George Zicot eist schadevergoeding van België

Georges Zicot, de politieman die beschuldigd werd in de zaak-Dutroux en later werd vrijgesproken, doet de Belgische staat een proces aan en eist een schadevergoeding van 100.000 euro. Politieman Zicot werd in mei 2005 vrijgesproken in de zaak van de autozwendel, waarbij ook Marc Dutroux betrokken was. De rechtbank van Nijvel oordeelde hem enkel schuldig aan twee valse facturen bij garagisten in Charleroi. Hij is nu speurder bij de federale politie in Brussel.

Zicot heeft nu een rechtszaak aangespannen voor de rechtbank van eerste aanleg in Charleroi. Hij eist een schadevergoeding omdat hij de kosten van de verplaatsing Brussel-Charleroi gedurende zes jaar niet terugbetaald heeft gekregen. Verder zouden ook maaltijdkosten, extra verplaatsingskosten en voorlopige morele schadevergoedingen niet betaald zijn.

Bron » De Morgen

De hel volgens Georges Zicot

Georges Zicot (53), voormalig inspecteur bij de gerechtelijke politie van Charleroi, is niet corrupt. Hij is ook niet de man die Marc Dutroux de hand boven het hoofd heeft gehouden. Dat heeft de rechtbank na negen jaar doorgedreven onderzoek beslist. Zicot blikt bitter terug op de zaak die zijn leven heeft kapotgemaakt.

“Niemand moet nu nog beschaamd zijn om mij een vriend te noemen. Daarvoor bedank ik de rechter. Maar vergeten wat ze me aangedaan hebben, kan ik nooit meer. Ik heb er nog elke nacht nachtmerries van”, zegt Georges Zicot.

De voormalige inspecteur bij de gerechtelijke politie van Charleroi werd op 24 augustus 1996 met massaal vertoon van macht opgepakt in zijn huis in Gerpinnes bij Charleroi. Onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte van Neufchâteau verdacht hem ervan dat hij de beschermer van Marc Dutroux was.

Georges Zicot was, aldus Neufchâteau, een van de spinnen achter het pedonetwerk rond Marc Dutroux. De politieman kende een aantal van de autozwendelaars uit de entourage van Dutroux en dat was verdacht.

De verdenking de beschermer van Dutroux te zijn geweest, leverde Zicot de haat op van heel de verontwaardigde Belgische bevolking. “De rijkswacht haalde me met bruut geweld uit mijn huis. Mijn dochter die autistisch is, kreeg een pistool tegen haar hoofd”, zegt Zicot.

“Toen de rijkswacht me geboeid naar Neufchâteau overbracht, riepen de mensen op de trappen van het justitiepaleis ‘smeerlap’, ‘crapuul’, ‘hang hem op’. Iemand spuwde op me. De manier waarop ik toen behandeld ben, vind ik nog altijd een democratie onwaardig. Iedereen die me kent, weet dat ik geen gevaarlijke crimineel ben. Ik heb in mijn carrière de zwaarste criminelen van Charleroi opgepakt. Nooit heb ik die mensen aangedaan wat mij is aangedaan.”

Drieëndertig dagen na zijn arrestatie werd Georges Zicot weer vrijgelaten. Psychisch gebroken. “In de gevangenis zaten veel criminelen die ik daar had binnengestopt. Heel de nacht door schreeuwden ze tegen mij. Ik was een pedo, een pooier, een beschermer van Dutroux. Wandelen kon ik alleen onder bewaking van vier cipiers. En buiten was het nog erger. Daar werd ik aan alle haat blootgesteld. Voor iemand die niets gedaan heeft, is dat heel hard.”

“Toen ik thuiskwam, wilde het halve dorp niet meer met ons spreken. Het gerecht had onze rekeningen geblokkeerd. We konden ons huis niet meer afbetalen. Met nieuwjaar aten we soep met brood. En toen heb ik zelfmoord overwogen. Op een dag heb ik op zolder een strop klaargehangen, maar ik heb het niet gedaan. Omdat ik mijn familie niet wilde verlaten en omdat ik de mensen die mij dit hebben aangedaan, het plezier niet wilde gunnen.”

