Stefaan Noté, enig kind van een gezin uit het naburige Jezus-Eik, is met twee vrienden aan het fietsen op de parking van de Delhaize in Overijse. Tot de Reus plots zijn riotgun op hen richtte. Twee van hen kunnen ontsnappen, Stefaan wordt genadeloos van zijn fiets geschoten. De verf waarmee de politie de plaats markeert waar de 14-jarige jongen werd neergeschoten, is maanden later nog steeds te zien.
Met de bekentenissen van Christiaan B., die op zijn sterfbed verklaarde dat hij de Reus was, en een nieuwe wapenvondst in het kanaal Brussel-Charleroi draait het onderzoek naar de Bende van Nijvel weer op volle toeren.
Hun laatste raid dateert intussen al van 32 jaar geleden. Wij blikken terug op de vijf zwaarste feiten. Vandaag: de overval op een Delhaize-vestiging in Overijse.
Een half uurtje na de bloedige overval op de Delhaize van Eigenbrakel, wanneer alle politieploegen en ambulances uit de regio op weg zijn naar de plek waar net drie mensen zijn doodgeschoten, doet het moordcommando iets wat ze tot dan toe nog niet hadden gedaan.
Ze slaan binnen hetzelfde uur een tweede keer toe. Alsof ze op zoek zijn naar een extra kick. Want ze weten goed genoeg dat alle wegen in de buurt snel zullen worden afgezet, zodat de politie hen kan vatten.
In het huidige smartphone- en internettijdperk zou het nieuws zich als een lopend vuurtje verspreid hebben. Maar toen ging het allemaal heel wat trager. Want terwijl ze in Eigenbrakel nog hun wonden aan het likken waren, zijn ze zich in Overijse van geen kwaad bewust. Ook al was de Bende van plan om zijn bloedige raid in die gemeente voort te zetten.
Verkiezingen
Even later draait de donkerkleurige Golf VW van de Bende de Delhaize-parking op in Overijse. Het zijn bijna verkiezingen, de plakploeg van CVP-kandidaat Mark Ghekiere is nabij de winkel affiches omhoog aan het hangen. Zij zien hoe het voertuig van de bendeleden zich uiteindelijk parkeert achter de handelszaak Windekind.
Drie mannen met een kap of hoed op het hoofd stappen uit en lopen schurend tegen de struiken richting de winkel.
Het is daar waar Stefan Noté, samen met twee vrienden, wat rond aan het fietsen is. Normaal heeft hij op vrijdagavond voetbaltraining. Maar die avond niet. Er is een receptie in de kantine waar zijn vader naartoe is. De vier jongens op hun fiets doen niets verkeerd en schrikken zich rot wanneer iemand hen plots roept dat ze moeten stoppen en afstappen.
Twee vrienden rijden zo snel als ze kunnen weg. Maar Stefaan Noté (14) reageert niet snel genoeg. Hij wordt letterlijk van zijn fiets geschoten en is op slag dood.
Bommetjes
Binnen in de winkel beseffen ze dan nog altijd niet wat hen te wachten staat. Een aantal aanwezigen heeft in de verte wel enkele knallen gehoord, maar niemand denkt aan geweerschoten. Eerder aan kinderen die met bommetjes aan het spelen zijn.
En dan begint de nachtmerrie. Drie gewapende en gemaskerde daders komen de winkel binnen en beginnen onmiddellijk te schieten. Eentje mikt op de rekken met dranken. Het maakt een oorverdovend lawaai en het glas vliegt overal in het rond, zeggen getuigen nadien.
Ze willen zo veel mogelijk paniek zaaien, zoveel is duidelijk. Mensen stuiven langs alle kanten weg, laten hun volle karren staan en zoeken dekking tussen of zelfs onder de rekken. Moeders duwen hun kinderen onder hun jas, hopend dat ze daar veilig zijn.
Terwijl een van de daders, de man draagt hetzelfde carnavalsmasker als in Eigenbrakel, iedereen onder schot houdt aan de kassa’s, dringen twee anderen het bureau van de filiaalhouder binnen om de brandkoffer leeg te maken. Maar is ook dit keer duidelijk dat geld niet de hoofdreden is. Ze nemen niet eens alles mee.
