Geplaatst in

Weduwe Isabelle (62) blijft vechten tegen vrijlating van dader Guy Oste – 34 jaar geleden werd agent Patrick (31) doodgeschoten

“Ik hoor nog altijd die deurbel: ding-dong.” Isabelle Ramon (62) was zeven maanden zwanger toen de politie 34 jaar geleden aan haar deur stond om te zeggen dat haar man Patrick Lanckman (31) werd doodgeschoten aan de Colruyt in Aalst tijdens een interventie. De recente moord op agent Nordine El Talbi brengt de gebeurtenissen van toen weer boven. De weduwe van de politieman blijft strijden tegen een vrijlating van de moordenaar. “Ik heb Patrick dat beloofd.”

Luc Schamp en Patrick Lanckman, twee agenten uit Aalst, werden op 6 november 1992 koelbloedig doodgeschoten tijdens een interventie bij Colruyt in Aalst. Hun gewelddadige dood sloeg destijds in als een schokgolf en geldt tot op de dag van vandaag als een van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van de Aalsterse politie.

De dader, Guy Oste, werd nadien opgepakt en tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld. Later werd hij geïnterneerd en overgebracht naar een forensisch psychiatrisch centrum (FPC). Nabestaanden en de politiegemeenschap hebben zich door de jaren heen fel verzet tegen eventuele verzoeken tot vervroegde vrijlating of versoepeling.

“Elk jaar worden de moorden op de twee agenten herdacht bij het politiehuis en bij de Colruyt. Op 6 november staan we stil bij alle collega’s die tijdens hun actieve dienst zijn overleden. Vandaag herdenken we Luc Schamp en Patrick Lanckman die op deze dag, exact 34 jaar geleden, het leven lieten tijdens een interventie aan de Colruyt in Aalst. Hun inzet en engagement zullen we nooit vergeten”, zei korpschef Jürgen Dhaene aan de politiekazerne van Aalst. “Zij blijven voortleven in onze herinneringen en we dragen hen mee in ons politiehart.”

Zeven maanden zwanger

Ook burgemeester Christoph D’Haese (N-VA) sprak de aanwezigen toe. “De twee politieagenten begonnen ’s ochtends aan hun dag, zoals zovele anderen. Twee mensen die een uniform aantrokken, afscheid namen van hun naasten en op weg gingen om hun opdracht te vervullen. Ze konden onmogelijk vermoeden dat die dag hun laatste zou zijn. Het is een verlies dat met geen woorden te beschrijven valt en helaas ook weer actueel is”, aldus de burgemeester.

De moord op politieagent Nordine El Talbi in Jette brengt bij de nabestaanden van de vermoorde agenten alle emoties van toen terug. Isabelle Ramon, de weduwe van Patrick Lanckman, is ondertussen 62 jaar. Ze was 34 jaar geleden zeven maanden zwanger toen haar man omkwam. Haar zoon Nick is nu 33 en zijn oudere broer Kevin is 37 jaar. Het gezin ging door moeilijke jaren na de dood van hun papa en echtgenoot en draagt daarvan tot op vandaag de gevolgen.

“Ik heb vannacht niet geslapen. Ik hoor nog altijd ‘ding-dong’, de deurbel die ’s nachts ging toen ze mij 34 jaar geleden het nieuws kwamen vertellen. Daar word ik van wakker. Ik was hoogzwanger en heb na de feiten een tijd bij Patricks zus mogen wonen. De pers stond voor onze deur en Kevin kon niet naar school. Toen Nick geboren was, lag ik in het ziekenhuis met dat kind en was ik vooral kwaad. Op Patrick ook, dat hij er niet meer bij was, maar natuurlijk kon hij er niet aan doen”, zegt ze. “De woede zit nog in mij en die kwaadheid gaat niet weg. Het slijt, maar verdwijnt niet.”

Geen spijt

“Toen ik vernam dat de agent in Brussel was overleden, dacht ik: het gebeurt opnieuw. Opnieuw een vrouw, een kind, een moeder en een vader die dit moeten meemaken. Want eigenlijk weten mensen niet welke impact dat heeft. Het is goed dat er zoveel gepraat wordt over de gevaren waaraan politiemensen worden blootgesteld”, zegt Isabelle.

Onder meer Martine De Maght, dochter van oud-burgemeester Anny De Maght, was er ook bij op de herdenking, zoals altijd. Martine is als een zus, zegt Isabelle. “Over Patrick blijven praten, hem herinneren, die herdenking: dat blijft belangrijk”, zegt Martine.

Ook meer dan drie decennia na de dood van haar man, blijft Isabelle strijden om de moordenaar van haar man achter de tralies te houden. “Volgende week mogen we nog eens naar de gevangenis. De dader zit in het FPC en hij probeert vrij te komen. Ik heb aan Patrick beloofd om mij daartegen te blijven verzetten. In die 34 jaar heeft hij ook nog nooit gezegd dat het hem spijt”, besluit ze.

Bron » Het Laatste Nieuws