Al 400 DNA-analyses uitgevoerd in onderzoek naar Bende van Nijvel

De voorbije dagen meldden verschillende media dat er DNA-onderzoek werd uitgevoerd op het stoffelijk overschot van stuntpiloot Alain Vincx en bij drie voormalige leiders van de extreemrechtse jeugdbeweging Front de la Jeunesse. Het federaal parket geeft geen commentaar over de personen wiens DNA geanalyseerd wordt. “Het gaat om zo’n 800 mensen en bij ongeveer de helft is de analyse al uitgevoerd”, zegt woordvoerder Eric Van Duyse wel.

“Het klopt dat er in het dossier een aantal DNA-sporen zitten die onderzocht worden”, zegt de woordvoerder van het federaal parket. “In de periode dat het onderzoek van start ging, waren de DNA-technieken nog niet zo ver geëvolueerd als nu, zodat we die DNA-sporen niet konden linken aan personen wiens naam in het dossier opdook. We hebben nu zo’n 800 namen die we willen controleren. Ongeveer de helft van die tests is al uitgevoerd. Het is niet omdat er een test wordt uitgevoerd bij een persoon dat die verdacht is, maar het zijn allemaal deuren die gesloten moeten worden.”

Bron » Het Laatste Nieuws

Bende-team laat lichaam stunt­man opgraven

In het ­onderzoek naar de Bende van Nijvel is deze week het lichaam van een in 1987 over­leden stuntman opgegraven.

Begin dit jaar begonnen de speurders naar de Bende van Nijvel het DNA van ruim 1.200 mensen die in het gerechtelijk dossier genoemd werden te vergelijken met het tiental DNA-sporen dat het dossier sinds kort telt. Van die 1.200 ‘interessante namen’ bleek het gerecht van meer dan 800 geen bruikbaar DNA-staal te hebben. ‘Wij hebben ongeveer de helft van die nieuwe DNA-stalen kunnen vergelijken met de sporen in het dossier. Voor­lopig zonder resultaat’, zegt Eric Van Duyse, woordvoerder van het federaal parket.

In het kader van hetzelfde onderzoek hebben speurders begin deze week in het Waals-Brabantse Ophain het lichaam opgegraven van rallyrijder en stuntman Alain Vincx, die bij een mislukte recordpoging overleed in 1987. Jean Deprêtre, de in 2012 overleden ex-procureur van Nijvel, had Vincx samen met vier andere mannen uit de streek van Waterloo en Eigenbrakel aangeduid als mogelijke leden van de Bende van Nijvel.

Deprêtre was ervan overtuigd dat de Bende bestond uit ‘roofdieren’, gewone criminelen bij wie de stoppen waren doorgeslagen. Zulke kerels zouden een prima chauffeur als Vincx goed hebben kunnen gebruiken om uit de klauwen van de politie te blijven. Naast zijn stuntwerk runde Vincx een bouw­bedrijf in Eigenbrakel. In 1984 werd hij veroordeeld omdat hij op bestelling auto’s in de prak reed, zodat de eigenaars bij hun verzekering langs de kassa konden passeren. Meer vermeldt zijn strafblad niet.

Toch heeft de onderzoekscel Waals-Brabant het doen en laten van Vincx al onder de loep genomen, wordt ons bevestigd. ‘In een van de bossen in Waals-Brabant waar de Bende oefende, werd een soort rally-parcours ontdekt. Vincx was rallyrijder. Sommigen denken dat je toch verdomd goed met een wagen moest kunnen omspringen om de achtervolgende politiemannen na de overval aan de Colruyt van Nijvel in 1983 in een hinderlaag te lokken en onder vuur te nemen.’

Nooit werd bewezen dat Vincx chauffeur was van de Bende van Nijvel. Het zou speurders verbazen mocht zijn DNA het tegendeel aantonen. ‘Maar alleen de analyse kan deze deur sluiten.’

Bron » De Standaard | Yves Barbieux

Bende-speurders laten lichaam stuntman opgraven voor DNA: “Je moest toch verdomd goed kunnen rijden om die agenten af te schudden”

De speurders in het onderzoek naar de Bende van Nijvel hebben begin deze week het lichaam laten opgraven van rallyrijder en stuntman Alain Vincx. De overleden Nijvelse procureur Jean Deprêtre zag in hem de chauffeur van de overvallers, de man die erin slaagde om al rijdend agenten in een hinderlaag te lokken en onder vuur te nemen. Het DNA van Vincx wordt nu vergeleken met andere sporen in het Bende-dossier.