Nu heeft Georges Zicot eindelijk het eerherstel waar hij naar zocht. Het openbaar ministerie had voor het proces in Nijvel zestien feiten van heling, schriftvervalsing, corruptie en bendevorming tegen Zicot verzameld. Voorzitter Bernard Desmette veegde ze allemaal van tafel, op twee onregelmatigheden in de belastingaangifte van Zicot na. De voorzitter hekelde in zijn vonnis wat hij de “overdreven ijver” van de onderzoekers noemde.

In het eindrapport van de commissie-Dutroux werd Georges Zicot – zonder hem te horen – als voorbeeld aangehaald voor de normvervaging die ten tijde van de zaak-Dutroux heerste bij de politiediensten van Charleroi. Op basis van gegevens uit een onderzoek waarin niets strafbaars werd vastgesteld.

“Tot op vandaag vraag ik me af waarom ik een voorbeeld van normvervaging was”, aldus Zicot. “Ik ben altijd correct geweest. Tegen jonge inspecteurs zeg ik dat ze de waarheid moeten zoeken. Dat ze de waarheid niet moeten uitvinden.”

Georges Zicot is nu commissaris bij de federale politie in Brussel en werkt bij de moordsectie. Na zijn schorsing mocht hij niet meer terugkeren naar Charleroi.

Bron » De Standaard

Symbool van “normvervaging”

Georges Zicot was de voorbije weken de hoofdbeschuldigde in het zogenaamde autozwendel dossier in de zaak-Dutroux. Hij moest zich samen met onder anderen Marc Dutroux voor de correctionele rechtbank in Nijvel verantwoorden voor de grote autozwendel die achter de zaak-Dutroux zou hebben gezeten. De zaak liep met een sisser af.

De rechtbank van Nijvel bevond Georges Zicot vorige maandag schuldig aan twee fiscale inbreuken bij het invullen van zijn persoonlijke belastingaangifte. Oorspronkelijk werd hij beschuldigd van zestien zaken van heling, schriftvervalsing, corruptie en bendevorming. Nog eerder werd hij ervan verdacht de beschermer van Marc Dutroux te zijn. Rechter Bernard Desmette veegde al die beschuldigingen van tafel.

Inspecteur Zicot had in de jaren negentig een fenomenale reputatie tot ver buiten Charleroi als bestrijder van trafiek in gestolen auto’s. Talrijk waren de geruchten, vooral in kringen van de rijkswacht, dat Zicot te dicht bij de automaffia stond. Er werden verschillende onderzoeken tegen hem gevoerd, maar zonder resultaat.

In de eerste dagen van het Dutroux-onderzoek leken alle puzzelstukken plots samen te vallen. Het gerecht van Neufchâteau kreeg van verschillende kanten informatie dat Georges Zicot en Marc Dutroux elkaar kenden en dat Zicot hem de hand boven het hoofd hield. Al die geruchten bleken achteraf niet te kloppen.

Het enige wat wel klopte, was dat Zicot op een dag, om zijn tipgever te beschermen, een gestolen vrachtwagen uit een door Dutroux gehuurde loods naar buiten haalde. In zijn politieverslag vermeldde hij dat hij de vrachtwagen op de openbare weg had gevonden. Op die manier beschermde hij zijn tipgever tegen de wraak van Dutroux. Het leverde hem de beschuldiging valsheid in geschrifte op.

In het eindrapport van de commissie-Dutroux wordt Georges Zicot onder meer daarom als voorbeeld aangehaald als voorbeeld voor de “normvervaging” die heerste bij de politiediensten van Charleroi. De commissie baseerde zich op gegevens die haar geleverd werd door de voormalige rijkswacht. Gegevens uit onderzoeken die achteraf tot niets hebben geleid. Georges Zicot is commissaris bij de moordsectie van Brusselse federale politie.

