net als de moord op een taxichauffeur uit Tourcoing in december 1999.

De kijkcijfers van Oproep 2020 vielen de jongste jaren wat terug. “We zijn min of meer tevreden over die cijfers”, verklaarde Piet Deslé. “Het succes in de beginperiode had waarschijnlijk te maken met de dossiers van de verdwenen kinderen en dat van de Bende van Nijvel. Vorig jaar zijn we onder het marktaandeel van de 30 procent gezakt. Dit seizoen nemen we de plaats in van Telefacts op dinsdagavond. Wij hebben de ambitie net als dat programma 800.000 kijkers te bereiken. Daarvoor moet er echter wel een toevoer zijn van goede dossiers en met meer variëteit”, vervolgt Deslé.

Minister Verwilghen stuurde daar gisteren tijdens de voorstelling van het nieuwe seizoen ook duidelijk op aan: Als de feiten vers in het geheugen liggen, moeten getuigen zo snel mogelijk worden opgespoord en aangezet worden informatie door te geven aan politiediensten, zei Verwilghen. Er komt ook een spoedprocedure opdat magistraten dringende opsporingen snel in de uitzending zouden krijgen.

Bron » De Tijd

Madani Bouhouche voorwaardelijk vrijgelaten

Ex-rijkswachter Madani Bouhouche wordt op 16 september voorwaardelijk vrijgelaten uit de gevangenis van Jamioulx. Dat wist Het Laatste Nieuws op 17 september te melden. Eerder die maand had de Commissie voor Voorwaardelijke Invrijheidstelling beslist dat de man voorwaardelijk vrij mocht komen.

De smeekbeden van de moeder van de vermoorde Francis Zwarts om Madani Bouhouche niet vrij te laten, hebben niets uitgehaald. Na twintig jaar heeft Bouhouche nog steeds niet willen vertellen waar het lijk van de veiligheidsagent verborgen is.

Bron » Het Laatste Nieuws

Bouhouche voorwaardelijk vrijgelaten

Ex-Rijkswachter Madani Bouhouche is gisteren voorwaardelijk vrijgelaten uit de gevangenis van Jamioulx. Dat schrijft Het Laatste Nieuws. Eerder deze maand had de Commissie voor Voorwaardelijke Invrijheidstelling in Bergen belist dat de man voorwaardelijk vrij mocht komen.

Bouhouche werd op 13 februari 1995 veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf wegens roofmoord op bewakingsagent Francis Zwarts in 1984 en doodslag in 1989 op een Libanese diamanthandelaar in Antwerpen. Hij werd ook herhaaldelijk genoemd als medeplichtige aan de moordaanslagen van de Bende van Nijvel in de jaren tachtig. Hiervan werden echter nooit bewijzen gevonden.

De voorlopige hechtenis meegerekend zat Bouhouche 12 jaar in de gevangenis zodat hij in aanmerking kwam voor toepassing van de wet Lejeune.

In februari werd een eerste verzoek tot voorwaardelijke invrijheidstelling van de ex-BOB’er afgewezen omdat hij een onvoldoende voorstel had ingediend voor de boetes en schadeclaims die hij moest betalen. In november 1999 besliste de commissie voor voorwaardelijke invrijheidsstelling nog dat de man niet vrij mocht.

Bouhouche is reeds 33 keer met penitentiair verlof gegaan. Maar sinds 1998 mag hij niet meer buiten. Zijn advocaat vond dat het gerecht daarvoor weinig of geen motivatie gaf.

Bron » De Standaard

Nieuwe getuige in zaak-Van Hees zegt dat Nihoul hem alles vertelde

Michel Nihoul en zijn ex-echtgenote Annie Bouty zijn vorige week verhoord over de moord op het Brusselse meisje Christine Van Hees (16), op 13 februari 1984 in een verlaten champignonkwekerij in Oudergem. Aanleiding is de getuigenis van Pascal Lamarque, een in 1964 geboren boef die in de maanden voor de moord intensief correspondeerde met het slachtoffer.

De nooit opgehelderde moord kwam opnieuw in de belangstelling in de nasleep van de zaak-Dutroux. Dit door de getuigenis van Regina Louf (X1). Zij beweerde dat Van Hees net als zijzelf verstrikt was geraakt in de kinderprostitutie. Ze wees Nihoul en Bouty aan als (mede)daders. Verificaties van speurders in Neufchâteau toonden aan dat er destijds opvallend veel raakpunten moeten zijn geweest tussen het toen door Nihoul (en ook Marc Dutroux) gefrequenteerde milieu en de plaatsen waar Christine Van Hees uitging.