Het was Jean Deprêtre, de gewezen procureur des Konings van Nijvel, die in Alain Vincx een Bendelid zag. Kort voor zijn dood in 2012 wees hij Vincx en nog vier andere mannen uit de streek van Waterloo en Eigenbrakel aan als mogelijke leden van de Bende van Nijvel, die 28 slachtoffers maakte tijdens gewelddadige overvallen begin jaren 1980. Deprêtre was overtuigd dat de Bende bestond uit “prédateurs” (roofdieren nvdr.). Gewone criminelen bij wie de stoppen waren doorgeslagen. Zulke kerels zouden een begenadigd chauffeur als Alain Vincx goed hebben kunnen gebruiken om uit de klauwen van de politie te blijven, was de redenering.

Strafblad

Vincx was een rallypiloot met een voorliefde voor snelle wagens. Als hij niet bezig was met zijn leven te wagen in een of andere spectaculaire stunt, was hij aan de slag in zijn bouwbedrijf in Eigenbrakel. In 1984 werd hij veroordeeld omdat hij op bestelling wagens in de prak reed zodat de eigenaars vervolgens bij hun verzekering langs de kassa konden passeren. Meer vermeldt zijn strafblad niet.

Ondanks zijn relatief lege strafblad, heeft de onderzoekscel Waals-Brabant het doen en laten van Vincx al meermaals uitgebreid onder de loep genomen, wordt ons bevestigd. “In een van de bossen in Waals-Brabant waar de Bende oefende, werd een soort rally-parcours ontdekt. En Vincx was rallyrijder. Het gerucht deed ook de ronde dat hij samen met de later vermoorde wapenhandelaar Juan Mendez-Blaya aan diepzeeduiken deed. Er bestaat een foto van hen samen aan het zwembad van Eigenbrakel. De moord op Mendez-Blaya maakt deel uit van het Bende-dossier. En sommigen denken dat je toch verdomd goed met een wagen moest kunnen omspringen om de achtervolgende politiemannen na de overval aan de Colruyt van Nijvel in 1983 in een hinderlaag te kunnen lokken en onder vuur te nemen.”

De Colruyt van Nijvel is trouwens nog een ander opvallend element dat de aandacht van de speurders trok. Want Vincx kende de winkel en de straten errond maar al te goed. Hij oefende geregeld op een gesloten autocircuit in Nijvel, dat vandaag een industrieterrein is geworden. Het circuit lag vlak naast de Colruyt waar in 1983 drie doden en twee zwaargewonden vielen tijdens de overval van de Bende.

Fatale recordpoging

Nooit werd bewezen dat Vincx de chauffeur was van de Bende van Nijvel, en het zou de speurders verbazen mocht zijn DNA het tegendeel aantonen. “Maar alleen de analyse kan die deur sluiten.” Want aan Vincx zelf kunnen ze het niet meer vragen. Hij overleed in mei 1987 toen hij tijdens de World Record Day op het circuit van Zandvoort in Nederland probeerde om als eerste ter wereld met een auto door vier in de lengte opgesteld autobussen te rijden. Zijn Chevrolet Camaro haalde het, Vincx niet. Het dak van zijn wagen werd door een van de bussen afgerukt en de stuntman kon niet tijdig wegduiken. Hij werd begraven in het Waals-Brabantse Ophain.

Bron » Het Nieuwsblad

Lichaam stuntman opgegraven in onderzoek Bende van Nijvel

Voor het onderzoek naar de Bende van Nijvel werd maandag het lichaam van stuntman Alain Vincx opgegraven in Eigenbrakel. Dat bevestigt de lokale politie aan Belga.

De onderzoekers van de cel Waals-Brabant hebben maandagochtend de opgraving van het lichaam van Alain Vincx laten uitvoeren. Hij lag begraven op de begraafplaats van Ophain-Bois-Seigneur-Isaac, een deelgemeente van Eigenbrakel. Vincx is op 25 mei 1987 op 41-jarige leeftijd overleden bij een ongeluk op het Nederlandse autocircuit van Zandvoort. Alain Vincx, die liveshows en stunts in heel wat Belgische films deed, is live op tv onthoofd toen hij tijdens een recordpoging met een auto door vier bussen wilde rijden.