Bron » De Standaard

Georges Zicot blikt terug op nachtmerrie

De politieman Georges Zicot (53) heeft Marc Dutroux niet de hand boven het hoofd gehouden. Maandag, bijna negen jaar nadat hij in Neufchâteau door een woedende menigte beschimpt en bespuwd werd, heeft Zicot van de rechtbank eerherstel gekregen. Rechter Bernard Desmette laakte in zijn vonnis de “overdreven hardnekkigheid” waarmee het onderzoek tegen Zicot jarenlang gevoerd werd. “Ik had me bijna van kant gemaakt. Alleen het idee dat een rechter dit ooit zou zeggen, heeft me overeind gehouden.”

Afspreken met Georges Zicot (53) is niet gemakkelijk. Thuis ontvangt hij liever geen mensen. Zijn dochter is autistisch. Ze wordt nerveus als andere mensen op haar domein komen. Maar ook op café of restaurant gaat Zicot met tegenzin.

Als hij het dan toch doet, dan liever aan een tafeltje waar niemand hem ziet zitten. Hij is mensenschuw geworden, zegt hij. Hij durft al jaren niet meer alleen een café binnen te stappen.

“Ook in gezelschap kom ik niet vaak meer buiten. Ik ga niet meer naar de bioscoop of naar concerten. Vroeger deed ik dat veel. Ik durf vandaag nog altijd niet alleen de trein nemen van mijn werk in Brussel naar Charleroi.”

“Ik ben bang van de mensen. Ze staren me aan. In hun ogen lees ik wat ze van me denken. Wat anderen van me gemaakt hebben. Misschien gaat het beter nu de rechter duidelijk heeft gezegd dat ik niets met Dutroux te maken heb.”

Georges Zicot, inspecteur bij de gerechtelijke politie van Charleroi, was met vrouw en dochter op vakantie in Turkije toen half augustus in België de affaire-Dutroux uitbrak.

“Op de tv daar lieten ze op een avond zien hoe de lichamen van Julie en Melissa en Bernard Weinstein opgegraven werden. Mijn vrouw en ik vonden het verschrikkelijk, maar tegelijk waren we ook blij voor de ouders. Omdat ze nu eindelijk wisten wat er met hun kinderen gebeurd was.”

“De dagen erna heb ik de zaak zo goed en zo kwaad mogelijk proberen te volgen in de Belgische kranten. Omdat het zo aangrijpend was. Geen haar op mijn hoofd dacht dat ik ooit in die zaak betrokken zou worden. Ik hoorde de namen Dutroux en Weinstein, maar die zeiden me helemaal niets.”

Op 24 augustus in de vooravond keerden Zicot en zijn gezin vanuit Turkije naar huis terug. Een paar uur later begon de nachtmerrie die negen jaar zou duren. ,”ijn schoonbroer en schoonzus hadden ons opgehaald op de luchthaven. Ze hadden eten voor ons klaargemaakt. Bij onze thuiskomst zette ik de tv aan.”

“Daar was net een hele discussie aan de gang over procureur Bourlet en wat die bedoeld had met zijn uitspraak ‘Si on me laisse faire’. En toen ging de bel. Mijn schoonbroer deed open. Een gewapende rijkswachter duwde hem onmiddellijk naar binnen.”

Zwaarbewapende rijkswachters vielen langs alle kanten het huis van de familie Zicot binnen. “Ze hadden aan die mensen wijsgemaakt dat ik gevaarlijk was. Dertig jaar zat ik bij de politie, ik heb nooit een vlieg kwaad gedaan. Boven ons huis hing een helikopter. Eén rijkswachter uit Brussel, een man die ik goed kende nota bene, bedreigde me met zijn pistool.”

“Anderen, van de speciale interventie-eenheid, kwamen langs de achterdeur, de garage en het dak. Mijn schoonbroer viel bijna flauw van de schrik. Mijn dochter zat rustig te eten op haar kamer. Een gemaskerde rijkswachter stampte de deur open en zette een pistool tegen haar hoofd.”

“Vier maanden later pas heeft ze me dat verteld. ‘Ze zijn slecht, papa. Ze hebben hun geweer tegen mijn hoofd gezet.’ Christelle raakt vandaag nog altijd in paniek, iedere keer als ze een rijkswachtcombi ziet. Ze praat nog vaak over wat gebeurd is.”