Het onderzoek werd in januari 1997 heropend maar kwam na enkele maanden in een impasse terecht door een oorlog binnen de Brusselse BOB. Het Brusselse parket koos partij voor de clan die via een procédé van ‘herlezing’ besloot dat de hele X1-hypothese op fantasie berustte. Inmiddels bleek uit intern onderzoek van de rijkswacht dat de ‘herlezers’ op grote schaal gegevens hebben vervalst. Dat kon de bevoegde parketten er, spijts aandringen van justitieminister Verwilghen, echter nog niet toe bewegen klaarheid te brengen.

In de zaak-Van Hees waren er veel bizarre toevalligheden. Op 24 maart 1997 stelde de staatsveiligheid een dossier op over zeven criminele figuren in de entourage van Nihoul en Bouty. Daarop stond ook ene Pascal Lamarque vermeld. Die zou sinds 1984 deel hebben uitgemaakt een sekteachtige groep rond ex-advocate Bouty. Het dossier werd overgemaakt aan de onderzoeksleiders in Brussel en Neufchâteau, maar niet gelezen. Het duurde tot eind 1999 voor iemand erop wees wie die Lamarque was. Hij leerde Christine Van Hees in 1983 kennen. Na haar dood werden in haar kamer negen brieven teruggevonden van hem. Zelf schreef ze er minstens vier. De brieven bevatten een hoop intrigerende passages waaruit dat blijkt dat beide tieners een aantal geheimen deelden.

Bijna gelijktijdig met de publicatie van het boek De X-Dossiers, waarin het bizarre verband werd geopenbaard, vluchtte Pascal Lamarque weg uit de gevangenis van Doornik, waar hij een straf wegens geweldplegingen uitzat. Ook dat kon het Brusselse parket er vorig jaar niet van overtuigen dat hij mogelijk een interessante getuige kon zijn. (Een getuige in de zaak-Van Hees heet ook Lamarque en op het parket werden de twee namen blijkbaar met elkaar verward.)

Ruim drie jaar na het rapport van de staatsveiligheid is Lamarque dan toch verhoord, zo meldde La Dernière Heure gisteren. Ofwel, zo is de algemene indruk, is zijn relaas geïnspireerd op publicaties in de media over X1, ofwel is hier een kroongetuige aan het woord. Lamarque, die blijkbaar verliefd was op Van Hees, zegt dat Nihoul hem in 1984 opbiechtte dat het meisje werd vermoord door… Bouty. Het motief, zegt hij, was jaloezie. Net als Regina Louf zegt ook Lamarque dat Nihoul “iets had” met het meisje. Na haar dood, aldus Lamarque, ontmoette hij Nihoul in een café en eiste hij onder bedreiging van een wapen dat die “de waarheid” zou vertellen.

Of dit nu kan leiden tot een herlancering van de X1-piste in het moordonderzoek is twijfelachtig. Onderzoeksrechter Damien Vandermeersch liet Nihoul en Bouty al verhoren. Zij doen het relaas van Lamarque af als pure nonsens. Volgens Nihoul zijn enkele details in de getuigenis aantoonbaar fout. Lamarque liet onder meer optekenen dat Nihoul in 1984 Gitanes rookte, daar waar Nihoul in La Dernière Heure aanvoert dat hij toen “alleen sigaren” rookte. Voorts benadrukt Nihoul dat hij al in 1982 scheidde van Bouty en er twee jaar later moeilijk nog sprake kon zijn van jaloezie. Anderzijds blijkt dat het erg in het echangisten-milieu actieve koppel tot een eind in de jaren negentig samen voor een “juridisch adviesbureau” werkte en tot 1996 nagenoeg samenwoonde in hetzelfde appartementsgebouw.

Nihoul ontkent niet dat hij Lamarque ooit kende, maar zegt dat hij hem sinds 1982 niet meer heeft gezien. Lamarque moet toen zeventien jaar zijn geweest.

BOB zoekt bij vzw Morkhoven naar Neufchâteau-diskettes

De Bijzondere Opsporingsbrigade (BOB) van de rijkswachtbrigades van Geel en Turnhout heeft vrijdagavond huiszoekingen verricht bij leden van de vzw Morkhoven in Herenthout en Morkhoven. De BOB’ers zochten naar de gegevens die zijn uitgelekt in Neufchâteau, zo heeft Marcel Vervloesem namens de vzw zelf gemeld.

