Het was donderdag exact 20 jaar geleden dat Philippe Gonda rijkswachter André Goeman aan de E40 in Zwijnaarde doodschoot en dat de gangster en zijn kompaan Luc Schuddinck, de collega van André Goeman, gijzelden. Dat werd herdacht bij de wegpolitie in Wetteren en op de plaats waar het drama gebeurde.
Eerste wachtmeester André Goeman en zijn collega, wachtmeester Luc Schuddinck, zagen op 13 juli 1986 vlak bij een brug over de autosnelweg aan de verkeerswisselaar van Zwijnaarde twee mannen met een defecte zware motor staan. Ze besloten die te controleren, maar ze wisten niet dat ze met Philippe Gonda en Kristian Karko te maken hadden, twee zware gangsters die net ontsnapt waren uit de gevangenis van Hoei.
”Het was duidelijk dat er iets aan de hand was”, aldus Luc Schuddinck. ”Die motor was niet alleen defect, het voertuig was ook niet ingeschreven en niet verzekerd. Daarenboven toonden de boeven ook valse identiteitskaarten.”
In koelen bloede
Gonda dacht dat de politiemannen dat zouden merken en aarzelde geen ogenblik. Hij trok zijn wapen en schoot André Goeman in koelen bloede neer. Dat wou hij ook met Luc Schuddinck doen. Die smeekte hem te laten leven. Karko kon zijn kompaan ervan weerhouden de trekker voor de tweede maal over te halen.
De gangsters lieten de dode rijkswachter liggen en sleurden Schuddinck in zijn dienstvoertuig. Daar reden ze in volle vaart mee naar de Kust, waar ze de wachtmeester uiteindelijk in een verlaten weide aan een paaltje ketenden en hem aan zijn lot overlieten.
”Ik heb daar zeker acht uur gezeten”, herinnert Luc Schuddinck zich. ”Van die acht uur heb ik zes uur om hulp geroepen. Zo heb ik mijn stembanden gescheurd. Twintig jaar later ben ik nog altijd hees.”
De gangsters lieten het patrouillevoertuig van de rijkswachter achter aan het station van Oostende, waar ze de trein naar Luik namen. Daar werden ze, na een klopjacht, nog dezelfde dag gearresteerd. Na acht uur vond landbouwer Daniël Schillewaert uit Wenduine de vastgeketende rijkswachter. ”Hij vroeg om hem zo snel mogelijk naar een politiebureau te brengen”, zegt Daniël Schillewaert.
”Mijn vrouw is dan naar huis gelopen om materiaal te halen waar we de man mee konden losmaken.” Daniël Schillewaert en zijn echtgenote, Marleen Vercruyce, nu schepen in Den Haan, waren op de herdenking aanwezig. Zij herinneren zich alles nog alsof het gisteren was.
Zeer ontroerd waren ook Marie-Jeanne Van der Vreecken, de weduwe van André Goeman, zijn kinderen en kleinkinderen. Zij legde mee bloemen neer aan het sobere monumentje op de plaats waar het drama zich afspeelde.
De herdenkingsplechtigheid werd op twee plaatsen georganiseerd: in de lokalen van de wegpolitie in Wetteren, de basis van Goeman en Schuddinck, en op de plaats van het drama, waar een bloemenhulde plaatsvond.
Tijdens de herdenking namen directeur-generaal van de administratieve politie Herman Bliki en de Oost-Vlaamse gouverneur André Denys het woord. Herman Bliki onderstreepte hoe gevaarlijk het werk van de wegpolitie wel is en dat elke controle levensbedreigend kan zijn. De gouverneur noemde zowel André Goeman als Luc Schuddinck helden.
Bron » Gazet van Antwerpen
