Verdachte klaar voor leugendetector

Begin volgende week wordt van de Bende van Nijvel-verdachte Jean-Marie Tinck een leugentest afgenomen. Dat bevestigen gerechtelijke bronnen. De Brusselaar Jean-Marie Tinck hoopt dat de uitslag hem zal helpen om eind deze maand door de raadkamer te worden vrijgelaten.

Sinds hij een maand geleden werd aangehouden, blijft Tinck erbij dat hij niets te maken heeft met de bloedige overvallen van de Bende van Nijvel in de jaren 1980. De scheepstimmerman vertrouwde destijds verscheidene vrienden nochtans toe dat hij deel had genomen aan verschillende raids. Dat was om zich interessant te maken, beweert hij nu.

De speurders onderzoeken toch de vriendenkring van Tinck uit de Bende-jaren en hebben met DNA dat op de binnenzijde van een kogelvrij vest werd teruggevonden. De DNA-analyse heeft echter geen uitsluitsel gegeven over de mogelijke betrokkenheid van Tinck bij de Bende-feiten.

“Maar hij heeft ook een ander element prijsgegeven, waar de speurders volop aan werken”, zegt procureur-generaal Christian de Valkeneer. Op 25 juni krijgen de nabestaanden van de slachtoffers van de Bende van Nijvel een nieuwe stand van zaken van het onderzoek.

Bron » De Standaard

Leugendetector vorig jaar 461 keer gebruikt

Het Belgisch gerecht heeft in 2012 in 461 dossiers gebruik gemaakt van de leugendetector. Dat blijkt uit het antwoord van minister van Justitie Annemie Turtelboom op een schriftelijke vraag van Inge Faes (N-VA). Daarmee komt een einde aan een continue stijging de afgelopen jaren. In 2001 werden 60 testen uitgevoerd, een aantal dat de voorbije jaren toenam tot het recordaantal van 508 in 2011.

Op de 461 testen die in 2012 werden uitgevoerd, bleek volgens de leugendetector dat 66 personen de waarheid niet spraken. Hierop volgden in 32 gevallen een bekentenis. In 191 testen bleek de betrokkene niet leugenachtig en in 26 was het resultaat onbeslist. 84 keer werd de uitvoering van de test onderbroken, bijvoorbeeld om medische redenen, en 94 keer kon de test niet doorgaan omdat de persoon die moest worden verhoogd niet kwam opdagen.

Bron » De Standaard

Leugendetector steeds vaker gebruikt

In 2011 werden 508 mensen ondervraagd met een leugendetector en dat is een absoluut record. Tien jaar eerder, in 2001, werden er nog maar 60 testen uitgevoerd. De cijfers komen van minister van Justitie Annemie Turtelboom (Open VLD) op vraag van Inge Faes (N-VA). In 98% van de gevallen was het een verdachte die aan de leugendetector moest.

Maar uitzonderlijk werd ook het verhaal van een slachtoffer gecontroleerd. 192 ondervraagden spraken de waarheid volgens de leugendetector. 74 kregen de stempel “ongeloofwaardig” en 31 keer was het resultaat onduidelijk. Een test met een leugendetector is in ons land onvoldoende bewijs om iemand eventueel te veroordelen maar kan in overeenstemming met andere bewijzen nieuwe perspectieven openen voor speurders.

Bron » VRT Nieuws

Betrouwbaarheid leugendetector ter discussie

Het gebruik van de leugendetector is erg omstreden. Al jaren wordt er onderzoek naar gedaan, maar wetenschappers blijven elkaar tegenspreken. “De accuraatheid staat sterk ter discussie”, zegt Bruno Verschuere, professor in de forensische psychologie.

“Er bestaat geen consensus over, maar de schattingen liggen rond de 80 tot 85 procent. Dit betekent dat er ongeveer een kans op vijf is, dat de test ernaast zit. Er is vooral gevaar voor valse positieven: een onschuldige die toch faalt in de test en daardoor vals beschuldigd wordt. Omgekeerd kunnen psychopaten de test omzeilen.”