De agenten vertelden Zicot dat hij mee moest komen naar Neufchâteau op bevel van onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte. “Ik stond perplex. Neufchâteau, die deden toch het onderzoek naar die kinderen? Wat had ik daarmee te maken?”

Na een nacht in een politiecel werd Georges Zicot in Neufchâteau voor onderzoeksrechter Connerotte geleid. Eerst moest hij nog spitsroeden lopen op de trappen van het justitiepaleis zoals in die tijd de gewoonte was in Neufchâteau. “Smeerlap, riepen de mensen die aan de trappen stonden. Crapuul. Hang hem op. Iemand spuwde naar me. Ik dacht aan de inquisitie.”

“Er is een wet die agenten verbiedt om verdachten bloot te stellen aan de publieke nieuwsgierigheid. In de zaak-Dutroux deden ze het bewust wel. In één dag was ik een paria geworden. Een dag later stond mijn foto in alle kranten naast die van Dutroux. Tot in de New York Times toe. Als de man die ervoor gezorgd had dat Dutroux naar hartelust kinderen kon ontvoeren en misbruiken.”

“En dan kwam ik in het bureau van onderzoeksrechter Connerotte. Hij las voor waarvan ik verdacht werd: schriftvervalsing, heling, nog enkele zaken. Ik begreep niet waarover hij het had. Helemaal op het einde zei hij: ‘En u wordt ook verdacht van opsluiting van minderjarigen’.”

“‘Maar meneer de rechter’, zei ik. ‘Beseft u goed wat u nu gezegd hebt?’ Maar hij keek me niet aan en dook weg achter zijn bureau. Ik begreep op dat moment nog altijd niet wat ze van me wilden en wat ik met die zaak te maken had.”

“Toen ik buiten werd geleid, zag ik Thierry Dehaan van de verzekeringsmaatschappij Royale Belge zitten. Met hem werkte ik samen om gestolen auto’s terug te vinden. Toen pas begon het me te dagen dat het iets met auto’s te maken moest hebben. Maar wat had dat met die verdwenen kinderen te maken?”

“Het heeft geduurd tot ze me ondervroegen eer ik begreep dat ze dachten dat ik de beschermer van Dutroux was. Omdat ik een gestolen vrachtwagen in een door Dutroux gehuurde loods had teruggevonden. En omdat ik Dutroux toen niet meteen opgepakt had.”

“Maar ik kon hem toen niet oppakken omdat ik dan mijn tipgever in gevaar zou hebben gebracht. Als ik Dutroux had opgepakt, had hij meteen geweten dat Gerard Pinon, de eigenaar van de loods, geklikt had. Dat kon ik niet riskeren, wat dan bracht ik het leven van Pinon in gevaar.”

Uitleggen hielp niet. Georges Zicot werd weggeleid en hij zat 33 dagen lang opgesloten in de gevangenis van Hoei.

“De helft van de gedetineerden die daar zat, had ik zelf opgepakt. Mijn leven in de gevangenis was een hel. Eerst zat ik drie dagen op secreet. Ik mocht alleen mijn advocaat zien. Ik had geen enkel idee hoe het met mijn familie was. Ik was bang dat iemand hun iets zou aandoen. Dag en nacht schreeuwden de gedetineerden tegen mij. Dat ze me wel zouden krijgen. Ik was een vuile pedo, een beschermer van Dutroux, een pooier…”

“Als je in de gevangenis zit en je hebt iets misdaan, kun je daarmee leven. Je hebt gespeeld en verloren. Dat zijn de regels. Ik had niets gedaan, niets. En toch haatte iedereen mij. In de gevangenis en daarbuiten. Als ik ging wandelen, liepen vier cipiers rond mij om mij te beschermen. Douchen moest ik alleen doen want dat was te gevaarlijk.”

“Als ik verhoord moest worden in Neufchâteau, kwamen de leden van de speciale interventie-eenheid (SIE) mij halen. Ze boeiden mijn handen op mijn rug en voerden me geblinddoekt van Hoei naar Neufchâteau. In beschaafde landen noemen ze zoiets foltering.”