‘Deze onderzoeksopdracht maakt deel uit van de onderzoeken die op verzoek van de onderzoeksrechter Martine Michel worden uitgevoerd om gebruik te kunnen maken van de nieuwste beschikbare DNA-analyses’, zegt politiecommissaris Stéphane Vanhaeren.

De naam van Alain Vincx wordt al langer genoemd in het dossier van de Bende van Nijvel, maar tot nu toe heeft geen enkel doorslaggevend element ooit zijn betrokkenheid aangetoond bij de reeks gewapende overvallen die van 1982 tot 1985 de dood van 28 slachtoffers hebben veroorzaakt.

Bij de overvallen van de Bende vielen tussen 1982 en 1985 achtentwintig dodelijke slachtoffers.

Bron » De Standaard

Gewezen hoofdcommissaris Antoine Van Hove (73) blikt terug op dodelijke overval Bende Van Nijvel in Temse: “Te veel ‘toevalligheden’ in dat dossier”

Hij heeft 73 jaar op de teller, maar is toch nog maar drie jaar met pensioen. Hoofdcommissaris Antoine Van Hove was namelijk de eerste politieambtenaar in het land die gebruik maakte van de mogelijkheid om tot 70 jaar aan de slag te blijven. In zijn rijkgevulde carrière maakte hij onder andere de aanslagen mee van het Animal Liberation Front, maar vooral de brutale dodelijke overval van de Bende van Nijvel op een textielbedrijf in Temse zal hem altijd bijblijven. “Want er zijn te veel toevalligheden in dit dossier…”

We schrijven 10 september 1983 om 2.30 uur ’s nachts. Gangsters dringen de conciërgewoning binnen van textielbedrijf Wittock-Van Landeghem in Temse en openen meteen het vuur. Conciërge Jozef Broeders (26) is op slag dood, zijn vrouw Linda Van Huffelen (25) wordt voor dood achtergelaten. Ze overleeft het echter, maar zal blijvend invalide blijven. De kinderen van het koppel worden ongemoeid gelaten. De overvallers maken zeven prototypes van een nieuw soort kogelvrije vest buit. De Saab waarmee ze zich verplaatsen, duikt een week later op aan de Colruyt in Nijvel, waar de bende drie doden maakt.

Niet eens op de hoogte

Antoine Van Hove was die avond samen met een collega op patrouille. “We waren om 2 uur naar huis gegaan en een half uur later sloegen die gangsters toe. Dat tijdstip heb ik altijd bijzonder vreemd gevonden”, zegt Van Hove. “Ons uurrooster was trouwens kort daarvoor aangepast. Normaal draaiden we shifts van twaalf uur, vanaf 7 uur of vanaf 19 uur. Omdat er ’s nachts bitter weinig gebeurde, besloot onze toenmalige commissaris de nachtploeg af te schaffen. We moesten om 14 uur beginnen en hadden dan om 2 uur gedaan.”

“We konden ons toen meer toeleggen op wijkwerk. Daar viel natuurlijk wel iets voor te zeggen. Als er nadien toch iets gebeurde, moest de rijkswacht overnemen. Ons onthaal was wel 24/24 bemand om de telefoon op te nemen. Vreemd genoeg is er die nacht geen enkele melding binnengekomen. Onze man op het onthaal wist pas wat er gebeurd was toen de procureur om 4 uur plots aan de deur stond. De rijkswacht had ons niet eens op de hoogte gebracht, terwijl het commissariaat amper een paar straten verwijderd was van Wittock-Van Landeghem.”

Te veel toevalligheden

Zonder rechtstreeks beschuldigingen te uiten, maakte Van Hove de onderzoekers in het Bendedossier attent op al die toevalligheden. “Ze hebben hier nog maandenlang onderzoek verricht en getuigen verhoord, maar zonder veel resultaat. Ik ben er altijd van overtuigd gebleven dat de daders ons uurrooster moeten gekend hebben. Achteraf gezien was het misschien beter zo. We waren maar met twee op patrouille die avond. Het had slecht kunnen aflopen als we nog op de baan waren geweest toen die oproep binnenkwam en het tot een confrontatie was gekomen met die moordenaars.”