De BOB onderzocht een tiental huizen van leden van de vzw en de kantoren van de werkgroep. De goederen die werden gezocht, konden niet worden gevonden. Het was volgens de BOB geen gerechtelijke actie tegen de werkgroep, maar wel tegen mensen die verantwoordelijk zijn voor de lekken bij het gerecht, aldus de vzw.

“De parketdiensten maakten wel gebruik van oude ledenlijsten van de werkgroep”, verklaarde Marcel Vervloesem aan De Morgen. “Zo namen zij de computer in beslag van een jongen die al tien jaar geen lid meer is van onze vzw.”

“Door deze pesterijen probeert men onze leden en ex-leden tegen elkaar op te zetten.” De rijkswacht van Turnhout kon gisteren enkel bevestigen dat er vrijdagavond inderdaad huiszoekingen bij de vzw Morkhoven werden verricht.

Diezelfde dag maakte de vzw Morkhoven al bekend dat de werkgroep wel de inhoud van de ‘Neufchâteau-diskettes’ gaat vrijgeven, maar niet de lijsten van pedofielen. Zondag verklaarde Vervloesem “dat het – na de huiszoekingen – lang niet zeker meer was dat hij de lijsten van pedofielen niet zou prijsgeven.”

Bron » De Morgen

Vervloesem publiceert dan toch geen ‘lijst’

Marcel Vervloesem gaat dan toch geen lijst van ‘pedofielen’ publiceren op het internet. In een mededeling kondigt zijn organisatie, de werkgroep Morkhoven, aan dat ze wel de zogeheten ‘Neufchâteau-diskettes’ gaat vrijgeven via het internet. Hoe dat in zijn werk moet gaan en waar Vervloesem een website denkt de vinden die dit geheel van megabestanden kan plaatsen, kon hij gisteren niet verduidelijken.

Vervloesem is verbolgen omdat justitie niet optreedt tegen een vrouw die een “vals vonnis” over hem verspreidde. In 1997 werd de kinderpornojager in Dendermonde veroordeeld na een klacht wegens afpersing. De drie zetelende rechters beoordeelden Vervloesem heel streng op grond van zijn strafregister. Achteraf bleek dat zij zich “per vergissing” hadden gebaseerd op het strafdossier van een naamgenoot. Het parket-generaal in Gent onderzocht de zaak destijds, maar oordeelde dat het hier ging om een vergissing, die inmiddels ook werd rechtgezet door het hof van beroep.

Vervloesem ging echter aan het procederen tegen enkele mensen die in 1998 kopieën van het valse vonnis verspreidden, onder meer een vrouw die er tijdens een vergadering met een groep mensen uit de witte beweging mee zwaaide. Deze week besliste de Antwerpse kamer van inbeschuldigingstelling haar niet te vervolgen. De dag daarvoor dreigde Vervloesem er in enkele media mee “een lijst van duizend pedofielen” publiek te maken via het internet. Om wat voor soort lijst het moest gaan, is niet bekend.

Deze week werd de Werkgroep Morkhoven bedolven onder de telefoontjes van welzijnswerkers en sympathisanten die zich tegen zo’n publicatie verzetten. In de gisteren verspreide mededeling heet het dat de vzw ingaat “op vragen van welzijnsdiensten om deze lijsten niet vrij te geven, gelet op het gevaar van repressie ten overstaan van de betrokkenen”. De Werkgroep zegt zich wel “het recht voor te behouden de lijsten ter beschikking te stellen aan verenigingen die zich bezighouden met (de strijd tegen) kinderporno”.

Vervloesem kondigt nu aan dat hij de zogeheten Neufchâteau-diskettes gaat publiceren. Het gaat hier om (kopieën van) een zestal diskettes waarop in 1997 de centrale computer van de antenne-Neufchâteau bij de Brusselse BOB werd afgetapt. De Morgen is al drie jaar in het bezit van deze diskettes. Er volgde later een tweede lek en nu lijkt het wel alsof half België een exemplaar in handen heeft.