“De polygraaf meet enkel lichamelijke reacties en maakt geen onderscheid tussen een ‘schuldige’ en ‘onschuldige’ lichamelijke reactie. Noch de versnelling in ademhaling, noch de klamme handen, noch het bonzen van het hart bewijzen dat de verdachte liegt. Het beschuldigende karakter van een vraag kan precies dezelfde reactie veroorzaken bij een onschuldige verdachte.”

“Naast de discussie over de betrouwbaarheid is er nog een punt van kritiek”, zegt de Bilzense advocaat Bert Partoens (foto). “Het is zeer moeilijk om te weigeren. Als een verdachte de test niet wil ondergaan, lijkt het meteen dat deze persoon iets te verbergen heeft.”

Maar mag iemand aangehouden worden, enkel op basis van een leugendetectortest? “Een aanhouding gebeurt op basis van ernstige aanwijzingen van schuld”, zegt meester Partoens.

“Falen voor de leugendetectortest kan in principe zo’n aanwijzing zijn. Het is aan de onderzoeksrechter om te beoordelen of dat voldoende is. Meestal wordt een leugendetector ingezet als een dossier vastgelopen is. In de hoop om nieuwe elementen naar boven te halen of om te gebruiken als drukkingsmiddel. Ik heb nog niet meegemaakt dat iemand veroordeeld is, enkel op basis van de leugendetector.”

Bron » Gazet van Antwerpen

Verdachte Bende van Nijvel wil aan leugendetector

“Ze mogen mij alles in de schoenen schuiven, maar niet de moorden van de Bende van Nijvel. Daar heb ik niets mee te maken. Het gerecht mag mij ondervragen, zelfs met leugendetector.” Dat zegt Jean Bultot. De gewezen gevangenisdirecteur die zich ooit liet fotograferen in mooi gezelschap in een bad vol confituur is na achttien jaar terug in België.

“Ik houd me ter beschikking van het gerecht. Ze mogen mij alles vragen. Het geroddel moet nu maar eens stoppen. Wie mij nu nog een moordenaar noemt of mij aan de Bende van Nijvel linkt, zal kennis maken met mijn advocaat. Ik heb niets te verbergen! Anders zou ik toch ginder gebleven zijn”, zegt hij.

Bultot (55) wordt nu nog altijd in één adem genoemd met ex-rijkswachters Madani Bouhouche en Bob Beijer. Ze zouden samen deel hebben uitgemaakt van de Bende van Nijvel, het beruchte moordcommando dat midden jaren ’80 28 mensen doodde bij overvallen op warenhuizen. De gewezen gevangenisdirecteur kwam via zijn job in de zware criminaliteit terecht.

Als wapenfreak leerde hij Madani Bouhouche kennen, met wie hij aan practical shooting deed, een schietoefening die volgens speurders sterke gelijkenissen vertoont met het optreden van de Bende van Nijvel. De extreemrechtse Bultot houdt vol dat de Bende een complot van hooggeplaatste was en niet het werk van gewone overvallers.

“Een gedetineerde bekende mij ooit dat hij in 1982 betrokken was bij een grote wapendiefstal in de buurt van Waver. Na zijn vrijlating werd de man van dichtbij doodgeschoten in Oostende. Omdat de waarheid aan het licht dreigde te komen. Dat is een spoor dat grondig moet worden onderzocht”, zegt Bultot, een criminoloog van opleiding. Kort nadat zijn naam, opnieuw met die van Bouhouche en Beijer, was gevallen in verband met de moord op FN-kaderlid Juan Mendez in 1986, vluchtte hij het land uit. Eerst naar Paraguay, later naar Afrika.

“Ik ben de eerste Belg ooit die in Zuid-Afrika politiek asiel heeft gevraagd”, zegt de wapenfreak. Hij gaf in Afrika onder meer les aan de speciale politie-eenheid de Springbok Patrols en was in de buurt van Johannesburg actief als medicijnman. Zijn bijnaam was ‘Inyoka’, wat slang betekent. Zijn vlucht naar Afrika maakte hem nog meer verdacht. “Dat ze het maar bewijzen”, maakt Bultot zich vandaag sterk.

Bron » Gazet van Antwerpen