Van Hove was nog maar zes jaar bij de politie toen de Bende van Nijvel toesloeg. Het was een vrij late roeping. “Tot mijn 30 jaar was ik vooral bezig met voetbal”, legt hij uit. “Ik was eerste keeper bij Sportkring Sint-Niklaas. Dat was in de jaren ’60, toen het nog dé club van het Waasland was. Van 1973 tot 1975 speelde ik voor eersteklasser SK Beveren, waar ik reservedoelman was naast Jean-Marie Pfaff. Een prachtige periode waar ik nog altijd met plezier op terugblik.”

Middeleeuwen

De gemeentepolitie waar Van Hove in 1977 aan de slag ging, was in niks te vergelijken met het huidige politiekorps. “Ik zal niet zeggen dat het de Middeleeuwen waren, maar het scheelde soms niet veel”, lacht hij. “Op een typemachine moesten we van elk feit een veredeld opstel maken. Dat moest perfect zijn, want het werd nadien gebruikt op de rechtbank om iemand al dan niet te veroordelen. Veel criminaliteit was er toen niet. We hielden ons bezig met het tellen van honden omdat daar een taks op geheven werd. Stel je voor. Uit diezelfde periode dateren trouwens ook nog de taksplaten die op de zijkant van een fietswiel hingen.”

Antoine ging maar tot zijn zestiende naar school, maar die achterstand haalde hij later ruimschoots in. “Eerst mijn humaniora in avondschool, vervolgens de officierenschool in Gent en daarna naar de universiteit. Ik was 42 jaar toen ik in Gent afstudeerde met het diploma van licentiaat Criminologie.” Daardoor kwam hij in 1995 aan het hoofd van de politie Temse te staan en dat tot aan de politiehervorming in 2001.

Tip over brandstichting

Een jaar voor het samengaan van de gemeentepolitie en de rijkswacht werd Temse opgeschrikt door een andere aanslag, dit keer van het Animal Liberation Front. Op 6 september 2000 ging het vleesverwerkende bedrijf Damar in vlammen op. “Een datum die in mijn geheugen gegrift staat, want we hadden de avond voordien een telefoontje gekregen van een commissaris van de gerechtelijke politie in Antwerpen. Die vroeg een lijst op van alle vleesverwerkende bedrijven omdat ze een tip hadden gekregen dat er een brandstichting op til was. Rond 2 uur kreeg ik telefoon dat Damar in lichterlaaie stond. Ik geef toe dat ik opgelucht was dat niet mijn mensen, maar de rijkswacht daar moest observeren.”

Miljoenenclaim

Geert Waegemans bekende later dat hij aan de achterkant een gat in een afsluiting had gemaakt, terwijl de rijkswacht aan de voorkant op wacht stond. Hij kreeg vier jaar cel. “Nadien is er nog een miljoenenclaim gekomen omdat we kennis hadden van de aanslag. Die procedure heeft vijf jaar geduurd, maar men heeft ons geen verwijt kunnen maken. Het toont wel aan hoe groot de verantwoordelijkheid is die je in deze functie draagt.”

Dubbele moord

Een andere opmerkelijke zaak die hem altijd zal bijblijven, is de moord op twee Turken op kerstdag 1985. “Om 7.45 uur kwam iemand aan de balie melden dat er twee mannen lagen te slapen aan de Watermolen op de Wilfordkaai. Een eerste nazicht op die plaats leverde niets op. We vermoedden dat er een spraakverwarring was met de Bloemmolen. Daar troffen we achter de Scheldedijk inderdaad twee lijken aan. Ze lagen netjes naast elkaar en waren droog, waaruit bleek dat ze niet waren aangespoeld. De dubbele moord werd nooit opgelost. Vermoedelijk ging het om een afrekening onder Turkse ideologieën.”

Sport als uitlaatklep

In de veertig jaar zag Antoine Van Hove ook heel wat slachtoffers van ongevallen en branden. “Vooral een brand in een oude hoeve in de Moortelstraat heeft me nooit losgelaten. De ouders waren vrienden uit Canada gaan wegbrengen naar de luchthaven in Zaventem. Toen ze terugkwamen, stond de hoeve in lichterlaaie. Voor hun twee kleine kinderen kwam alle hulp te laat. Zulke momenten blijven aan je ribben kleven. Ik heb altijd in sport een ideale uitlaatklep gevonden. Toch blik ik vooral met tevredenheid terug op mijn lange loopbaan bij de politie. Anders was ik er ook niet tot aan mijn 70 jaar aan de slag gebleven”, lacht hij.

Bron » Het Laatste Nieuws