“Dat je als flik zoiets doet, is beschamend. Zelf heb ik dat nooit gedaan. Zelfs niet met de zwaarste gangsters, en ik heb er veel opgepakt in Charleroi. Tot op vandaag heb ik nachtmerries over die periode.”

Drieëndertig dagen na zijn aanhouding kwam Zicot voorlopig vrij. Ondertussen was het leven van zijn gezin een hel geworden. “Het halve dorp had zich van ons afgekeerd. De kinderen van mijn zus hadden slaag gekregen op school omdat ik hun oom was. We hadden geen geld meer om de rekeningen te betalen en ons huis af te betalen, want onze bankrekeningen waren geblokkeerd.”

“Nieuwjaar hebben mijn vrouw, dochter en ik gevierd met een kop soep en een boterham. Gelukkig hebben de collega’s van de gerechtelijke politie in Charleroi me geld geleend. Als ik hun steun niet had gehad…”

Georges Zicot leeft nog vandaag, maar het heeft niet veel gescheeld. “Psychologisch gaat het opnieuw, maar fysiek ben ik gekraakt. Ik ben op. Maar ik mag van geluk spreken. Gerard Vanesse, een rijkswachter die ook ten onrechte is opgepakt in de zaak-Dutroux, is gestorven van verdriet en schaamte. Hij was zogezegd de beschermer van Nihoul.”

“Er zijn de voorbije jaren veel dagen geweest dat ik me van kant wou maken. Op een dag heb ik zelfs een strop klaargehangen op zolder. Maar ik heb mijn hoofd er toch niet ingestoken. Ik kon het mijn familie niet aandoen, en ‘sommigen’ zouden het te graag gewild hebben. Dat plezier wilde ik hun niet gunnen. Ik heb volgehouden omdat ik per se voor de rechtbank wilde komen en iemand wilde horen zeggen dat ik me niets te verwijten had.”

Vandaag is Georges Zicot commissaris bij de federale politie in Brussel. Tijdens zijn schorsing, die drieëneenhalf jaar heeft geduurd, heeft hij gestudeerd om commissaris te kunnen worden. “Ik ben met glans geslaagd in mijn examens bij Selor, de rekruteringsdienst van de overheid. Dat was mijn wraak op het systeem. Ik wist dat ze mij alleen konden tegenhouden met bedrog. Maar dat durfden ze niet. In Brussel leid ik nu jaar een bureau bij de moordbrigade.

Al de zaken die we gekregen hebben, zijn ondertussen opgelost. Zo’n slechte flik zal ik wel niet zijn. En aan mijn jonge inspecteurs geef ik altijd één les mee: ‘Je bent bij de politie gegaan om de waarheid te zoeken, niet om je eigen waarheid uit te vinden.’ Wat ze in mijn dossier gedaan hebben, is met geen woorden te beschrijven.”

Negen jaar heeft Georges Zicot moeten wachten op eerherstel. Het heeft hem handenvol aan erelonen voor advocaten gekost. “Maar het loonde de moeite. Niemand moet nu nog beschaamd zijn om me zijn vriend te noemen. Maar vergeten wat ze me aangedaan hebben, doe ik nooit. Zoiets neem je mee in je graf.”

Bron » De Standaard

Politieagent Zicot vrijgesproken van autozwendel met Dutroux

Politieman Georges Zicot is vrijgesproken in de zaak van de autozwendel tussen 1990 en 1995 waarin ook Marc Dutroux betrokken was. De rechtbank van Nijvel oordeelde hem enkel schuldig aan twee valse facturen bij garagehouders in Charleroi en de daaruit voortvloeiende oplichting van de fiscus.

Hij kreeg daarvoor geen straf omdat de rechtbank oordeelde dat de zogenaamde “redelijke termijn” verstreken is en de feiten dus al te oud zijn.

Marc Dutroux zelf, die vandaag niet naar Nijvel kwam, is schuldig geoordeeld aan diefstal en heling van de Iveco-vrachtwagen van Fabricom die bij Zicots tipgever was geparkeerd. De rechtbank sprak hem vrij voor bendevorming met de andere beklaagden. Omdat hij al tot levenslang werd veroordeeld door het hof van assisen in Aarlen, kreeg Dutroux een opslorping van straf.

