Voor het hof van assisen van Henegouwen werd dinsdag het proces voortgezet van Xavier Sandron en Didier De Becker, twee militanten van de inmiddels opgeheven Parti des Forces Nouvelles, beschuldigd van persmisdrijven wegens het verspreiden van racistische pamfletten. Tijdens de voormiddagzitting kwamen hoofdzakelijk getuigen aan bod, opgeroepen door de verdediging. Hun indrukken over de beschuldigden klonken eenparig lovend.
Anderzijds lieten enkele onderzoeksgetuigen er geen twijfel over bestaan dat de twee actief militeerden in de uiterst rechtse beweging. De verdediging tekende ook met gedeeltelijk succes bezwaar aan tegen het getuigenis van RTBF-journalist Jean-Jacques Jespers. De getuigen van de verdediging zetten nogal wat vraagtekens bij de “fascistische” geaardheid van de twee beschuldigden. Zij bestempelden Sandron en De Becker als uitmuntende collega’s in de partij “zonder een zweem van racistische neigingen”.
Een kleurlinge, die De Becker langs haar man had leren kennen, verklaarde de man terzake niets te kunnen verwijten. Op de vraag van een advocaat of zij De Becker in het tegengestelde geval zou hebben terechtgewezen, kwam er geen antwoord.
Een locale politicus kwam vervolgens vertellen dat De Becker ooit een Marokkaanse migrant voor bijstand naar hem had verwezen. Waar de raadsman van beschuldigde aan toevoegde dat De Becker zich inzet voor een vereniging die zich inlaat met het lot van minderbedeelden, “migranten incluis”. Getuige en partijlid Ferdinand Colla leerde De Becker kennen als nationaal secretaris van de Parti des Forces Nouvelles. Hij bestempelde de beschuldigde als een van de drijvende administratieve krachten van de beweging.
Een raadsman van de burgerlijke partij verduidelijkte dat de “getuige ten ontlaste” zelf een veroordeling had opgelopen wegens fascistische uitlatingen. Waarop de betrokkene repliceerde nooit tot geweld te hebben aangezet en beroep te hebben aangetekend tegen een vonnis dat louter was ingegeven door het feit dat hij zich ooit kandidaat had gesteld op een lijst van de PFN.
Grenzen persvrijheid?
De voormiddagzitting werd afgerond met het getuigenis van RTBF-journalist Jespers, opgeroepen door de burgerlijke partij. De burgerlijke partij wilde uit zijn mond meer vernemen over de deontologische grenzen aan de persvrijheid. Daartegen rees bezwaar vanwege de verdediging. Na een korte beraadslaging besliste het hof de journalist enkel te ondervragen over zijn bekendheid met “Forces Nouvelles”.
Volgens Jespers hoeft het geen betoog dat de beweging haar inspiratie put uit het neo-fascisme en dat de gewraakte pamfletten volledig in de lijn liggen van de ideologie van “Forces Nouvelles”. Het verzoek van de burgerlijke partij om Jespers ook de grenzen van het journalistiek toelaatbare te laten schetsen, werd door de voorzitter afgewezen omdat het een getuige niet toekomt standpunten in te nemen over een juridisch probleem.
Tijdens de namiddagzitting werden de burgerlijke partijen gehoord. ln totaal 87 mensen uit Tubeke en omstreken dienden klacht in tegen Sandron en De Becker.
Toepassing van racismewet
Eén van de advocaten vroeg de toepassing van de racismewet omdat dergelijke daden de verstandhouding tussen Belgen en vreemdelingen in gevaar brengen. Volgens hem zetten de pamfletten aan tot raciale haat en zijn de beschuldigden wel degelijk de auteurs van beide pamfletten. Sandron en De Becker beweren immers het eerste pamflet niet te hebben geschreven, hoewel het deze laatste als verantwoordelijk uitgever vermeldt. Bovendien is het getikt op de schrijfmachine van Sandron, aldus de raadsman.
Namens de hele gemeente vroeg een tweede advocaat de jury een schuldig verdict uit te spreken. “Gelijkaardige woorden hebben tot vreselijke misdaden in het verleden geleid”. Daarvoor waren nog enkele getuigen van de burgerlijke partijen gehoord, onder wie voorzitter Hallet van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding. Hij zei dat dergelijke pamfletten de pogingen om tot meer harmonie tussen Belgen en buitenlanders te komen in gevaar kunnen brengen.
OCMW-voorzitter Rosenoer ontkende dat zijn instelling meer allochtonen dan autochtonen steunt, in tegenstelling tot wat in de geschriften wordt beweerd.
Bron » Gazet van Antwerpen