Voor nog geen 2.500 euro laat je tegenwoordig iemand van kant maken. Een auto in het kanaal duwen om te intimideren kost je 500 euro. Iemand de stuipen op het lijf jagen amper 150 euro. De huurlingen zijn meestal buitenlanders.
MR-parlementslid Denis Ducarme bezorgt de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken eerstdaags de resultaten van een eigen onderzoek naar huurdoders in België. Volgens de Waalse politicus kan tegenwoordig iedereen een huurdoder betalen. “En dat baart me zorgen.”
Bij de federale politie is men op de hoogte van de gangbare ‘dumpingprijzen’, maar wil men het probleem ook niet overroepen, want in veel gevallen gaat het eerder om afrekeningen onder criminelen.
“Echte huurmoorden zijn vrij zeldzaam in ons land”, zo klinkt het. Dirk Barrez kreeg in 1995 van de hormonenmaffia ongeveer 14.500 euro om veearts-keurder Karel Van Noppen neer te leggen, maar hij was zeker geen beroepsdoder. Ook de Tunesische huurmoordenaars van André Cools waren in feite amateurs. Criminelen die eens wat anders wilden proberen dan overvallen plegen. Ze werden er zeker niet rijk van.
Het skelet
Ons land heeft voor zover bekend maar één echte huurmoordenaar gekend. Serge Pierrin, alias ‘het skelet’. De twintiger heeft volgens speurders in Luik naar schatting twintig mensen vermoord. “Het kunnen er een paar meer zijn of een paar minder. Hij werkte onder meer voor de bende-Habran, de peetvader van de Luikse maffia.
“Pierrin ging geen enkele opdracht uit de weg”, zeggen specialisten. “Hij was meedogenloos. Kreeg een opdracht, ontving zijn geld en voerde uit. Meestal in pure maffiastijl. Iemand neerknallen van op de motor. Het was zijn handelsmerk. Wie het slachtoffer was, kon hem niet schelen. Hij deed gewoon zijn job.”
Zijn prijs schommelde ergens tussen de 15.000 en de 70.000 euro. Afhankelijk van de opdracht. Zo vermoordde hij ooit een vrouw, haar moeder en haar oom. Zijn opdrachtgever, de ex-man van het eerste slachtoffer, had er 50.000 euro voor over. Achteraf bleken de slachtoffers brave mensen te zijn en was de opdrachtgever geestesgestoord. Toen de speurders hem daarmee confronteerden, glimlachte hij even. Het deed hem duidelijk niets. Een opdracht was een opdracht. Hij had het geld nodig, klonk het.
Pierrin werd op 9 augustus 2004 zelf vermoord. Een BMW waarin drie passagiers zaten naderde de motor waarop hij met zijn vriendin zat. Twee mannen namen hem onder vuur. ‘Het skelet’ viel en was op slag dood. Zijn vriendin raakte gewond.
Speurders zeggen dat er geen vaste tarieven bestaan. Maar het klopt dat je voor een relatief kleine vergoeding een rivaal in het ziekenhuis kan laten slaan, zijn auto in brand kan laten steken of in het kanaal laten duwen. Of iemand stevig de stuipen op het lijf kan laten jagen. Bijvoorbeeld door hem op te sluiten in de kofferbak van de auto en dan een half uurtje of een uurtje rond te rijden.
Echte liquidaties door huurdoders zijn eerder zeldzaam in ons land. Vaak trekken opdrachtgevers in extremis hun staart in. Of passen opdrachtgever. Tenzij ze uit Albanië of ex-Joegoslavië komen. Eens zij hun jawoord hebben gegeven, vloeit er bloed.
Bron » Gazet van Antwerpen