Sinds maart van dit jaar publiceert het Luxemburgse weekblad l’Investigateur eens per week een pagina of vier computerprints. Daar lag niemand van wakker, tot uitgever Jean Nicolas onlangs ook een lijst van ‘vermeende pedofielen’ publiceerde. Het blad werd uit de handel genomen en inmiddels is ook de website afgesloten. l’Investigateur had anders nog een eind te gaan. De Neufchâteau-diskettes zijn samen goed voor meerdere duizenden pagina’s samenvattingen van processen-verbaal en transcrïpties van de verhoren van Regina Louf (X1).

De diskettes beschrijven ook het verloop van het na augustus 1996 gevoerde onderzoek tegen Marc Dutroux en consorten. Om die reden vrezen velen dat het op de een of andere manier publiceren ervan koren op de molen is van Julien Pierre, de advocaat van Dutroux. Men kan gerust spreken van een massieve schending van het onderzoeksgeheim.

Vervloesem zegt dat hij de diskettes wil openbaren “om aan te tonen hoe justitie slordig en beschamend omspringt met de meest vertrouwelijke informatie”. Daar is wat van. Op de diskettes staat onder meer beschreven hoe eind 1996 en begin 1997 telefoons van burgers werden afgetapt en hoe enkele verdachten, onder wie een Brussels advocaat, werden geschaduwd.

Verder bevatten de diskettes tientallen verklaringen van slachtoffers van pedofilie die om absolute discretie verzochten uit vrees voor represailles. De vraag is of deze mensen, van wie sommigen nog in de zeer directe omgeving van de daders wonen, de stunt van Vervloesem zullen appreciëren.

Bron » De Morgen

Madani Bouhouche voorwaardelijk vrij

Madani Bouhouche komt binnen enkele weken voorwaardelijk vrij. Dat heeft de Commissie Voorwaardelijke Invrijheidstelling van Bergen beslist. Bouhouche werd door het Brabantse assisenhof in 1996 tot 20 jaar celstraf veroordeeld voor de moord op een Libanese diamantair in Antwerpen en voor de roofmoord op de veiligheidsagent Francis Zwarts.

Bouhouche zat dertien jaar van zijn celstraf uit. Hij werd jarenlang samen met zijn ex-collega Robert Beijer in één adem vernoemd met de Bende van Nijvel. Beide ex-rijkswachters ontkenden altijd iets met deze moordende raids te maken te hebben. Die kostten in de jaren tachtig aan tenminste 28 mensen het leven. Tests met de leugendetector die de cel-Jumet, die het onderzoek naar de Bende van Nijvel leidt, uitvoerde, vielen voor beide mannen positief uit.

Robert Beijer werd negen maanden geleden als eerste door de Commissie VI voorwaardelijk vrijgelaten.Het eerste verzoek tot vrijlating van Bouhouche werd geweigerd. Bij zijn tweede aanzoek werd Bouhouche voor de Commissie VI geconfronteerd met de moeder van Zwarts, wiens lijk nooit werd gevonden. Ditmaal besliste de Commissie dat Bouhouche voorwaardelijk in vrijheid gesteld mag worden.

Bron » De Tijd

Madani Bouhouche weldra voorwaardelijk vrij

Ex-rijkswachter Madani Bouhouche komt weldra voorwaardelijk vrij. De commissie voor voorwaardelijke invrijheidstelling gaat in op het tweede verzoek van Bouhouche. Op vraag van Bouhouche wordt de exacte datum van zijn vrijlating geheim gehouden.

Vorig jaar werd zijn verzoek afgewezen omdat hij een onvoldoend voorstel had ingediend om tegemoet te komen aan de boetes en schadeclaims, die hij moet terugbetalen. Dat punt werd in zijn nieuwe aanvraag gewijzigd.

Bouhouche verscheen in 1995 samen met zijn kompaan en eveneens ex-rijkswachter Robert Beijer voor het assisenhof voor o.m. de verdwijning van veiligheidsagent Zwarts op 26 oktober 1982 in Zaventem en de moord op de Libanese diamantair Suleiman in 1989. Beijer werd tot 14 jaar cel veroordeeld, Bouhouche tot 20 jaar.

Door zijn lange voorhechtenis en zijn voordien maagdelijk strafblad kon Bouhouche al in 1997 vragen om voorwaardelijk vrij te komen. Maar het feit dat hij met Beijer steeds weer werd genoemd in het onderzoek naar de Bende van Nijvel, zette hem steeds opnieuw een hak. Nooit werd hij echter in dit dossier in verdenking gesteld.

Bron » De Standaard