Moeder vermoorde veiligheidsagent Zwarts doet haar beklag over assisenpleiters
“Advocaten? Ach mijnheer, daar kan ik een boek over schrijven”, zegt Elvire, de moeder van de vermoorde veiligheidsagent Francis Zwarts, als we naar haar ervaring met assisenpleiters peilen. “Ik durf niet te zeggen wat ik aan het proces betaalde. Zelfs mijn man weet dat niet.”
“Als mevrouw Van Noppen haar man zelf wil verdedigen zal ze sterk in haar schoenen moeten staan. Ze proberen je gewoon belachelijk te maken in de rechtszaal, terwijl je daar als slachtoffer staat”, zegt Elvire Zwarts.
“Na de verdwijning van mijn zoon zorgde Sabena voor een advocaat. Toen we hem voor het assisenproces contacteerden, zei hij doodleuk dat we op hem geen beroep meer konden doen. Dat was werk voor specialisten, niet voor hem, zo vond hij en hij ging ervandoor. Een echte schande. We hebben inderhaast een andere advocaat gezocht en gevonden. Maar die man kende het dossier natuurlijk niet”, zegt Elvire.
“Ik durf niet zeggen wat het allemaal heeft gekost. Iedere brief, elk telefoontje, alles wordt aangerekend Alleen al voor zijn verplaatsing vroeg hij toen 23.000 frank (570 euro). Ik ben een dag naar het proces in Brussel geweest. Als ik hem bezig hoorde dacht ik, zo verdedig je toch geen moeder wier zoon werd vermoord?”
“Op een dag kreeg ik hier een telefoontje van een vrouw uit Bilzen. Haar dochter werd vermoord. Ze vroeg me of ik een familiale verzekering had en benadrukte dat ik recht had op rechtsbijstand. Maar ik was zelf al met mijn polis naar onze verzekeringsmakelaar, geweest. Zonder succes. Die mensen zijn speciaal uit Limburg naar Bertem gereden om mijn contract na te kijken. En inderdaad. Volgens mijn polis, afgestoten in 1962, had ik er recht op. Na het assisenproces heb ik 12.406 euro (zo’n 500.000 frank) gekregen om de advocaat te betalen. Het overige bedrag paste ik bij uit eigen zak.”
“Later heb ik nog eens 4.962 euro (200.000 frank) morele schadevergoeding gekregen. Anders zou de advocaat met al onze spaarcenten, waarvoor we ons leven lang hard hebben gewerkt, gaan lopen zijn.”
“Weet je wat mij zo kwaad maakt? De tegenpartij kwam met ‘zware kanonnen’ naar het proces terwijl wij, gewone werkmensen, tevreden moesten zijn dat we nog iemand vonden om ons te verdedigen. Assisen is big business voor advocaten.” De twee veroordeelden, Madani Bouhouche en François Buslik, zijn inmiddels al weer vrij.
Bron » Gazet van Antwerpen