Politieman Zicot, die nu speurder is bij de federale politie in Brussel, werd samen met Marc Dutroux en zes andere beklaagden vervolgd voor heling, schriftvervalsing, oplichting, corruptie en bendevorming.

Bron » De Standaard

Politieman George Zicot vrijgesproken

Politieman George Zicot is vrijgesproken in de zaak van de autozwendel tussen 1990 en 1995. Daarin was ook Marc Dutroux betrokken. De rechtbank van Nijvel oordeelde hem maandagnamiddag enkel schuldig aan twee valse facturen bij garagisten in Charleroi, en de daaruit voortvloeiende oplichting van de fiscus.

Hij kreeg daarvoor geen straf omdat de zogenaamde ‘redelijke termijn’ verstreken was en de feiten dus al te oud waren. George Zicot, die nu speurder is bij de Federale politie in Brussel, reageert opgelucht. “Ik begin opnieuw te leven. Ik hou al twaalf jaar vol dat ik niets met Dutroux te maken heb, maar niemand heeft me totnogtoe geloofd.”

Bron » Gazet van Antwerpen

Proces rond autozwendel Dutroux uitgesteld

Het proces tegen Marc Dutroux, politiecommissaris Georges Zicot en zes anderen in verband met autozwendel wordt uitgesteld. Het proces zou vandaag voor de correctionele rechtbank van Nijvel van start gaan, maar is opgeschort tot 11 april 2005 14 uur.

De reden van de opschorting is de onbeschikbaarheid van meester Jean-Philippe Mayence, de advocaat van Georges Zicot. Meester Mayence ligt sinds donderdag in het ziekenhuis met rugklachten en is fysiek niet in staat op het proces aanwezig te zijn.

Dutroux, Zicot en de zes anderen staan terecht wegens autozwendel. Mayence is al tien jaar de enige advocaat van Georges Zicot in deze zaak.

Bron » De Standaard

Behandeling zwendelzaak Dutroux uitgesteld

De strafrechtbank van Nijvel heeft dinsdag de behandeling van de strafzaak over autozwendel rond Marc Dutroux uitgesteld tot de zitting van 10 januari 2005. Pas dan zal de grond van de zaak behandeld worden. Dutroux was niet aanwezig.

Marc Dutroux en politieman Georges Zicot staan samen met zes anderen terecht in deze zaak die draait rond de diefstal van een vrachtwagen van Fabricom in 1995. De strafrechtbank van Nijvel heeft dinsdag vijf namiddagzittingen in het voorjaar van 2005 vastgelegd om de zaak te behandelen. Om veiligheidsredenen zal het proces in de assisenzaal van het justitiepaleis van Nijvel plaatsvinden.

De inleidende zitting dinsdagnamiddag was enkel bedoeld om een agenda van de behandeling van de zaak vast te leggen. Dinsdagnamiddag was geen enkele beklaagde aanwezig, ook Dutroux of Zicot niet. Toch waren dinsdag in Nijvel belangrijke veiligheidsmaatregelen getroffen, om op alle incidenten voorbereid te zijn.

De acht beklaagden werden in februari naar de strafrechtbank doorverwezen in verband met het onderzoeksluik ‘autozwendel’. Dat luik werd jaren geleden al afgesplitst van het onderzoeksdeel naar de ontvoering en verdwijning van de meisjes. Dat laatste deel heeft intussen reeds geleid tot de veroordeling door het assisenhof van Aarlen.

Marc Dutroux staat in Nijvel terecht voor twee feiten van heling en voor bendevorming. Ex-GP’er Georges Zicot, vandaag speurder van de GDA Brussel, staat terecht voor heling, schriftvervalsing als politieambtenaar, oplichting en passieve corruptie.

Bron » De Standaard

Dutroux en Zicot naar correctionele rechtbank voor dossier autozwendel

Marc Dutroux en zeven anderen moeten zich voor de correctionele rechtbank van Nijvel verantwoorden in het dossier van de autozwendel. De kamer van inbeschuldigingstelling (KI) in Brussel heeft hen vandaag doorverwezen.

