Getuige Bende van Nijvel: ‘Ik wil de waarheid voor ik sterf’

Lange tijd leek Chris B. De Reus van de Bende van Nijvel te zijn, maar dat is nu niet het geval. Ook Mark Ghekiere (64) herkende hem niet als een van de aanvallers. Hij was in de Delhaize in Overijse toen de Bende toesloeg.

27 september 1985, Overijse. Mark Ghekiere hangt aan de Delhaize affiches van Jean-Luc Dehaene op. Hij staat onderaan de ladder, zijn vriend Luc bovenaan. Niet veel later overvalt de Bende van Nijvel de supermarkt. Ze dwingen zijn vriend om van de ladder te komen en nemen hem mee als levend schild in de winkel. Na afloop schieten ze hem dood. Mark blijft zich afvragen waarom ze hem niet namen, want hij was een veel gemakkelijker slachtoffer. Hij denkt dat hij gespaard werd omdat één van de aanvallers hem herkende.

Taboe

Meer dan 30 jaar later blijft het onderwerp erg gevoelig, zegt Mark. “Onze groep die toen affiches aan het ophangen was, is heel hecht, maar als we elkaar zien, praten we er niet over. Dat is taboe. Ook als ik in de Delhaize kom, spreekt niemand erover. Uit respect denk ik.”

Waarheid

Zolang de daders niet gevonden zijn, wil Mark er wel over blijven praten. “Hoe moeilijk het ook is, ik wil dat het opgelost wordt. Ik wil de waarheid voor ik sterf en ik zal niet rusten voor ik die ken.”

Bron » VRT Nieuws

Dit wou stervende man nog kwijt aan Vermassen over Bende van Nijvel

“Hij is in vrede gestorven. Zijn informatie kan belangrijk zijn voor het Bende-onderzoek”, aldus Jef Vermassen over zijn gesprek met een fruithandelaar uit Overijse. De man riep de topadvocaat vlak voor zijn dood bij zich omdat hij “iets” wist over de Bende van Nijvel. Gisteren spraken we de zoon van de overleden man.

De tipgever, ruim in de negentig, verbleef op een palliatieve afdeling in een Leuvens ziekenhuis toen hij vorige week met de hulp van het verplegend personeel de advocaat contacteerde met de vraag dringend langs te komen. Vermassen gaf gehoor. Het gesprek op het sterfbed duurde drie uur, de druiventeler overleed de dag nadien en is in de loop van de week ­begraven. De advocaat wou er niets meer over kwijt. “Behalve dat de man in vrede gestorven is. Ik heb het gesprek opgenomen en maakte het over aan het parket. Dit kan een belangrijk spoor zijn.”

“Het is inderdaad zo gegaan”, zegt de zoon van de druiven­teler, die ‘het geheim’ van zijn vader één keer wil ­vertellen op voorwaarde van anonimiteit.

“Toen de familie de firma in druivenexport in de jaren 70 afbouwde – nog voor papa’s pensioen – zette hij het verpakkingsatelier naast de serres te huur. Een van de huurders die we toen gehad hebben, was M., een Algerijn. Dan kwam de overval op de Delhaize van Overijse in september 1985, op amper een kilometer van de schuur vandaan. Er vielen vijf doden, zoals iedereen weet.”

Ongure types

“De maanden gingen voorbij. Tot plots de politie van Dendermonde aan de deur stond. Ze waren kort van stof en wilden alles weten over de schuur, de Algerijn en de overval. Papa en mama werden verhoord. We vreesden dat ze aangehouden zouden worden. Zo gespannen was dat gesprek.”

“Op een gegeven moment haalden de speurders foto’s ­boven. Van ongure types. Papa herkende enkele tronies die hij af en toe gezien heeft aan het atelier. Achteraf bleek het te gaan om ­enkele leden van de Bende De Staerke, die aan de Bende van Nijvel gelinkt werd.” Gangster De Staerke heeft bekend dat hij verkenningsopdrachten uitvoerde voor de échte Bende. Hij trok de bekentenissen later in en is er nooit voor ­veroordeeld.

