De advocaten die familieleden van slachtoffers van de bende van Nijvel vertegenwoordigen, hebben aan minister De Clerck een nationale bende-cel gevraagd. De advocaten suggereerden de minister dat Freddy Troch, voormalig onderzoeksrechter in Dendermonde, aan het hoofd van de cel zou komen.
Uit goed ingelichte bron vernamen we gisteren dat Troch niet staat te springen om als ondervoorzitter-onderzoeksrechter naar Dendermonde terug te keren. Eer hij de leiding van een nationale cel op zich zou nemen, zou Troch naar verluidt de garantie willen dat hij volledig onafhankelijk zou kunnen werken.
Minister De Clerck verklaarde zondag dat hij naging of een nationale cel met aan het hoofd een nationale magistraat, mogelijk is.
Blijft de vraag of tien jaar na de laatste feiten een gerechtelijk onderzoek kan worden overgedaan. Speurders van destijds betwijfelen dit: “Dossiers als de zaak Pinon zullen nu wel volledig gekuist zijn. Verder kan je nu enkel nog dossiers als Bouhouche-Beijer grondig nalezen en met enkele getuigen en verdachten of veroordeelden praten. Een diepgaand onderzoek kan je vergeten.”
Vorige week en tijdens het weekend doken links en rechts nieuwe sporen naar de bende van Nijvel op. Wij zetten er enkele op een rij, doken in de archieven en kwamen tot de vaststelling dat de voorbije dagen weinig of geen nieuws werd verteld. Ondanks dat oprakelen van oude verhalen blijven een aantal zaken het onderzoeken waard. Een overzicht van verhalen, beweringen en feiten, in twee delen.
Nationale eenheidscel vroeger
De toenmalige onderzoeksrechters Troch in Dendermonde en Lacroix in Charleroi vroegen op 11 september 1989 al een nationale bende-cel die contacten zou hebben met speurders uit de dossiers Haemers, Mendez, Reyniers, de Bonvoisin en Bouhouche-Beijer. Op dat ogenblik was iedereen, ook procureur-generaal Demanet van Bergen, het erover eens dat het dossier onmogelijk in handen van één magistraat kon worden gestopt. Demanet noemde dit toen “onmenselijk”.
Midden 1990 veranderde procureur-generaal Demanet van idee en vond hij het plots een uitstekend idee dat alle bende-dossiers naar Charleroi zouden gaan. Stond Demanet onder druk?
Volgens de huidige minister van justitie, De Clerck, is er toch een nationale cel gekomen want in de cel Jumet zat een lid van de cel Delta. Speurder V. verhuisde inderdaad van Dendermonde naar Charleroi maar die man kwam pas bij de cel Delta in mei 1989! Delta had vier jaar gewerkt zonder hem, na een jaar Delta ging V. naar Charleroi.
Zijn vroegere collega’s uit Dendermonde betwijfelen dat hij voldoende zwaar woog om heel het Dendermondse onderzoek te vertegenwoordigen in Jumet.
Bultot-verhaal: wapen- en drugshandel. Is niet nieuw
In het boek De Bende, gepubliceerd in 1986, deden journalisten Paul Ponsaers en Gilbert Dupont het verhaal over de wapentrafiek (onder andere geluiddempers) met wapenhandelaar Dekaise en Libanon.
De mogelijke betrokkenheid van Bouhouche, Beijer en Mendez werd toen al aangehaald. Dit spoor liep dood. Diepgaander speurwerk kan misschien nu nog een en ander opleveren rond de wapenhandel en het circuit dat bepaalde wapens gevolgd hebben.
Bultot-verhaal over roze balletten
Volgens Bultot organiseerden het koppel Elise Dewit en Jacques Fourez orgieën voor de klanten van de wapenhandelaars. Kennissen van het koppel Dewit-Fourez vinden dit weinig waarschijnlijk: “Mijnheer Fourez was zo discreet en stond zodanig op fatsoen dat hij zelfs niet met mevrouw Dewit wilde samenwonen. Ze huurden beiden een flat in hetzelfde appartementsgebouw.”
Bultot-verhaal: Léon Finné kassier van de wapenhandel
Volgens Bultot versaste Finné het geld van de wapens- en drugshandel via de Banque Copinne. Die bank was al jaren failliet toen de bende op het toneel verscheen. Finné lag zelfs in ruzie met de bank.
Hij werkte voor een Luxemburgse bank toen hij in Overijse doodgeschoten werd door de bende.
Bende-reus is rijkswachter
Tien jaar geleden schreven kranten al dat het niet onmogelijk zou zijn dat bendeleden ex-rijkswachters waren. Verschillende getuigenissen over rijkswachters en ex-rijkswachters werden onderzocht. De speurders vonden niks. Slecht gezocht? Of had men enkele anders dossiers, zoals de zaak Haemers, een beetje beter moeten uitspitten?
Dossier Pinon
De onderzoekscel Delta in Dendermonde, die de overvallen in Temse en Aalst onderzocht, vroeg inzage in het dossier Pinon en kreeg het niet. Gewezen onderzoeksrechter Lyna verklaarde aan Panorama-BRTN dat de Nijvelse procureur Deprêtre weigerde haar het dossier te geven toen zij de extreem-rechtse Westland New Post onderzocht.
Volgens Deprêtre stond er toch niks in het dossier. Wij hebben het dossier Pinon evenmin gezien. Waarover gaat het dossier? Dokter André Pinon wil eind jaren ’70, na negen jaar huwelijk, scheiden. Pinon eist het hoederecht op over de twee kinderen en zet een privé-detective in om de gangen van zijn vrouw na te gaan. Blijkt dat mevrouw deelneemt aan sexfuiven bij een arts in Waterloo. De vrouw zou dit aan haar man hebben toegegeven.
De dokter nam haar verklaring op band op. De dame zou erbij vertelt hebben dat belangrijke personen aanwezig waren op de fuiven en ook minderjarigen.
Op 9 september 1979 wordt ingebroken bij Pinon. De dokter vermoedt dat iemand de tape wil stelen. Pinon gaat verder: hij vat post aan het huis van de arts in Waterloo en noteert de nummerplaten van personen die er op bezoek zijn: naar verluidt ging het om een rechter uit Nijvel, een gewezen minister van Landsverdediging, een rijkswachtgeneraal en een belangrijk bouwondernemer. Pinon legt dit allemaal uit aan de gerechtelijke politie van Nijvel.
Verscheidene speurders in Brussel zeggen dat de roze balletten onderzocht zijn en dat ze nooit een misdrijf hebben vastgesteld. Het bandje en de pv’s zouden nu nog altijd in de koffer van procureur Deprêtre liggen. Als er toch niks instaat, waarom haalt hij ze er dan niet even uit?
Bron » Het Belang van Limburg