De kassabedienden moeten ook alle dagopbrengsten in een zak stoppen. Maar het gaat niet snel genoeg, en dat zint de gangsters niet. Rosa Van Kildonck (43), moeder van een elfjarig dochtertje en gewaardeerd personeelslid van het warenhuis, reageert niet snel genoeg en wordt doodgeschoten. Mensen beginnen nu nog harder te schreeuwen.
Jean-Piere Busiau uit Waver moet net als alle andere klanten op de grond gaan liggen. Maar wanneer hij zijn hoofd lichtjes opricht om te kijken wat er allemaal aan de hand is en een van de daders ziet dat, wordt hij prompt doodgeschoten.
Wanneer de daders hun de aftocht inzetten, lopen ze naar hun Golf GTI en vertrekken met gierende banden. Ze laten het kofferdeksel achteraan open, één van de daders neemt erin plaats om eventuele achtervolgers onder vuur te kunnen nemen.
Gereanimeerd
Rond twintig voor negen krijgen de toenmalige 900 en 901-centrales de eerste paniektelefoontjes binnen. Er is een overval gepleegd op de Delhaize van Overijse. In de eerste telefoontjes is sprake van twee doden: een klant en een kassabediende.
Maar als de eerste politiewagens en ambulances arriveren, blijkt dat de daders buiten nog meer slachtoffers hebben gemaakt. Want Stefaan Noté is niet het enige slachtoffer dat op de parking ligt.
Wat verder, op een uithoek van de parking, vinden de hulpdiensten CVP-gemeenteraadslid Luk Bennekens. Hij leeft nog en een student geneeskunde die daar toevallig passeerde, is hem aan het reanimeren. Er is dan nog geen sprake van MUG-teams. Dus wordt hij snel op een draagbaar gelegd en naar het ziekenhuis gebracht. Bij aankomst is hij overleden. De man heeft veel te veel bloed verloren.
Bennekens was een van de CVP-militanten die affiches aan het plakken waren voor de verkiezingen, zo blijkt nadien. Zijn makkers die bij hem waren, dachten dat hij zich verstopt had toen de eerste schoten vielen.
Niet toevallig doodgeschoten
Bankier Leon Finné (55) uit Overijse is dan weer vlakbij zijn auto, een witte Ford Sierra, neergeschoten. “Hij kreeg achttien kogels in zijn lichaam”, zegt zijn dochter Patricia zoveel jaren later. De man bezat een wapenvergunning en heeft meestal een revolver op zak. “Mogelijk liep hij naar zijn auto om zijn wapen te nemen. We zullen het nooit weten”, zegt zijn dochter.
Bovendien wordt van Finné beweerd dat hij geen toevallig slachtoffer is. Hij zou verdacht worden van dubieuze geldtransacties tussen ons land en Zaïre. Hij zou ook informant geweest zijn van de rijkswacht en zou op de hoogte zijn geweest dat in Brusselse extreemrechtse kringen, met steun van bepaalde figuren binnen de rijkswacht, een soort van staatsgreep werd beraamd. Hij zou het rijkswachtcommando daarover getipt hebben.
Onbruikbare vingerafdrukken
Als de vader van Stefaan Notté later die avond ter plekke komt en het lichaam van zijn zoon identificeert, gaat zijn gehuil door merg en been. Het lokt zelfs woedende reacties uit bij de aanwezige kijklustigen. “Ze moeten ze vinden, die smeerlappen”, roept een man.
Maar net als bij de vorige overvallen, is er ook nu weer een constante in het verhaal: de onderzoekers knoeien dat het geen naam heeft. Zo maken ze op de plaats van de misdaad de vingerafdrukken onbruikbaar voor het onderzoek. Van nonchalance gesproken.
“Niet alleen de samenwerking tussen rijkswacht en politie verliep stroef. Ook tussen Vlamingen en Walen werd er nauwelijks informatie uitgewisseld. Want mocht er na de overval in Eigenbrakel sneller alarm zijn geslagen, dan was het bloedbad in Overijse er misschien nooit geweest”, getuigt een BOB’er enkele jaren later.
Na de de bloedige raid op de Delhaize van Overijse en die van Eigenbrakel, eerder op de avond, houdt de regering een spoedzitting en kondigt maatregels aan. Vanaf nu zullen rijkswachters op vrijdagavond warenhuizen van Delhaize bewaken. Bovendien komen er op sommige plaatsen zelfs scherpschutters op de daken. Toch slaagt de Bende er een dikke maand later in om nog een keer toe te slaan in Aalst.
Bron » Het Nieuwsblad | Thierry Goeman