“Maar er was meer. De Dendermondse speurders vermoedden dat, na de overal in Overijse, de bende hun auto verstopt heeft in het atelier. Wellicht zijn de overvallers van daaruit met een ­andere auto vertrokken. De ­auto van de overval bleef in het atelier. De Algerijn of iemand anders zou die dan gedemonteerd hebben en zo is die ­verdwenen.”

“De speurders van Dendermonde hechtten veel geloof aan de piste. Maar toen verhuisde het dossier naar Charleroi. Plots kregen we een agent over de vloer. Op vraag van Charleroi moest hij mijn vader vragen of hij nog wel helder van geest was. Alsof papa dat verhaal verzonnen had. Met handen en voeten moesten we uitleggen dat dat de theorie van de ‘vorige speurders’ was.”

Het is blijven knagen bij de druiventeler. “Papa was ervan overtuigd dat de mannen in Dendermonde bijna bij de ­oplossing stonden. Maar in Charleroi is de zaak verknald. Dat wou hij Vermassen vertellen. En zo is het geschied. ­Hopelijk leidt het tot de oplossing. Vader heeft alleszins ­altijd dat gevoel gehad.”

We vernamen gisteren dat de Algerijn meermaals verhoord is over de zaak. Maar hij heeft nooit bekend en het is nooit tot een doorbraak gekomen.

Bron » Het Nieuwsblad | Dirk Coosemans & Yves Barbieux

“Papa, wanneer zal iemand spijt betuigen over jouw dood?”

Vira Bennekens, de dochter van Bende van Nijvel-slachtoffer Luc Bennekens die gegijzeld en vermoord werd op de Delhaize-parking in Overijse op 27 september 1985, schreef dit weekend een emotionele brief naar haar vader.

Dag papa,

Hoe gaat ie daarginds? Het is heel lang geleden, 32 jaar om precies te zijn, dat ik je nog gehoord, gezien of gesproken heb. De laatste keer was ik 6 en jij bijna 32. Schrijven had ik destijds nog niet onder de knie, aangezien ik amper in het eerste leerjaar zat. Maar nu, nu neem ik mijn pen ter hand om je eindelijk eens te vertellen hoe het hier daadwerkelijk zit.

Wist je al dat je een hipster avant la lettre was? Nu voeren mannen met hippe baarden opnieuw de boventoon in het straatbeeld. De ene al wat knapper dan de andere. Niet dat ik jou in een van hen herken, want ik weet dat jij in de hemel bent, een stralende ster aan het firmament.

Over een ster gesproken. Weet je wie hier dit jaar de show stal? De zogenaamde Reus van de Bende van Nietsnutten. Ontmaskerd maar zo dood als een pier en dat spijt me niet. Als je hem daar ziet, verkoop hem dan een peer op zijn smoel. En is die worstendraaier daar ook? Geef die dan ook een uppercut zodat ie voor eeuwig naar de hel wordt gekatapulteerd. Niet dat ik in de hel geloof. Die bestaat alleen op aarde.

Want wist je dat het onderzoek naar je moordenaars een stinkende beerput is geworden? Het duurt nu al 32 jaar, een mensenleven, jouw korte leven. Hoe cynisch is dat? Ze hebben de waarheid verdoezeld, in een grote pot met dovemansoren. Allerlei hypotheses moesten wij aanhoren: de ene keer werd er gewag gemaakt van Roze Balletten, dan weer waren het malafide wapenhandelaars of ook nog een andere bende ellendelingen uit de Borinage maar bovenal rijkswachtende (ex-)superflikken behept met excessief misdadig gedrag. Ze waanden zich machtig. En jij was hun gijzelaar, dat vind ik vreselijk naar.