Naast hem op het beklaagdenbank zitten politieagent Georges Zicot, Gérard Pinon en Pierre Rochow, die in augustus 1996 door onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte werden aangehouden in het dossier van de autozwendel. Het proces over de autozwendel zal echter niet starten voor het einde van assisenproces in Aarlen.

Centraal in het dossier staat een gestolen vrachtwagen die vol elektrische kabels zat. De vrachtwagen werd in september 1995 gestolen in Eigenbrakel door Pierre Rochow en Philippe Divers. Dutroux zou om de diefstal gevraagd hebben en wordt verdacht van heling. Dutroux gijzelde bovendien de vermeende dieven even omdat hij zich door hen bedrogen voelde.

Deze gijzeling is van het autozwendeldossier afgesplitst en zal door het assisenhof van Aarlen beoordeeld worden. Dit gebeurt samen met de andere dossiers tegen Marc Dutroux.

Dutroux werd in deze zaak in voorhechtenis genomen in december 1995. Op dat moment zaten Julie en Melissa in zijn kelder opgesloten. Tijdens de daaropvolgende maanden zijn de meisjes gestorven.

Marc Dutroux zal zich voor de rechtbank van Nijvel moeten verantwoorden voor heling en bendevorming, George Zicot staat terecht voor heling, valsheid in geschriften, oplichting, passieve omkoping en gebruik van de valse stukken als openbaar ambtenaar. Ook Philippe Divers en Pierre Rochow zijn naar de correctionele rechtbank verwezen.

De kamer van inbeschuldigingstelling stelde enkel de verzekeraar volledig buiten vervolging. Ook hij was in augustus 1996 aangehouden door onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte.

De raadkamer stuurde het dossier op 23 december 2002 opnieuw naar het parket en vroeg om bijkomende onderzoeken in de zaak. Het parket ging tegen deze beschikking in beroep en zo kwam het dossier bij de kamer van inbeschuldigingstelling van Brussel terecht. Deze wijdde twee zittingen an het dossier. Dat gebeurde op 20 en 27 januari. Dutroux werd er vertegenwoordigd door een advocaat.

Bron » De Standaard

Parket van Nijvel in beroep tegen beslissing in dossier autozwendel Dutroux

Het parket van Nijvel heeft beroep aangetekend tegen de beslissing van de raadkamer te Nijvel in het dossier autozwendel waarin Marc Dutroux en negen anderen, onder meer Georges Zicot, betrokken zijn. Dat is vandaag van het Nijvelse parket vernomen.

Met dit beroep beoogt het parket een snelle regeling van de procedure. Deze stap impliceert dat de Kamer van Inbeschuldigingstelling (KI) van Brussel de verwijzing van het dossier van meetaf aan opnieuw moet onderzoeken.

De raadkamer vroeg op 23 december 2002 bijkomende onderzoeksdaden aan het onderzoek van toenmalig onderzoeksrechter Jean-Claude Elslander, thans procureur des Konings in Nijvel. Het onderzoek was volgens de raadkamer onvolledig in verband met de brand in 1992 in een pand van medebetichte Gérard Pinon en zond het dossier daarom terug naar het parket.

Het parket van Nijvel meende over onvoldoende bewijzen te beschikken om crimineel opzet voor de brand te weerhouden. Het pand was gelegen in Lodelinsart. In een garagebox daar zou Pinon een bij Fabricom gestolen vrachtwagen gestald hebben.

De diefstal van de vrachtwagen, geladen met koperbobijnen ter waarde van 125.000 euro, vormde de aanleiding voor het onderzoek naar het luik “autozwendel” ten laste van Dutroux-Zicot. Marc Dutroux werd in verband met dit dossier in december 1995 opgepakt en verbleef drie maanden in de gevangenis. De ontvoerde meisjes Julie en Mélissa zouden gestorven zijn in de periode dat Dutroux in de cel zat.

In dit dossier zijn verder een verzekeringsagent en garagehouders uit Charleroi betrokken. Ze worden beticht van schriftvervalsing, gebruik van valse stukken, oplichting, corruptie, bendevorming en heling.

Bron » De Standaard