Respect voor ieders leven, dat moeten deze heren hoognodig leren. Misschien met Kerstmis? Dan word jij weer erg gemist aan de feestdis. Want jij was een goed mens, papa. Daarom uit ik hier de wens dat er een mea maxima culpa komt, dat iemand spijt betuigt en zegt: “Ik ben die verdomse kloot die jullie vader aan flarden schoot, ik ben de lafaard, de vos in het hogepietenpak (lees: kostuum) die het bevel gaf, ik ben de extreemrechtse hypocriet die riep ‘eigen volk eerst’ en… het dan afknallen liet.”

Jouw dood heeft een krater geslagen, in mijn hart, in mijn ziel… dat heeft niemand ooit echt gezien. Want ik ben sterk geweest, papa. Bij momenten hysterisch en totaal in paniek, vaak dapper vechtend tegen angst, leegte, eenzaamheid en verdriet. Niets krijgt me echter klein, geen enkel rot venijn. Daar mag je zeker van zijn, papa.

Over venijn gesproken. Wist je al dat de politiestaat nu eigenlijk wel bestaat? Niet dat de Bende van Nietsnutten daarvoor met de pluimen mag gaan lopen, als het dat was wat ze beoogden. Andere terroristen hebben dat gedaan, met bommen, niet ver van mij vandaan. Vandaar dat er nu vaak soldaten op mijn weg patrouilleren. Wederom zijn ze de allerkleinsten vergeten. Zij zouden zorgeloos moeten kunnen leven, spelen en plezier beleven, zonder mannen met (grote) geweren.

Dat was jouw droom, papa, kinderen een fijne tijd gunnen door een mooie speeltuin aan te leggen. Wel, weet je wat: niet alle dromen zijn bedrog, die van jou werd een prachtige speelhof (lees: het Meiveld in Overijse). Fantastisch toch?

Dikke zoen van je kleine kapoen,

Vira

PS: ik had je nog graag een liefdevolle knuffel gegeven.

Bron » De Morgen | Vira Bennekens

Jef Vermassen zwaait met nieuwe anonieme brief: “Rijkswachter met Porsche mocht Bende van Nijvel niet achtervolgen”

Advocaat Jef Vermassen heeft een nieuwe “waardevolle” anonieme brief ontvangen in de zaak van de Bende van Nijvel. Dat verklaarde hij gisteren tijdens een debat in het ­Justitiepaleis. “Een rijkswachter met een snelle Porsche mocht niet tussenkomen na de overvallen op de Delhaizes in ­Eigenbrakel en Overijse. Dit is al de tweede duidelijke getuigenis dat agenten niet mochten optreden tijdens de overvallen.”

Met een hele stapel papieren, ingestuurde Bende-tips van allerlei mensen, arriveerde Jef Vermassen (70) gisteren op het debat in het Justitiepaleis. Dat werd georganiseerd door het Vlaams Pleitgenootschap. Deelnemers waren Bende-experten zoals politicus Hugo Coveliers en journalist Guy Bouten. Publiek: een honderdtal toppleiters uit het Brusselse.

Vermassen nam één brief vast, een ingestuurde tip van een ex-rijkswachter. De opsteller was die avond van de 27ste september 1985 aan de slag in zijn post in Oudergem, tussen Overijse en Eigenbrakel. Op de briefing vernamen hij en zijn collega’s dat er een overval gebeurd was op de Delhaize van Eigenbrakel. Ze waren van de snelwegpolitie en hadden een snelle Porsche tot hun beschikking, plus een BMW en motoren. Snel genoeg om het tegen de Golf GTI op te nemen.

“Maar we mochten er niet achter gaan”, getuigt de ex-rijkswachter in de brief. “We moesten ons aan onze taak houden: alcoholcontroles uitvoeren in de buurt.”

Acht doden

Later kwam het nieuws dat de Bende nu ook in Overijse was opgedoken. Het moet zowat onder de neus van de betrokken rijkswachter gebeurd zijn, want Oudergem ligt pal op die route. “Maar opnieuw mochten we niet handelen. We mochten er met onze Porsche niet achteraan. Het werd ons verboden van onze oversten. We moesten doorgaan met onze alcoholcontroles. En ons alleen daarmee bezighouden”, staat in de brief.

In de loop van die bewuste avond raakte meer nieuws bekend over de dubbele overval. In Eigenbrakel stierven drie mensen door de kogels van de Bende en in Overijse vijf. De ex-rijkswachter en zijn collega waren zo ontdaan en boos over de gang van zaken dat ze hun pipetten en ballonzakjes van de alcoholcontrole gewoon weggegooid hebben.

“Dit is de tweede duidelijke getuigenis dat politiemensen niet mochten optreden toen de overvallen gebeurden”, aldus Vermassen. Eerder had ook een lid van de gerechtelijke politie een verklaring afgelegd dat ze 72 uur voor de overval van de Delhaize in Aalst de bewaking moesten afblazen. Bij die overval op 9 november 1985, de laatste en bloedigste, vielen 8 doden. Nadat bekendraakte dat de Reus mogelijk ex-rijkswachter Christiaan B. is, is dit een nieuwe aanwijzing dat de toenmalige rijkswacht betrokken was bij de Bende-aanslagen.

Jef Vermassen komt in de zaak op voor David Van de Steen, die bij die Aalsterse aanslag zijn zus en ouders verloor. Vermassen zal de brief neerleggen bij het gerecht zodat die bij het Bendedossier gevoegd kan worden. “Dit spoor moet uitgespit worden”, aldus Vermassen, die na afloop van het debat niets meer kwijt wou.

Bron » Het Nieuwsblad

Getuige achter beruchte robotfoto “Reus”: “Zijn haar, mager gezicht, tred: 90 procent zeker”

De man die onder hypnose de beruchte robotfoto 19 hielp optekenen, is er zo goed als zeker van: ex-rijkswachter Chris B. is de zogenoemde “Reus” van de Bende van Nijvel. Meer dan dertig jaar geleden stond de getuige – die anoniem wil blijven – oog in oog met de zogenoemde “Reus”. Hij doet nu zijn verhaal aan VRT NWS: “Een robotfoto maak je niet als je niet zeker bent van sommige details”.

Een lang smal gezicht, een grote bril en een snorretje: zo ziet de robotfoto van de “Reus” van de Bende van Nijvel eruit. Al decennialang staat de gele affiche met de bendeleden in het geheugen gegrift. Afgelopen week werd er plots een naam op de robottekening geplakt. De getuige die de robottekening hielp optekenen is er 90 procent zeker van: Chris B. is de “Reus”: “De manier waarop hij stapte, nu heb ik dat teruggezien. Voila.”

Robotfoto onder hypnose: “Hij was groot, mager en ik heb de helft van zijn gezicht goed gezien”

We gaan terug naar 27 september 1985: de getuige was samen met enkele vrienden verkiezingsaffiches aan het plakken aan de Delhaize in Overijse, toen de Bende daar toesloeg. Hij rende weg, maar keerde terug. “Tussen de wagens heb ik hem gezien, op enkele meters afstand stond ik voor hem. Ik zei: “Ola”.”

Wat hem opviel? “Het eerste dat mij opviel was zijn stap. Die was niet normaal, hij ging door zijn knieën. Hij was groot, mager en ik heb de helft van zijn gezicht goed gezien.”

De getuige wordt in de kazerne van Etterbeek onder hypnose gebracht om een robotfoto te reconstrueren. “Ik zat in de zetel en er werd voortdurend een zinnetje herhaald: “Je pakt de lift”. Nadat ik wakker werd, toonden de speurders mij een foto met de vraag of dat was wat ik gezien had. Ik heb de beschrijving gegeven en ik denk dat dat de goede is. Als je iets gezien hebt, dat is een beeld dat je nooit vergeet. Een robotfoto maak je niet als je niet zeker bent van sommige details.”

Bron » VRT Nieuws